ԼՀԿ նախկին անդամ Անի Սամսոնյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Իսրայելի կառավարությունը հունիսի 28-ին միաձայն հաստատել է Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչող բանաձևի նախագիծը։ ԱԳ նախարար Գիդեոն Սաարի ներկայացրած նախագիծն այժմ պետք է փոխանցվի Իսրայելի Կնեսետ վերջնական վավերացման համար:
Հայաստանը պաշտոնապես չի արձագանքել Իսրայելի այս քայլին: Վարչապետ Փաշինյանը հայտարարել է, որ «Արձագանքի կարիք մենք չենք տեսնում, որովհետև կարծում ենք՝ Հայոց ցեղասպանության զենքայնացման թեմայի մեջ չմտնելը բխում է Հայաստանի Հանրապետության շահերից»:
Ընդհանրապես այն երկրները, որոնք մինչև այսօր ճանաչել են Հայոց ցեղասպանությունը, դա արել են իրենց որոշակի քաղաքական շահերից ելնելով` հատկապես ընդդեմ Թուրքիայի: Ուզենք, թե չուզենք, բարոյական համարենք, թե անբարոյական, ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցը միշտ ենթարկվել է քաղաքական շահարկումների, բայց դա չի կասեցրել դրա միջազգայնացման և ճանաչման գործընթացի պրոցեսը: Պետք է փաստենք, որ այսօր հենց Հայաստանն է քաղաքական նպատակահարմարությունից ելնելով` նսեմացնում ու խեղաթյուրում սեփական բարոյական իրավունքի հարցը:
Միջազգային հարաբերությունները մեկը մյուսի շահերը համադրելու և սեփական օրակարգն առաջ տանելու մասին են:
Բայց Հայաստանի Կառավարությունը այս հարցը անարձագանք է թողնում ոչ թե նրա համար, որ «անընդունելի» է իր համար Հայոց ցեղասպանության շահարկումը, այլ երկու պատճառով. առաջին` այդ հարցը համարում է փակված հայերի համար, որովհետև մենք էինք մեղավոր, որ մեզ ցեղասպանեցին, և երկրորդ` թուրքական օրակարգով առաջնորդվելու համար:
Անվիճելի է, որ Հայաստանին պետք չէ մտնել որևէ հակաթուրքական օրակարգի մեջ, բայց թուրքական օրակարգը պետք չէ այն աստիճան մտցնել պետական ուղեղի մեջ, որ գոնե մեկ սառը, զսպված դիվանագիտական պատասխան չլինի Իսրայելին:
Լռության դիմաց Թուրքիան հաստատ ձեզ քաղցր աչքով չի նայելու»:
