Դիլիջանը՝ որպես կենսաբազմազանության պահպանության և COP17-ին համայնքային մասնակցության կարևոր հարթակ

Դիլիջանը՝ որպես կենսաբազմազանության պահպանության և COP17-ին համայնքային մասնակցության կարևոր հարթակ

Հայաստանում հոկտեմբերին կայանալիք ՄԱԿ-ի Կենսաբազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի 17-րդ համաժողովի (COP17) նախապատրաստական գործընթացում կարևոր դեր ունեն համայնքային քննարկումները, որոնք նպաստում են բնության պահպանության ոլորտում առկա խնդիրների, մարտահրավերների և հնարավորությունների բացահայտմանը։

«Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿ-ն հուլիսի 27-ին Դիլիջանի Օրհուս կենտրոնում իրազեկման հանդիպում անցկացրեց։ Հանդիպմանը մասնակցեցին «Էկոլուրի» թիմը, Դիլիջանի համայնքապետարանի աշխատակազմի ներկայացուցիչները, տեղի ակտիվ քաղաքացիական հասարակության անդամներն ու բնակիչները։

Դիլիջանը Հայաստանի այն տարածքներից է, որտեղ բնական էկոհամակարգերը սերտորեն կապված են համայնքների առօրյային, զբոսաշրջության և տեղական զարգացման հետ։ «Դիլիջան» ազգային պարկի տարածքում պահպանվում են հարուստ անտառային էկոհամակարգեր, բուսական և կենդանական աշխարհի բազմաթիվ տեսակներ։

Հանդիպման ընթացքում քննարկվեց, թե ինչպես կարող են տեղի բնակիչները, հասարակական կազմակերպությունները և այլ շահագրգիռ կողմեր մասնակցել COP17-ն։

«Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿ-ի փոխնախագահ Վիկտորյա Բուռնազյանը ներկայացրեց COP17-ի հիմնական նպատակները, Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանության ազգային ծրագրի թիրախները, խոսեց Դիլիջանի՝ որպես հարուստ կենսաբազմազանությամբ շրջապատված համայնքի դերակատարության մասին։ Նա նշեց, թե որոնք են կենսաբազմազանության պահպանման ծրագրի թիրախների իրագործման տեսանկյունից Դիլիջան համայնքին առնչվող կետերը։

Հանդիպումն անցկացվեց «Աջակցություն Հայաստանի՝ Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի համաժողովի նախագահությանը և ներքին իրականացմանը» ծրագրի շրջանակում։ Ծրագիրն իրականացնում է «Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿ-ն՝ «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ինստիտուտի հետ համագործակցությամբ և Նորվեգիայի զարգացման համագործակցության գործակալության աջակցությամբ։

Հանդիպման մանրամասները՝ «Էկոլուրի» հաջորդ հրապարակումներում։

Օգոստոս 06, 2026 at 17:36

ՏԿԵ նախարարին կից հասարակական խորհուրդը քննարկել է էներգետիկայի և աղբահանության համակարգի բարեփոխումների ծրագրերը

ՏԿԵ նախարարին կից հասարակական խորհուրդը քննարկել է էներգետիկայի և աղբահանության համակարգի բարեփոխումների ծրագրերը

2026թ․ հուլիսի 30-ին ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարին կից հասարակական խորհրդի հերթական նիստում քննարկվել են «Առողջ տանիք» ծրագրի նախագիծը, վերականգնվող էներգետիկայի և էներգախնայողության ոլորտներում իրականացվող աշխատանքները, աղբահանության ինտեգրված համակարգի ներդրման ընթացքը։

Նիստին մասնակցել են հասարարական խորհրդում ներգրավված կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ և փորձագետներ։ Նիստին մասնակցել է նաև «Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿ-ի փոխնախագահ Վիկտորյա Բուռնազյանը։

Նիստի բացմանը Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Դավիթ Խուդաթյանը նշեց, որ օրակարգում ընդգրկված մի շարք հարցեր ձևավորվել են հենց հասարակական խորհրդի անդամների առաջարկությունների հիման վրա։ Նրա խոսքով՝ նախարարության նպատակը խորհրդի հետ գործնական համագործակցության ձևավորումն է, որպեսզի քննարկումները նպաստեն մշակվող ծրագրերի կատարելագործմանը։

«Առողջ տանիք» ծրագրի նախագիծը ներկայացրել է ՏԿԵ նախարարության Տարածքային ենթակառուցվածքների վարչության խորհրդական, առանձին գործառույթներ համակարգող Վահրամ Հովհաննիսյանը։

Նա նշեց, որ ծրագիրը նախատեսվում է իրականացնել մի քանի ուղղություններով։ Առաջին բաղադրիչը անհատական բնակելի տների ասբեստից տանիքների փոխարինման աշխատանքների համար պետական աջակցության տրամադրումն է։ Երկրորդ ուղղությունը վերաբերում է ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց սեփականության իրավունքով պատկանող շենքերի և շինությունների՝ անհատական բնակելի տներից տարբերվող օբյեկտների, տանիքների փոխարինման աջակցությանը։ Երրորդ բաղադրիչը բազմաբնակարան բնակելի շենքերի և համայնքային սեփականության շենք-շինությունների ասբեստից տանիքների փոխարինումն է։ Նախատեսվում է, որ այս աշխատանքները կիրականացվեն սուբվենցիոն ծրագրերի կամ բնապահպանական ծրագրերի շրջանակներում։

Չորրորդ ուղղությունը պետական սեփականություն հանդիսացող շենքերի և շինությունների տանիքների փոխարինման միջոցառումներն են։

Վահրամ Հովհաննիսյանը նշեց, որ ծրագիրը դեռ գաղափարի փուլում է, և դրա վերջնական ձևավորման համար անհրաժեշտ են նաև խորհրդի անդամների դիտարկումներն ու առաջարկությունները։ «Այս ծրագիրը գաղափարի փուլում է, և բազմաթիվ հարցեր կան, որոնք այսօր պատկերացնում ենք, բայց կարիք կա ներկաների խորհուրդների և առաջարկությունների, որպեսզի ծրագիրն ավելի ամբողջական դառնա», – ասաց նա։

Նրա խոսքով՝ անհատական բնակելի տների ասբեստից տանիքների փոխարինման դեպքում նախատեսվում է տրամադրել աջակցություն վարկային մեխանիզմի միջոցով։ Ըստ ներկայացված տարբերակի՝ նախատեսվում է մինչև 10 միլիոն դրամի աջակցություն՝ 84 ամիս մարման ժամկետով։

Վարկերի տրամադրման դեպքում առանձնացվել են մի քանի սկզբունքներ։ Սահմանամերձ բնակավայրերում նախատեսվում է սուբսիդավորել տոկոսների ամբողջ ծավալը, սահմանամերձ չհանդիսացող գյուղական բնակավայրերում՝ 11 տոկոսը, իսկ քաղաքային բնակավայրերում՝ 12 տոկոսը։

Վահրամ Հովհաննիսյանը նշեց, որ ծրագրի հետագա փուլերում նախատեսվում է փոփոխություններ կատարել սուբվենցիոն կարգում, ինչպես նաև կարևորել գույքագրման աշխատանքների իրականացումը։

«Հետագայում ավելի շատ ներգրավվածություն են ունենալու ՀՀ քաղաքաշինության կոմիտեն՝ քաղաքաշինական գործընթացների առումով, մարզպետների աշխատակազմերը, համայնքապետարանները՝ գույքագրման և հետագա գործընթացների համակարգման ու վերահսկման առումով», – նշեց նա։

Վահրամ Հովհաննիսյանը հավելեց, որ ծրագրի հետագա ընթացքում հնարավոր են որոշակի կարգավորումներ և լրացումներ՝ նաև հասարակական խորհրդի առաջարկությունների հիման վրա։

Անդրադառնալով ասբեստից տանիքների փոխարինման «Առողջ տանիք» ծրագրին՝ նախարարը նշեց, որ այն համեմատաբար նոր նախաձեռնություն է, և ներկայում բազմաթիվ ծրագրեր գտնվում են նախագծման փուլում։ «Ունենք բազմաթիվ ծրագրեր, որոնք այս կամ այն ոլորտին են վերաբերում, տարբեր ենթակառուցվածքներին, և դրանցից շատերը նախագծման փուլում են գտնվում։ Այդ փուլից դրանք անցնելու են պիլոտայինի՝ հանրապետության մեկ մարզում կամ մի քանի մարզերում՝ կախված գույքագրման արդյունքներից», – նշեց Դավիթ Խուդաթյանը։

Նրա խոսքով՝ ծրագրի հետագա իրականացման ձևաչափը դեռ պետք է հստակեցվի։ Այն կարող է ներառել ամբողջական փոխհատուցում, տոկոսների փոխհատուցում, պետական համաֆինանսավորման կամ մասնակցային բյուջետավորման այլ ձևաչափեր։

Էներգետիկայի, մասնավորապես՝ վերականգնվող էներգետիկայի և էներգախնայողության ոլորտներում իրականացվող աշխատանքների ու զարգացման հեռանկարների վերաբերյալ զեկույցով հանդես եկավ ՏԿԵ նախարարության Էներգետիկայի վարչության պետի պարտականությունները կատարող Հովհաննես Աբրահամյանը։

Նա նշեց, որ նախարարությունն ակտիվ օրենսդրական աշխատանքներ է իրականացնում էներգետիկայի բնագավառում։ «Ռազմավարական բնույթի փաստաթղթերի մասով ՀՀ կառավարության կողմից մշակման փուլում են գտնվում 6 խոշոր ռազմավարություններ»,- ասաց Հովհաննես Աբրահամյանը։

Նրա խոսքով՝ մինչև 2040 թվականը նախատեսված էներգետիկայի ոլորտի ռազմավարական ծրագիրը նույնպես փոփոխությունների կենթարկվի՝ արդեն նոր ռազմավարությունների ընդունումից հետո։

Ներկայում շրջանառության մեջ են դրված «Վերականգնվող էներգետիկայի և էներգախնայողության մասին» նոր օրենքի և «Էլեկտրաէներգետիկայի մասին» օրենքի նախագծերը։ Հովհաննես Աբրահամյանը նշեց, որ երկու նախագծերն էլ մշակվել են միջազգային գործընկերների աջակցությամբ և այժմ գտնվում են վերջնականացման փուլում։ Նրա խոսքով՝ շահագրգիռ մարմինների հետ քննարկումներից հետո նախագծերը տեղադրվել են e-draft հարթակում։

Անդրադառնալով էներգախնայողության և վերականգնվող էներգետիկայի 2022-2030 թվականների ծրագրին՝ զեկուցողը նշեց, որ քննարկման փուլում է գտնվում ծրագրի երկրորդ փուլը, որը նախատեսվում է ներկայացնել ՀՀ կառավարության հավանությանը։ Երկրորդ փուլը վերաբերում է արդեն իրականացված ծրագրերին, մասնավորապես՝ բնակելի անհատական տներում էներգախնայողության վերանորոգման աշխատանքներին։ «Ծրագիրն ունեցել է բազմաթիվ մասնակիցներ, բարձրացվել էր նաև ծրագրի շարունակականության հետ կապված հարցը, սակայն այստեղ պետք է հաշվի առնել, որ արդեն իսկ տարեկան շուրջ 6.3 միլիարդ դրամ դեռ ծրագրով տրամադրվում է պետական բյուջեից սուբսիդավորում», – ասաց Հովհաննես Աբրահամյանը։

Նրա խոսքով՝ անհրաժեշտ է հասկանալ, թե երբ և ինչ ձևաչափով պետք է լրամշակվի ծրագիրը։ «Ծրագիրը շատ հետաքրքիր է եղել՝ և՛ արված էներգաարդյունավետ վերանորոգումների տեսանկյունից, և՛ նրանով, որ հնարավորություն է տրվել արևային կայաններ տեղադրել։ Այս ծրագրի շրջանակներում 300 տոկոսով ավելացել է ինքնավար էներգաարտադրողների թիվը», – ասաց նա։

Հանրապետության տարածքում աղբահանության ինտեգրված համակարգի ներդրման ընթացիկ վիճակը ներկայացրեց ՏԿԵ նախարարության Տարածքային զարգացման և կոշտ թափոնների կառավարման վարչության պետ Նարինե Ավետյանը։ Նա նշեց, որ աղբահանության և կոշտ թափոնների կառավարման ոլորտը շարունակում է մնալ հրատապ լուծումներ պահանջող ուղղություններից մեկը։

«Այս տարիների ընթացքում փորձ է արվել բարելավել ինստիտուցիոնալ և օրենսդրական դաշտը, և այն արդեն բարելավված է։ Հիմա արդեն պետք է իրականացվեն հստակ գործողություններ», – ասաց Նարինե Ավետյանը։

Նրա խոսքով՝ դեռևս ոչ բոլոր բնակավայրերում է իրականացվում աղբահանություն։ Դա պայմանավորված է մի շարք գործոններով՝ բնակավայրերի ռելիեֆով, նոսր բնակեցված տարածքներով, ինչպես նաև ոչ մասնագիտական կազմակերպությունների ներգրավմամբ։

Նարինե Ավետյանը նշեց, որ հանրապետությունում առկա են շուրջ 100-110 աղբանոցներ, որոնք չեն համապատասխանում բնապահպանական, քաղաքաշինական և սանիտարական նորմերին։ Աղբավայրերում չկա կշռման համակարգ, և թափվող աղբի քանակները հաշվարկվում են ընդունված նորմերի հիման վրա։ «Այդ նորմերի հիման վրա հանրապետությունում օրական գոյանում է շուրջ 2100 տոննա աղբ, իսկ տարեկան՝ մոտ 770 հազար տոննա աղբ», – ասաց նա։

Նրա խոսքով՝ վերամշակման գործընթացները համակարգված չեն, և ներկայում գործում են փոքր մասշտաբով առանձնացված վերամշակող կազմակերպություններ, որոնք հիմնականում զբաղվում են պլաստիկի, թղթի և ապակու վերամշակմամբ։

Նա նաև նշեց, որ սկզբնաղբյուրում աղբի տեսակավորումը դեռևս ձևավորված չէ․ «Բարդ է նաև աղբանոցի ինքնածախսածածկման խնդիրը։ Փաստացի համայնքները մեկուկես, նույնիսկ երկու անգամ ավելի շատ են ծախսում, քան հավաքագրում են դրա դիմաց»։

Հանրապետությունում առաջին սանիտարական աղբավայրը բացվել է Հրազդան համայնքում և շահագործվում է 2025 թվականի հուլիսից։ Նախատեսված է ՀՀ Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերի բոլոր բնակավայրերի համար։ Այս պահին այնտեղ օրական տեղադրվում է շուրջ 200 տոննա աղբ։ «Սա առաջին ծրագիրն է՝ եվրոպական ստանդարտներին համապատասխան աղբահանության ներդրման համար», – ասաց Նարինե Ավետյանը։

Ըստ նրա՝ հաշվի առնելով խնդրի հրատապությունը նախաձեռնվել է հանրապետության ամբողջ տարածքում ինտեգրված համակարգի ներդրման միջոցառումների իրականացումը։ Աղբահանության ինտեգրված համակարգի ներդրման ուղղությամբ դեռևս 2023-2024 թվականներին՝ Եվրոպական վերակառուցման և զարգացման բանկի աջակցությամբ, իրականացվել է նախնական ուսումնասիրություն։ Ուսումնասիրության արդյունքում որոշվել է հանրապետության տարածքը գոտիավորել՝ աշխարհագրական առանձնահատկություններից ելնելով։

«Գոտիավորումն իրականացվել է հյուսիսային, կենտրոնական և հարավային մոդելներով, քանի որ հաշվի են առնվել գոյացող աղբի քանակը, ճանապարհածախսերը, շինարարությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրվել են տարբեր մատրիցաներ, վերլուծվել է ամբողջ գործընթացը՝ աղբի վերամշակմամբ և էներգիայի ստացմամբ», – նշեց նա։

Կատարված վերլուծությունների հիման վրա մշակվել է ռազմավարության միջոցառումների երկրորդ ծրագիրը։

Աղբահանության ռազմավարական ծրագիրը, ըստ Նարինե Ավետյանի, ընդունվել է 2021 թվականին և հիմնականում նպատակաուղղված էր շրջանաձև տնտեսության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման սկզբունքների կիրառմանը։ Այդ մոտեցումները հետագայում ամրագրվել են նաև 2023 թվականին իրականացված և ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից հաստատված «Աղբահանության և սանիտարական մաքրման մասին» օրենքում կատարված փոփոխություններով։

«Այստեղ նաև ամրագրվել է գոտիավորված տարածքների մասին դրույթը և մի շարք այլ դրույթներ, որոնք թույլ են տալիս այսօր ներդնել եվրոպական ստանդարտներին համապատասխան աղբահանության համակարգ», – ասաց Նարինե Ավետյանը։

Նրա ներկայացմամբ՝ ծրագրի շրջանակներում նախատեսվում է հանրապետությունում կառուցել առնվազն երեք սանիտարական աղբավայր՝ ըստ սահմանված գոտիների, ինչպես նաև փոխաբեռնման կայաններ։ Դրանք հնարավորություն կտան աղբի տեղափոխումն ավելի արդյունավետ կազմակերպել և նվազեցնել ֆինանսական ծախսերը։

Նարինե Ավետյանը նշեց, որ ծրագրի պարտադիր բաղադրիչներից է նաև վերամշակման գործարանների կառուցումը․ «Նախատեսված է, որ յուրաքանչյուր աղբավայրի կողքը՝ աղբավայրի տարածքում, կկառուցվի վերամշակման գործարան՝ տեսակավորման հոսքագծով»։

Նրա խոսքով՝ կարևոր ուղղություն է նաև կենսաքայքայվող թափոնների կառավարումը։ «Հանրապետությունում կատարված մորֆոլոգիական ուսումնասիրությունների արդյունքներով՝ գոյացող աղբի շուրջ 45-50 տոկոսը կենսաքայքայվող աղբ է, օրգանական թափոններ են։ Այդ իսկ պատճառով կարևոր բաղադրիչ է կենսաքայքայվող աղբի առանձին հավաքման և վերամշակման կազմակերպումը՝ հետագա գնահատումներով՝ բիոգազի կամ կոմպոստի ստացման միջոցով», – ասաց Նարինե Ավետյանը։

Ծրագրին աջակցելու պատրաստակամություն են հայտնել ՎԶԵԲ-ը, ԱԶԲ-ն, Համաշխարհային բանկը և Զարգացման ֆրանսիական գործակալությունը։ ՎԶԵԲ-ի կողմից կիրականացվի տեխնիկատնտեսական ուսումնասիրությունը, իսկ ներդրումային ծրագրերի իրականացումը նախատեսվում է դոնոր կազմակերպությունների աջակցությամբ։

Նարինե Ավետյանի խոսքով՝ 2025 թվականի դեկտեմբերին ՎԶԵԲ-ի կողմից հայտարարվել է երկու միջազգային մրցույթ։ Ծրագրում ներառվել է նաև Երևան համայնքը՝ որպես կենտրոնական գոտու մաս։ «Երևանի կենտրոնական մասով հաղթող կա, աշխատանքներն արդեն սկսվել են։ Խորհրդատուները պետք է ներկայացնեն տեխնիկատնտեսական ուսումնասիրություններ՝ երկու գործող աղբավայրերի փակման և նորի կառուցման վերաբերյալ», – ասաց նա՝ հավելելով՝ ընտրվել են նաև բնապահպանական և սոցիալական ազդեցության գնահատման խորհրդատուներ, որոնք նույնպես սկսել են աշխատանքները։

Մյուս տարածքների մասով մրցույթի գործընթացը գտնվում է ամփոփման փուլում։

Նարինե Ավետյանը նշեց, որ խորհրդատուները ծրագրի շրջանակներում պետք է հստակեցնեն սանիտարական աղբավայրերի տեղադիրքերը։ Նախկինում ներկայացվել էին մոտավոր տեղադիրքեր՝ հաշվի առնելով աշխարհագրական դիրքը, աղբի քանակը և ճանապարհները, սակայն այժմ անհրաժեշտ է դրանք համապատասխանեցնել բոլոր սահմանափակումներին՝ իրականացնելով երկրաբանական, գեոդեզիական և այլ ուսումնասիրություններ։ «Լոգիստիկան նույնպես պետք է առաջարկվի։ Մենք նաև ներառել ենք կառավարման նոր մոդելի առաջարկությունը»,- նշեց նա։

Նարինե Ավետյանը հավելեց, որ նախատեսվում է՝ խորհրդատուները 2027 թվականին ներկայացնեն հանրային ներդրումային փաթեթը, որը պետք է քննարկվի Հանրային ներդրումային կոմիտեում՝ ՀՀ վարչապետի գլխավորությամբ։ Հավանության արժանանալու դեպքում ներդրումային աշխատանքները կարող են սկսվել 2027 թվականի կեսերից կամ 2028 թվականի սկզբից։ «Կանխատեսվում է, որ 2032 թվականին արդեն կարող են կառուցված լինել աղբավայրերը, փոխաբեռնման կայանները և մշակման գործարանները»,- ասաց նա։

Նիստի ընթացքում փորձագիտական կարծիք ձևավորելու նպատակով ժամանակավոր աշխատանքային խմբերի ձևավորման առաջարկով հանդես եկավ նախարարի օգնական, խորհրդի համակարգող պաշտոնատար անձ Լիանա Հովհաննիսյանը։

Նա առաջարկեց ձևավորել երեք հիմնական աշխատանքային խմբեր՝

– էներգետիկա և բնական պաշարներ,

– տրանսպորտ և ճանապարհային ենթակառուցվածքներ,

– տարածքային կառավարում և տեղական ինքնակառավարում։

Նիստի ընթացքում խորհրդի անդամները և փորձագետները ներկայացրին մի շարք առաջարկություններ ու դիտարկումներ՝ կապված քննարկված ծրագրերի հետ։

Ջրային և տարածական տվյալների փորձագետ Ստեփան Խաչատրյանը ներկայացրեց Ստեփանավան համայնքի (ներառյալ Գյուլագարակ և Լոռի Բերդ համայնքները) աղբահանության համար իրականացված քաղաքաշինական նորմերի վրա հիմնված գիտահեն մոդելավորման աշխատանքները։ 

Նա նշեց, որ համայնքում աղբավայրի համար փորձել են գտնել ամենահարմար տարբերակը՝ հաշվի առնելով քաղաքաշինական նորմերը, էկոլոգիական անվտանգությունը և օրենսդրական սահմանափակումները։

Ուսումնասիրվել է ընդհանուր 580 քառ. կմ տարածք։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվել են 1,250-1,650 մ բարձրության վրա գտնվող բնակավայրերը, Բազումի և Վիրահայոց լեռների տարածքները, որոնք ընդգրկում են Ձորագետի և Գարգարի գետերի կիրճերը։

Ստեփան Խաչատրյանը նշեց, որ իրականացվել է բազմագործոն վերլուծություն, որի արդյունքում ընտրվել է առավել նպատակահարմար տեղանքը։

Էներգախնայողության աջակցման հիմնադրամ կազմակերպության ներկայացուցիչ Աստղինե Պասոյանը նշեց, որ «Վերականգնվող էներգետիկայի և էներգաարդյունավետության մասին» օրենքի նախագիծը պետք է տեղադրված լիներ e-draft համակարգում, սակայն տեխնիկական խնդրի պատճառով այն հասանելի չէ և չի գտնվում։ Նա առաջարկեց նաև «Թափանցիկ էներգետիկայի» կոալիցիայի ներկայացուցիչների հետ կազմակերպել թեմատիկ քննարկում, որի ընթացքում հնարավոր կլինի ներկայացնել օրենքի նախագիծը խորհրդի մյուս անդամներին և իրականացնել հանրային դիտարկում։

Առաջարկին ի պատասխան՝ Հովհաննես Աբրահամյանը նշեց, որ նման առաջարկներ ստացել են նաև այլ կազմակերպություններից։ «Այն կդիտարկենք հանրային լսումների ձևաչափով և կիրականացնենք շահագրգիռ մարմինների հետ»,- նշեց նա։

«Էկոպոլիս բնապահպանական կենտրոն» համայնքային զարգացման և անվտանգության համար հասարակական կազմակերպության ներկայացուցիչ Ալբերտ Հարոյանը ուշադրություն հրավիրեց այն հանգամանքի վրա, որ Հայաստանում տարածված են ոչ միայն ասբեստից տանիքները, այլև ասբեստից խողովակները։

Նրա խոսքով՝ հատկապես ոռոգման ցանցերում և բազմաբնակարան շենքերի օդափոխության համակարգերում դեռևս առկա են նման լուծումներ։ Նա ողջունել է պետության նախաձեռնությունը, սակայն ընդգծել է ասբեստի թափոնների կառավարման հետ կապված ռիսկերը։ «ՀՀ-ն չունի ոչ մի տեխնիկական հնարավորություն ասբեստը որևէ տեղ հանձնելու։ Ընդհանրապես արգելվում է ասբեստը սովորական աղբավայրերում թափել», – նշեց Ալբերտ Հարոյանը։

Նա առաջարկեց մշակել ասբեստի թափոնների կառավարման և աջակցության ծրագիր, որտեղ մանրամասն կքննարկվեն հետագա քայլերը։ Նա նաև կարևորել է, որ շենքերի ասբեստի ծածկերը հեռացնելիս պահպանվեն տեխնիկական պահանջները՝ խուսափելով նյութը ջարդելուց և փշրելուց։

Վահրամ Հովհաննիսյանը, արձագանքելով բարձրացված հարցերին, նշեց, որ գ

ոյություն ունեն ասբեստի տարբեր տեսակներ, որոնք ունեն վտանգավորության տարբեր աստիճաններ։ «Գիտական այդքան ներուժ այսօր չկա, որպեսզի կարողանանք գիտական տեսանկյունից գույքագրել ըստ իրենց վտանգավորության»,- ասաց նա։

Նրա խոսքով՝ ինչպես նշվել է նիստի սկզբում, ծրագիրը ներառելու է տարբեր գերատեսչություններ և գիտական համայնքներ՝ անհրաժեշտ կարողություններ ձևավորելու նպատակով։

Վահրամ Հովհաննիսյանը նշեց, որ ասբեստի թափոնների տեսակավորման և կառավարման հարցը նախատեսվում է իրականացնել «Թափոնների մասին» օրենքով նախատեսված բնապահպանական ծրագրերի շրջանակներում։

Նրա խոսքով՝ Շրջակա միջավայրի նախարարության հետ արդեն տեղի են ունեցել նախնական քննարկումներ, և նախատեսվում է մշակել համապատասխան բնապահպանական ծրագրեր՝ ներգրավելով նաև գիտական ներուժը։

ՏԿԵ նախարար Դավիթ Խուդաթյանը հավելեց, որ ծրագրի իրականացման արդյունքում պետք է ձևավորվեն կառավարման և վերահսկողության մեխանիզմներ։ «Խնդիրը ասբեստից տեղափոխումը արագ կազմակերպելը չէ, այսինքն՝ տանիքից այն անկանոն աղբավայր ուղարկելը չէ։ Նպատակը այն մարզում տեղափոխելն է, որը պիլոտային ծրագրով կիրականացվի», – նշեց նախարարը։

Անդրադառնալով ջրագծերին՝ Դավիթ Խուդաթյանը նշեց, որ որոշ բնակավայրերում նախկինում անգամ խմելու ջրագծերն են եղել ասբեստից։ Նրա խոսքով՝ պետական համաֆինանսավորման ծրագրերի շրջանակում բազմաթիվ վայրերում իրականացվել է նման համակարգերի փոխարինում։ «Հիմնականում ոռոգման դեպքում կառուցվել են բետոնե կիսախողովակներ և փակ համակարգեր, իսկ մյուս դեպքում ջրի տեղափոխումը կազմակերպվել է ավելի նոր ստանդարտներին համապատասխան սննդային պլաստիկ խողովակներով»,- ասաց նա։

Նախարարը նշեց, որ տեղափոխման, դասավորման և ապամոնտաժման փուլերում կներգրավվեն մասնագիտական գիտելիքներ ունեցող գործընկերներ, և ամբողջ գործընթացը կենթարկվի մոնիթորինգի։

«ԷկոԼուր» տեղեկատվական ՀԿ-ի փոխնախագահ Վիկտորյա Բուռնազյանը նիստի ընթացքում անդրադարձավ կլիմայի փոփոխության հարմարվողականության ազգային ծրագրին։ Նա նշեց, որ մի քանի տարի առաջ ընդունվել է կլիմայի փոփոխության հարմարվողականության ազգային ծրագիրը, որի շրջանակում նախատեսվում էր նաև էներգետիկայի ոլորտի կլիմայական փոփոխության հարմարվողականության ծրագրի ընդունում։ «Նախագիծը մշակվեց, սակայն չընդունվեց։ Հարց է առաջանում՝ արդյո՞ք նոր մշակվող փաստաթղթերում հարմարվողականությունը ներառվելու է, թե ոչ», – նշեց Վիկտորյա Բուռնազյանը։

Նա նաև մտահոգություն հայտնեց Հրազդանի սանիտարական աղբավայրի շահագործման ժամկետի վերաբերյալ։ Վիկտորյա Բուռնազյանի խոսքով՝ նախատեսված 8 տարվա շահագործման ժամկետը կարող է կրճատվել, եթե թափոնների տեսակավորումը պատշաճ չկազմակերպվի։ «Կարող է շատ ավելի շուտ լցվել, օրինակ՝ 5 տարում, և մեծամասամբ խնդիրը գալիս է թափոնների ոչ պատշաճ տեսակավորումից», – ասաց նա։

Նա հետաքրքրվեց՝ արդյոք կա քաղաքականություն համայնքներում տեսակավորման մշակույթ ձևավորելու համար և հնարավո՞ր է ավելի արագ ներդնել աղբի տեսակավորման համակարգը։

Նարինե Ավետյանը, պատասխանելով հարցին, նշեց, որ աղբի տեսակավորումը սկզբնաղբյուրում քաղաքականության առաջնահերթություններից է։ «Այստեղ կա նախ և առաջ քաղաքացիական հասարակության օգնության աջակցությունը, քանի որ միայնակ դա անել հնարավոր չէ»,- ասաց նա։

Նրա խոսքով՝ մշակվել է ծրագրային առաջարկ, որը ներկայացվել է ՀՀ փոխվարչապետի գրասենյակ և առաջիկայում նախատեսվում է քննարկել։ Ծրագիրը ներառում է երկրորդային տեսակավորում, կենսաքայքայվող և շինարարական աղբի առանձնացում, ինչպես նաև դրանց հետագա վերամշակման և օգտագործման հնարավորությունները։

Նարինե Ավետյանը նշեց, որ ծրագրում ներգրավված են շվեդական կազմակերպություններ, իսկ իրականացումը նախատեսվում է ՎԶԵԲ-ի աջակցությամբ։ Նա ընդգծեց, որ Հրազդանի սանիտարական աղբավայրի դեպքում, հաշվի առնելով նախատեսվող տեսակավորման ծրագրերը, հաշվարկվում է, որ այն կշահագործվի 25 տարի կամ ավելի։

Կլիմայի հարմարվողականության վերաբերյալ հարցին ի պատասխան՝ Հովհաննես Աբրահամյանը նշեց, որ այդ ծրագիրը և դրա հետ կապված գործընթացները հիմնականում գտնվում են ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարարության տիրույթում․ «Այդուհանդերձ էներգետիկան իր ուրույն տեղն ունի, և ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարարության հետ մեկտեղ սերտ համագործակցում ենք այդ հարցում»։

Քաղաքային տնտեսության և տարածքային կառավարման փորձագետ Արման Ավետյանն առաջարկեց ասբեստից տանիքների թիթեղների փոխարինման դեպքում սահմանել հստակ պահանջներ՝ սկսած նյութի հաստությունից մինչև գունային լուծումներ։ Նրա խոսքով՝ անհրաժեշտ է հաշվի առնել բնակավայրերի առանձնահատկությունները, օրինակ՝ գյուղական համայնքներում կիրառել միասնական գունային մոտեցումներ, իսկ զբոսաշրջային ուղղվածություն ունեցող բնակավայրերում նախատեսել համապատասխան գունային պահանջներ։

Արման Ավետյանը նաև հետաքրքրվեց, թե որքանով է նախարարությունը միջամտում համայնքներում աղբահանության վճարների պատշաճ հավաքագրման գործընթացին՝ հաշվի առնելով օրենսդրական պահանջները։

Վահրամ Հովհաննիսյանը նշեց, որ ծրագրի շրջանակներում ակտիվ քննարկումներ են իրականացվել ՀՀ քաղաքաշինության կոմիտեի հետ։ Նրա խոսքով՝ կոմիտեն պատրաստակամություն է հայտնել այն փուլում, երբ կմշակվեն համապատասխան նորմերը և չափանիշները, աջակցել գործընթացին։ «Բոլոր նշված հարցերը՝ թե՛ ստանդարտները, թե՛ շինարարական գործընթացների համակարգումը, կանեն», – նշեց նա։

Դավիթ Խուդաթյանն արձագանքեց, որ տանիքների տեսակի ընտրությունը պետք է իրականացվի՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր տարածաշրջանի առանձնահատկությունները։

«Մի բնակավայր մի տեսակ է լինելու, կամ մի մարզը մի տեսակ։ Տեսակի ընտրությունը ՀՀ քաղաքաշինության կոմիտեի առաջարկով կլինի՝ հաշվի առնելով մի քանի հանգամանքներ՝ ռելիեֆը, տեղումների քանակը, տարածաշրջանի առանձնահատկությունները», – նշեց նախարարը։

Նրա խոսքով՝ պետք է հաշվի առնել նաև տվյալ բնակավայրում արդեն ձևավորված գունային տրամաբանությունը։ «Եթե պայմանական ծրագրի շահառուն X պահին դառնա Գորիս համայնքը, պետք է նայել՝ համայնքում տենդենցը որն է՝ դեպի ինչ գույնի տանիքներ են գնում, և ծրագիրը պետք է շարունակվի այդ տրամաբանությամբ», – ասաց նախարարը։

Աղբահանության վճարների հավաքագրման վերաբերյալ Նարինե Ավետյանը նշեց, որ դա համայնքային ինքնակառավարման մարմինների լիազորությունների շրջանակում է։ «Մենք՝ նախարարությունը, չենք կարող հանձնարարականներով վերահսկել, քանի որ աղբահանությունը ՏԻՄ-ի իրավասության և պարտադիր կատարման լիազորությունների մաս է»,- նշեց նա։

Աղբահանության վճարը հաստատվում է ավագանու որոշմամբ, և համայնքը պետք է կարողանա ապահովել դրա հավաքագրումը՝ ծախսերը փոխհատուցելու համար։ Եթե հավաքագրումը պատշաճ չի իրականացվում, համայնքները ստիպված են լինում համայնքային բյուջեից լրացուցիչ միջոցներ հատկացնել։

Միաժամանակ, Նարինե Ավետյանը նշեց, որ ՏԿԵ նախարարությունը պարբերաբար վերլուծություններ է իրականացնում ոլորտում առկա իրավիճակի վերաբերյալ։

Հայաստանի գործատուների հանրապետական միության ներկայացուցիչ Նունիկ Մանուկյանը նիստի ընթացքում օրակարգից դուրս բարձրաձայնեց ավտոտեխզննում իրականացնող կայանների կողմից ներկայացվող հաշվետվությունների հետ կապված խնդիրները։ Նա անդրադարձավՏԿԵ նախարարության կողմից պահանջվող հաշվետվությունների փաթեթին և դրա կիրառման ընթացքում առաջացող հարցերին։

Նույն կազմակերպության ներկայացուցիչ Ռուբեն Հակոբյանը, ողջունելով ասբեստից տանիքների փոխարինման ծրագիրը՝ նշեց, որ Հայաստանի տարբեր մարզերից արդեն ունեն ավելի քան 500 դիմորդ։ Նրա խոսքով՝ իրականացվել է ավելի քան 60 տանիքի փոխարինման գործընթաց։ «Ակնհայտ է, որ մարդիկ նույնիսկ այս պայմաններում՝ առանց պետական պիլոտային ծրագրի, արդեն դիմում են և վարկային միջոցներով իրականացնում տանիքների փոխարինում»,- ասաց Ռուբեն Հակոբյանը։

Միաժամանակ նա նշեց, որ քաղաքացիները բախվում են օրենսդրական մի շարք պահանջների, մասնավորապես՝ շինթույլտվությունների հետ կապված հարցերի։ Նրա խոսքով՝ անկախ նրանից՝ տանիքի կոնստրուկտիվ չափերում փոփոխություն կատարվում է, թե ոչ, քաղաքացին պարտավոր է դիմում ներկայացնել, ստանալ համապատասխան հաստատում և միայն դրանից հետո իրականացնել տանիքի փոխարինումը։

Ռուբեն Հակոբյանը նշեց, որ այդ գործընթացը երկարացնում և բարդացնում է աշխատանքների իրականացումը։ Նա նաև անդրադարձավէլեկտրական կուտակիչների պահանջարկի աճին։

Հովհաննես Աբրահամյանը, պատասխանելով հարցին, նշեց, որ ընթացիկ տարվա մայիսին «Էներգետիկայի մասին» օրենքում և հարակից օրենքներում կատարվել են լրացումներ, որոնցով ներդրվել է էլեկտրական էներգիայի պահեստավորման՝ կուտակիչ կայանների իրավական կարգավորումը և լիցենզավորումը։

Նրա խոսքով՝ մինչև 1 ՄՎտ հզորությամբ կուտակիչ կայաններն ազատված են լիցենզավորման պահանջից․ «Ինչ վերաբերում է խոշոր կուտակիչ կայաններին, ապա ներկայում ենթաօրենսդրական դաշտի կարգավորման համար օրենքում տրված է 6-ամսյա ժամկետ, և Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովն այդ շրջանակներում կմշակի ենթաօրենսդրական դաշտը»։

Հովհաննես Աբրահամյանը նշեց նաև, որ փոքր տնային տնտեսությունների համար կուտակիչ կայանների տեղադրման հարցում ներկայում քննարկվում են տարբերակներ՝ հասկանալու համար, թե ինչպիսի աջակցություն կարող է ցուցաբերել պետությունը։

«Համայնքային համախմբման և աջակցության կենտրոն» համայնքային հասարակական կազմակերպության ներկայացուցիչ Օլեգ Դուլգարյանը նախարարության ուշադրությունը հրավիրեց տեղական ժողովրդավարության և որոշումների կայացման գործընթացների վրա։ Նա նշեց, որ կարևոր է ապահովել ՏԻՄ-երի ապակենտրոն գործունեությունը և նախարարության օբյեկտիվ մոտեցումը։ Օլեգ Դուլգարյանը մտահոգություն հայտնեց հանրային լսումների կազմակերպման մեխանիզմների վերաբերյալ՝ օրինակ բերելով Ստեփանավան համայնքում հունվարին անցկացված հանրային լսումը։ Նրա խոսքով՝ այդ լսմանը լայն հանրությունը չի մասնակցել, հիմնականում ներկա են եղել համայնքապետարանի և նախաձեռնողների ներկայացուցիչները։ «Դրանից հետո եղել է ավագանու նիստ, և նիստի ժամանակ տրվել է համաձայնություն։ Ընդունված որոշման լեգիտիմության հարցը կասկածի տեղիք է տալիս»,- նշեց նա։

Դավիթ Խուդաթյանն արձագանքեց, որ համաձայն է բարձրացված խնդրի հետ։ «Պետք է հասկանանք՝ օրենքի պահանջը պահպանվել է, թե ոչ, քանի որ շատ դեպքերում պահանջը պահվում է, բայց հետաքրքրություն չի առաջացնում, և քաղաքացիների մասնակցությունը չի ապահովվում»,- ասաց նախարարը։

Նրա խոսքով՝ լինում են դեպքեր, երբ հանրային լսումները տեղի են ունենում առանց քաղաքացիների իրազեկման, և արդյունքում մասնակցում են միայն նախապես տեղեկացված կամ արդեն որոշակի դիրքորոշում ունեցող անձինք։ Դավիթ Խուդաթյանն առաջարկեց փոխանցել տվյալներ՝ խնդիրը ուսումնասիրելու և հնարավոր լուծումներ գտնելու նպատակով։

Նիստի ավարտին որոշվեց մեծացնել փորձագիտական աշխատանքային խմբերի քանակը և ձևավորել հետևյալ ուղղություններով՝

– էներգետիկա,
– ջրային ոլորտ և ընդերքի կառավարում,
– տրանսպորտ և ճանապարհային ենթակառուցվածքներ,
– տարածքային կառավարում և տեղական ինքնակառավարում՝ ներառյալ կոշտ թափոնների կառավարումը։

Խմբերը կձևավորվեն ըստ անվանումների՝ հնարավորություն տալով խորհրդի անդամներին ընդգրկվել առավելագույնը երկու աշխատանքային խմբում։

Նիստի ընթացքում որոշվեց նաև հաջորդ քննարկման օրակարգում ներառել տեխզննման կայանների վերաբերյալ հարցը։ Նաև որոշվեց հետագա նիստերի օրակարգերը ձևավորել առավելագույնը երկու հարցով՝ դրանք դարձնելով առավել խորքային և մանրամասն քննարկման առարկա։

Լուսանկարները՝ ՏԿԵ նախարարության

Օգոստոս 06, 2026 at 13:59

Մինչև 2030թ․ Հայաստանը նախատեսում է զարգացնել թափոնների վերամշակումը և նվազեցնել սննդային թափոնները

Մինչև 2030թ․ Հայաստանը նախատեսում է զարգացնել թափոնների վերամշակումը և նվազեցնել սննդային թափոնները

Մինչև 2030թ․ Հայաստանում նախատեսվում է ավելացնել վերամշակվող թափոնների քանակը, ներդնել արտադրողի ընդլայնված պատասխանատվության համակարգը (EPR), ինչպես նաև նվազեցնել սննդի թափոններն ու սննդի գերսպառումը։

Այս նպատակներն ամրագրված են ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարար Համբարձում Մաթևոսյանի՝ «Հայաստանի Հանրապետության կենսաբանական բազմազանության պահպանության նպատակները և 2026-2030 թվականների գործողությունների ծրագիրը հաստատելու մասին» N100-Լ հրամանով։

Կենսաբազմազանության պահպանության գործողությունների ծրագրի 19-րդ թիրախը վերաբերում է թափոնների վերամշակման մակարդակի բարելավմանը և կայուն սպառման ընտրության հնարավորությունների խթանմանը։

Այս ուղղությամբ նախատեսվող հիմնական քայլերից մեկը արտադրողի ընդլայնված պատասխանատվության համակարգի (EPR) իրավական հիմքերի ամրագրումն ու համակարգի գործարկումն է մինչև 2030թ․։

Թիրախի շրջանակում նախատեսվում է նաև կատարել օրենսդրական փոփոխություններ՝ մեկանգամյա օգտագործման պլաստիկ արտադրանքի և պոլիէթիլենային տոպրակների ու պարկերի արտադրությունն ու վաճառքն արգելելու նպատակով։

Բացի այդ, նախատեսվում է մշակել պեստիցիդների և դրանց տարաների օգտահանման ու վերամշակման կարգավորմանն ուղղված իրավական ակտեր, ինչպես նաև բարելավել «Թափոնների մասին» օրենքը։

Թափոնների կառավարմանն է առնչվում նաև գործողությունների ծրագրի 20-րդ թիրախը։ Մինչև 2030թ․ նախատեսվում է նվազեցնել սննդի թափոններն ու սննդի գերսպառումը՝ նպատակային կրթական նախաձեռնությունների և իրազեկման արշավների միջոցով։

Այս նպատակով նախատեսվում է մինչև 2030թ․ իրականացնել կրթական միջոցառումներ՝ առնվազն 10 հազար աշակերտների և 3 հազար ուսանողների շրջանում՝ սննդի գերսպառման և սննդային թափոնների նվազեցման վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացման նպատակով։

Բացի այդ, նախատեսվում է իրականացնել իրազեկման պիլոտային արշավ հանրային սննդի առնվազն 30 օբյեկտներում՝ այցելուների շրջանում սննդի գերսպառման խնդրի վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացման նպատակով։

Օգոստոս 06, 2026 at 12:27

Հայաստանում կստեղծվի առաջին կենսոլորտային տարածքը՝ «Դիլիջան»

Հայաստանում կստեղծվի առաջին կենսոլորտային տարածքը՝ «Դիլիջան»

Հայաստանում կստեղծվի առաջին կենսոլորտային տարածքը՝ «Դիլիջան» կենսոլորտային տարածքը, որն առաջադրվելու է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Կենսոլորտային արգելոցների համաշխարհային ցանցում ներառվելու համար։

«Դիլիջան» կենսոլորտային տարածքն ընդգրկելու է Տավուշի, Լոռու և Գեղարքունիքի մարզերի 116,669 հեկտար տարածք, 6 համայնք և 6 բնության հատուկ պահպանվող տարածք։ Կենսոլորտային տարածքի մեջ են մտնում Ֆիոլետովո, Փամբակ, Լերմոնտովո, Ճամբարակ, Սևան համայնքները՝ ավելի քան 75 հազար բնակչությամբ։ Բնության հատուկ պահպանվող տարածքներից կենսոլորտային տարածքն ընդգրկելու է «Դիլիջան» ազգային պարկը, «Աղավնավանքի կենու», «Գանձաքարի», «Գետիկի», «Կովկասյան մրտավարդի» և «Մարգահովիտի» պետական արգելավայրերը։

Կենսոլորտային տարածքը նախատեսվում է ստեղծել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Մարդը և կենսոլորտը» ծրագրի շրջանակում։ Այն մշակվել է «Սոլյուտոն» ՍՊԸ-ի և «Միխայել Զուքով» հիմնադրամի կողմից՝ «Կենսոլորտային տարածքները՝ որպես կլիմայի փոփոխության մեղմման և հարմարվողականության մոդելային տարածաշրջաններ․ Հայաստանում «Դիլիջան կենսոլորտային տարածքի» ստեղծման կարողությունների զարգացում» ծրագրի շրջանակում։ Այս ծրագիրը ֆինանսավորվել է Գերմանիայի շրջակա միջավայրի դաշնային նախարարության «Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի, Կովկասի, Կենտրոնական Ասիայի և Եվրոպական միությանը հարևան այլ երկրներին բնապահպանական խորհրդատվական աջակցության ծրագրի» շրջանակում:

«Դիլիջան» կենսոլորտային տարածքի զարգացման հայեցակարգն արդեն պատրաստ է։  Առաջադրման գործընթացից հետո ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն գնահատելու է տարածքի համապատասխանությունը սահմանված չափանիշներին և պաշտոնապես հավաստելու, որ տվյալ տարածաշրջանը որդեգրել և իրականացնում է կայուն զարգացման մոդել։

Կենսոլորտային տարածքի ստեղծումն ունի իր նպատակները։ Նախ, այն նպաստելու է Հայաստանի միջազգային պարտավորությունների, «Կենսաբազմազանության մասին» կոնվենցիայի նպատակների կատարմանը։  Այն կնպաստի հասնելու  Կունմին-Մոնրեալի կենսաբազմազանության պահպանման գլոբալ շրջանակի 3-րդ թիրախի ապահովմանը Հայաստանի կողմից։ Այս թիրախին հասնելու համար Հայաստանը պարտավորվել է պահպանության տակ վերցնել երկրի տարածքի 20%-ը։ Ներկայում միայն ԲՀՊՏ-ները կազմում են Հայաստանի Հանրապետության 13․1%-ը:

Ըստ ծրագրի հեղինակների՝ կենսոլորտային տարածքի կազմում հատուկ պահպանվող տարածքները չեն փոխում կառավարման ռեժիմները, համայնքների համար հատուկ սահմանափակումներ չեն լինելու։ Փոխարենը տարածքը ձեռք է բերելու միջազգային կարգավիճակ՝ ընձեռելով նոր հնարավորություններ զարգացնելու «կանաչ» գաղափարները։

«Անժխտելի է, որ առաջին նպատակը բնապահպանությունն է, – նշում է «Սոլյուտոն» ՍՊԸ-ի հիմնադիր Արեգ Կարապետյանը և պատմում՝ ինչպես առաջացավ գաղափարը, – «Միխայել Զուքով» հիմնադրամը և Էկոլոգանոոսֆերային հետազոտությունների կենտրոնն ուսումնասիրել էին Հայաստանի ներուժը, առանձնացրել տարածքները, որոնք առավել համապատասխան են որպես պահպանվող տարածք։ Մենք ընտրեցինք մեր պատկերացմամբ առավել համապատասխան տարածքը։ Հայաստանում կա կենսոլորտային տարածք ունենալու անհրաժեշտություն։ Սա յուրահատուկ մոդել է, երբ բնության պահպանությունը, համայնքների զարգացումը և տնտեսական գործունեությունը համադրվում են կայուն զարգացման սկզբունքներով։  Մենք մշակել ենք հայեցակարգը՝ հիմնվելով միջազգային լավագույն փորձի վրա։ Արդեն երկու տարի է, ինչ ծրագիրն ընթացքի մեջ է, և այժմ մենք թևակոխել ենք վճռորոշ փուլ»։

Ըստ Արեգ Կարապետյանի՝ բնության հատուկ պահպանվող տարածքների դասական մոդելները սպառել են իրենց։ Անհրաժեշտ է նոր մոդել, որտեղ որոշումները կընդունվեն բոլոր կողմերի համատեղ մասնակցությամբ՝ պետական գերատեսչություններ, համայնքներ, հատուկ պահպանվող տարածքներ, բիզնես, քաղաքացիական հասարակություն։

«Մենք հիմա մշակում ենք  ֆինանսավորման և մարքեթինգային գործիքներ,  որպեսզի երկարաժամկետ հեռանկարում կենսոլորտային տարածքը կարողանա գեներացնել եկամուտ։ Սա այլընտրանքային մոդել է, որն ավելի ճկուն ձևով թույլ է տալիս ստանալ այն, ինչը պետական դասական ինստիտուտները չեն կարողանում այսօր ստանալ», – ասում է Արեգ Կարապետյանը։

«Կենսոլորտային տարածքը ոչ թե սահմանափակումների, այլ հնարավորությունների մասին է, – նշում է ծրագրի ղեկավար Վազգեն Գալստյանը և ներկայացնում՝ ինչով է  կենսոլորտային տարածքը տարբերվում մյուս բնապահպանական տարածքներից։

«Կենսոլորտային տարածքի զարգացման տեսլականում ներառված են ոչ միայն բնության հատուկ պահպանվող տարածքները, այլև հարակից համայնքները։ Ձևավորվում է նոր հարթակ, որտեղ որոշումները կայացվում են՝ համատեղելով և՛ բնապահպանական, և՛ տնտեսական, և՛ համայնքների զարգացման շահը։ Բնության հատուկ պահպանվող տարածքների դեպքում մշակվում են կառավարման պլաններ, որոնցով էլ առաջնորդվում են, իսկ կենսոլորտային տարածքի դեպքում որոշումները կայացվում են համատեղ», – ասում է Վազգեն Գալստյանը։

Արեգ Կարապետյանը հավելում է՝ սա պարզապես տարածք չէ, այլ մեկ ամբողջական լանդշաֆտային համակարգ, մեկ ամբողջական էկոհամակարգ․ «Այն Հյուսիսային Հայաստանի խոնավ անտառների միասնական համակարգն է՝ մեկ ամբողջական բնական մարմին, որը տարածականորեն համընկնում է Աղստև գետի ջրահավաք ավազանի վերին հոսանքների հետ։ Բայց այստեղ կառավարումն իրականացվում է տարբեր կերպ։ Տարածքների մի մասը կառավարվում է «Դիլիջան» ազգային պարկի կողմից, մի մասը՝ «Հայանտառ» ՊՈԱԿ-ի, նաև համայնքների։ Իրենք իրար հետ չեն փոխհարաբերվում»։

Թե գործնականում ինչպես է կառավարվելու կենսոլորտային տարածքը, ծրագրի հեղինակները դեռ չեն բարձրաձայնում։ Նշում են՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին ներկայացվելիք առաջադրման փաստաթղթի մշակմանը զուգահեռ կհամաձայնեցվեն նաև կենսոլորտային տարածքի կառավարման և ֆինանսավորման մոդելները։ Դրանք դեռևս վերջնականապես հաստատված չեն։ «Այս փուլում ունենք հայեցակարգային մոտեցումներ, որոնց վրա աշխատում է նաև իրավաբանական թիմը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է, որ առաջարկվող լուծումները համապատասխանեցվեն Հայաստանի իրավական դաշտին և պետական առաջնահերթություններին։ Ակնկալում ենք, որ առաջիկա 6 ամիսների ընթացքում այս հարցերի շուրջ կհստակեցվեն հիմնական մոտեցումները, իսկ հաջորդ տարի՝ սեպտեմբերին, պատրաստ կլինենք ներկայացնել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին առաջադրման փաստաթուղթը։ Հստակ է, որ կառավարման մոդելը լինելու է մասնակցային», – ասում է Վազգեն Գալստյանը։

Ծրագրի հեղինակները նշում են՝ «Դիլիջան» կենսոլորտային տարածքը մոդելային տարածաշրջան է, որտեղ համայնքների զարգացման ռազմավարություններում ինտեգրված են բնության հատուկ պահպանվող տարածքների կառավարման պլանները։ Տեղի համայնքները կենսոլորտային տարածքի ամենաուղղակի շահառուները են։

«Համայնքների մեծ մասը հստակ գիտակցել է, որ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանցում ներառված կենսոլորտային տարածք ունենալը մեծ մրցակցային առավելություն է ֆինանսական հոսքերի ներգրավման առումով։ Այն հնարավորություն է տեղական բիզնեսներին՝ դուրս գալու միջազգային շուկա։ Կենսոլորտային տարածքում գործունեություն ծավալելը կարող են օգտագործել մարքետինգային տեսանկյունից, կարող են իրենց արտադրանքն ու ծառայություններն ավելի ներկայանալի դարձնել։ Կենսոլորտային տարածքներն ունեն նման մեխանիզմ՝ սերտիֆիկացնում են իրենց տարածքում գործունեություն ծավալող բիզնեսները, որոնք որդեգրել են կայուն զարգացման սկզբունքները։ Սա լրացուցիչ խթան է բիզնեսի համար՝ ձեռք բերելու ճանաչում, դուրս գալու միջազգային շուկա։ Այսինքն, խոսքը ոչ թե արգելքների, այլ զարգացման նոր, հավասարակշռված մոդելի մասին է», – նշում է Վազգեն Գալստյանը։

«Կենսոլորտային տարածքը ռեժիմ չի սահմանում, կենսոլորտային տարածքի դեպքում կան երեք հիմնական գոտիներ՝ Կենտրոնական գոտի կամ միջուկ, Աջակցման գոտի, Կայուն զարգացման գոտի, որոնք ապահովում են կենսաբազմազանության պահպանության և տնտեսական կայուն զարգացման հավասարակշռումը: Դրանք բաժանումներ են, թե որտեղ ինչ է ցանկալի անել, ոչ թե արգելվում է, այլ ցանկալի է։ Սա տարածքային ճիշտ պլանավորման մասին է», – հավելում է Արեգ Կարապետյանը։

Կենսոլորտային տարածքի սահմանների մեջ ընդգրկված վայրերում կան գործող մետաղական հանքավայրեր, գետերի վրա շահագործվում են հիդրոէլեկտրակայաններ, առկա է մարդ-անտառ կոնֆլիկտ հատկապես անտառամերձ բնակավայրերում։

Արեգ Կարապետյանը նշում է՝ կենսոլորտային տարածքը կլինի այն ընդհանուր զարգացման հայեցակարգ ունեցող տարածքը, որտեղ կձևավորվի հարթակ, որի շրջանակում բոլոր շահառու կողմերը կկարողանան համատեղ քննարկել առկա խնդիրները։ «Կենսոլորտային տարածք՝ չի նշանակում, որ այնտեղ ընդհանրապես չպետք է լինի որևէ տնտեսական գործունեություն։ Գաղափարն այն է, որ այստեղ պետք է ձևավորվի համագործակցային մոտեցում, և բոլոր գործողությունները պետք է իրականացվեն՝ հաշվի առնելով կենսաբազմազանության պահպանության չափանիշները։ Գաղափարը, գուցե, որոշ առումով կարող է հավակնոտ թվալ, բայց այն առաջադիմական, նորարարական և մասնակցային մոտեցում է ապահովում։ Սա այն ճանապարհն է, որով անցել են այն երկրները, որոնք արդեն թևակոխել են ժողովրդավարական զարգացման ավելի բարձր փուլ։ Սա անխուսափելի քայլ է։ Եվ պատահական չէ, որ աշխարհում այսօր արդեն գործում է ավելի քան 800 կենսոլորտային տարածք, որոնց մեծ մասը հաջողված կառավարման օրինակներ են։ Կարող ենք վստահաբար ասել, որ Հայաստանում արդեն հասունացել է նմանատիպ ժողովրդավարական կառավարման մոդելի անհրաժեշտությունը», – ասում է Արեգ Կարապետյանը։

Ըստ նրա՝ սա պետական դասական ինստիտուտները լրացնող, ավելի ճկուն, ժամանակակից և մասնակցային կառավարման նոր մոդել է, որի շրջանակում որոշումները կընդունվեն գիտական հիմնավորումների և շահագրգիռ կողմերի մասնակցության հիման վրա։ Այդ համակարգի նպատակը տարբեր ոլորտները միմյանցից տարանջատելը չէ, այլ դրանց միջև համագործակցությունն ու փոխգործակցությունն ամրապնդելը։

«Չի կարող լինել մոտեցում՝ «դու զբաղվիր բնապահպանությամբ, ես՝ տնտեսական զարգացմամբ, և մենք չխառնվենք միմյանց գործերին»։ Դա չափազանց պարզեցված մոտեցում է։ Այսօր աշխարհը գնում է ինտեգրված զարգացման ճանապարհով։ Բնապահպանությունը այլևս չի կարող դիտարկվել որպես առանձին ոլորտ՝ մեկ կառույցի կամ մեկ նախարարության շրջանակում։ Տնտեսական զարգացումն անմիջականորեն կապված է շրջակա միջավայրի վիճակի, բնական ռեսուրսների պահպանության և դրանց կայուն օգտագործման հետ, – ասում է Արեգ Կարապետյանը և շեշտում, – բնական ռեսուրսների նվազումը մեզ կանգնեցնում է լուրջ մարտահրավերների առաջ, և այդ իրողությունն այսօր արդեն ակնհայտ է բոլորի համար»։

Օգոստոս 06, 2026 at 14:39

«COP17-ը կարևոր հնարավորություն է Հայաստանի «Էմերալդ» տարածքների հարցը բարձրաձայնելու համար»․ միջազգային փորձագետ

«COP17-ը կարևոր հնարավորություն է Հայաստանի «Էմերալդ» տարածքների հարցը բարձրաձայնելու համար»․ միջազգային փորձագետ

Հայաստանում «Էմերալդ» թեկնածու տարածքների կրճատման հարցը կարևոր է քննարկել COP17-ի օրակարգում։ Պետք է գնահատվի այդ բնապահպանական տարածքների և այլ շահերի բախման խնդիրը։

Այս մասին ասաց CEE Bankwatch ցանցի փորձագետ Անդրեյ Ռալևը՝ «Քաղաքացիական հասարակության օրակարգը՝ Կենսաբազմազանության մասին ՄԱԿ-ի կոնվենցիայի կողմերի 17-րդ համաժողովի (COP17) նախաշեմին» աշխատաժողովի ժամանակ։ Աշխատաժողովը կազմակերպել էր «Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿ-ն՝ «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ինստիտուտի հետ համագործակցությամբ։ 

«Էմերալդ ցանցը» կամ «Չմրուխտե ցանցը» (Emerald Network) Եվրոպայի վայրի բնության պահպանության Բեռնի կոնվենցիայի ներքո ստեղծված տարածքների համաեվրոպական ցանց է։ Այն նպատակ ունի պաշտպանել հազվագյուտ բույսեր, կենդանիներ և նրանց բնակավայրերը։

Հայաստանը, որպես Բեռնի կոնվենցիայի կողմ երկիր, առաջարկել է իր թեկնածու տարածքները։ 2016 թվականին Հայաստանն առաջարկել էր 23 «էմերալդ» թեկնածու տարածք, որոնք միասին կազմում են երկրի 34,8%-ը կամ 1.033.719,5 հեկտար։

Եթե այս տարածքները հաստատվեն, ապա Հայաստանը կկատարի ինչպես Բեռնի կոնվենցիայի, այնպես էլ Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի (CBD) շրջանակներում ստանձնած պարտավորությունը՝ մինչև 2030 թվականը պահպանության տակ առնելու երկրի տարածքի 30%-ը։

Սակայն 2023 թվականին որոշվել է կրճատել այդ տարածքները՝ առաջարկելով թվով 30 թեկնածու տարածք, որոնք սակայն կազմում էին արդեն 707,739.22 հեկտար կամ երկրի 23.8%-ը։ «էմերալդ» թեկնածու տարածքների վերանայման գործընթացը դեռ շարունակվում է։

Անդրեյ Ռալևը նշեց, որ 2017 և 2019 թվականներին կոնվենցիայի կողմից Հայաստանը տեսակների և կենսամիջավայրերի մեծ մասի համար ստացել է «Բավարար գնահատում» (Sufficient Assessment) կարգավիճակը՝ 91.8% ինդեքսով։ Սակայն «էմերալդ» թեկնածու տարածքների վերանայումը կարող է նվազեցնել Բավարարության ինդեքսը։

«2008-2016 թվականներին առաջարկվեցին «Սևան», «Ջերմուկ» և «Գորհայք» տարածքները, իսկ 2012 թվականին առաջարկվեց ստեղծել «Ջերմուկ» ազգային պարկը, որի կազմի մեջ ներառված էր նաև Ամուլսար լեռը։ 2023 թվականին մեկնարկեց EU4Environment ծրագիրը, որը ֆինանսավորվում է Եվրոպական միության և իրականացվում Համաշխարհային բանկի կողմից։ Ծրագրի հիմնական նպատակն էր աջակցել Հայաստանում «Էմերալդ» ցանցի ձևավորմանն ու «Էմերալդ» տարածքների արդյունավետ կառավարմանը։ Եվ սկսվեց «Էմերալդ» տարածքների սահմանների վերանայման և մակերեսի կրճատման գործընթացը։ 2024 թվականին այս ծրագրի կողմից հրապարակվեց «Հայաստանում թեկնածու Զմրուխտե տարածքների վերանայման վերաբերյալ առաջարկություններ» (Recommendations for Review of the Candidate Emerald Sites in Armenia) փաստաթուղթը։

«Այս փաստաթղթով առաջարկվում է «Սևան» տարածքը կրճատել ավելի քան 3 անգամ, պահպանվող բնական կենսամիջավայրերի թիվը կրճատել 32-ից 27-ի։ Դուրս են մնացել հարավ-արևելյան ճահճային տարածքները, ինչպես նաև գրեթե բոլոր լեռնային և խոտածածկ տարածքները։ Ամուլսար լեռն ամբողջությամբ դուրս է մնացել «Էմերալդ» ցանցի թեկնածու տարածքներից։ Անտեսվել են այն բազմաթիվ կենսամիջավայրերը, որոնք դեռևս չեն ենթարկվել ոսկու հանքավայրի ազդեցությանը։ Դուրս է մնացել Տափաստանային հողմավար բազեի (Falco naumanni) բազմացման և կերակրման համար ամենակարևոր կենսամիջավայրերից մեկն Ամուլսարի հարակից տարածքում։ Ստացվել է այնպես, որ Եվրոպական միության ծրագիրը նպաստել է նրան, որ «Էմերալդ» ցանցի զարգացումը մեկ քայլ հետ գնա։ Կարևոր տարածքներ են դուրս մնացել, և պետք է հասկանալ, թե ինչպես կարելի է  դրանք կրկին ներառել», – ասաց Անդրեյ Ռալևը։

Նա նշեց, որ կոնվենցիայով Հայաստանի ստանձնած պարտավորությունների մեծ մասը մնացել են թղթի վրա, և երկրի պահպանվող տարածքների արդյունավետ կառավարման կատարողականը 13 տոկոս է։ Բեռնի կոնվենցիան մտահոգություն է ներկայացրել տարածքների կրճատման և դրանց սպառնացող վտանգների կապակցությամբ։ Եվ 2024 թվականին կոնվենցիայի Մշտական հանձնաժողովի որոշմամբ կոչ է արվել իշխանություններին ապահովել Ամուլսարի ոսկու հանքի նոր շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման իրականացումը, որը պետք է հաշվի առնի տվյալ տարածքում առկա բոլոր տեսակներն ու կենսամիջավայրերը։ Հորդորել է իշխանություններին արագորեն վերականգնել «Ջերմուկ» ազգային պարկի վերաբերյալ քննարկումները՝ Գերմանիայի Վերականգնման վարկերի բանկի (KfW Development Bank) կողմից ֆինանսավորվող «Կենսաբազմազանություն և կայուն տեղական զարգացում Հայաստանում» ծրագրի շրջանակում։

Կոնվենցիան կոչ է արել Հայաստանի իշխանություններին բողոք ներկայացրած կողմին ներառել խորհրդակցությունների գործընթացում։

«Կոնվենցիան առաջարկել է գնահատել  «Էմերալդ» ցանցի և Ամուլսարի ծրագրի շահերի բախման խնդիրը, սակայն կառավարությունն իր համաձայնությունը չի տվել։ Կան բազմաթիվ հարցեր, որոնք պետք է քննարկել», – ասաց Անդրեյ Ռալևը։

Որպես այդ հարցերը քննարկելու և խնդիրներին լուծում տալու կարևոր հարթակ նա նշեց COP17-ը։ «Համաժողովին մասնակցելու են միջազգային կոնվենցիաների պատվիրակություններ, այդ թվում՝ Բեռնի կոնվենցիայի։ Եվ սա հենց այն վայրն է, որտեղ կարող ենք խոսել անկեղծորեն և բաց և պահանջել խնդիրների լուծում։ Հույս ունեմ, որ քննարկումների ժամանակ կկարողանանք խնդրել ճիշտ որոշում կայացնել ու ցույց տալ առաջընթաց բնապահպանական տարածքների առումով։ COP17-ը Հայաստանի համար կարևոր է ոչ միայն միջազգային նշանակության տեսանկյունից, այլ նաև այն, որ Հայաստանը կարող է իրենց ցույց տալ որպես բնապահպանության օրակարգ առաջնորդող երկիր և օրինակ ծառայել շատ երկրների համար։ Շատ աշխատանք կա անելու ոչ միայն այս,  այլ գալիք տարիներին», – ասաց Անդրեյ Ռալևը։

Օգոստոս 05, 2026 at 14:51

CBD COP17-ի Կանաչ գոտին բացում է դռները. մեկնարկել է մասնակցության հայտերի ընդունումը

CBD COP17-ի Կանաչ գոտին բացում է դռները. մեկնարկել է մասնակցության հայտերի ընդունումը

Այս տարվա հոկտեմբերի 19-30-ը Երևանում կայանալիք ՄԱԿ-ի «Կենսաբազմազանության մասին» կոնվենցիայի Կողմերի 17-րդ համաժողովի (CBD COP17) շրջանակում Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում կգործի Կանաչ գոտին (Green Zone), որը նախատեսված է հանրային, գիտական, կրթական և մշակութային միջոցառումների համար։

Կանաչ գոտին կդառնա հարթակ, որտեղ պետական կառույցները, հասարակական կազմակերպությունները, միջազգային գործընկերները, մասնավոր հատվածը, կրթական հաստատություններն ու երիտասարդական նախաձեռնությունները կկարողանան ներկայացնել իրենց ծրագրերը, անցկացնել քննարկումներ, աշխատարաններ, ցուցադրություններ և այլ միջոցառումներ։ Մասնակցությունը հնարավոր կլինի միայն նախապես ներկայացված հայտի հիման վրա։

COP17-ի Կանաչ գոտու համակարգող Լիլիթ Միդոյանի խոսքով` բոլոր հայտերն ընդունվում են բացառապես համաժողովի պաշտոնական կայքի միջոցով։ Գործընթացը լիովին թվայնացված է, և մասնակցելու համար որևէ միջնորդի կամ անձնական կապերի անհրաժեշտություն չկա։

Համաժողովի 12 օրերի ընթացքում նախատեսվում է անցկացնել շուրջ 80 թեմատիկ սեսիա։ Դրանց բովանդակությունը նախապես կգնահատվի մասնագետների կողմից։

Հայտերը կդիտարկվեն երեք հիմնական չափանիշով` գիտական հիմնավորվածություն, բնապահպանական քաղաքականությանը համապատասխանություն և տեխնիկական իրագործելիություն։

Կազմակերպիչները նաև ուշադրություն են հրավիրում տեխնիկական պահանջների վրա։ Բոլոր ներկայացումները, սահիկաշարերն ու անհրաժեշտ նյութերը պետք է տրամադրվեն նախապես, քանի որ միջոցառման ընթացքում տեղում նոր ֆայլեր ընդունելու կամ ներկայացումներ բեռնելու հնարավորություն չի նախատեսվում։

Կանաչ գոտու շրջանակում նախատեսված են ոչ միայն մասնագիտական քննարկումներ, այլև Հայաստանի բնության, մշակույթի և կայուն զարգացման նախաձեռնությունները ներկայացնող ցուցադրություններ։

Օրինակ, վերամշակմամբ, էկոդիզայնով կամ այլ բնապահպանական նախաձեռնություններով զբաղվող կազմակերպությունները կարող են անվճար ներկայացնել իրենց գործունեությունը, եթե այն համապատասխանում է ծրագրի ուղղություններին և ընտրվել է հայտերի գնահատման արդյունքում։

Համալիրում կգործեն նաև շուրջ 100 ցուցադրական տաղավարներ։ Ստանդարտ 3×3 մետր մակերեսով տաղավարի վարձակալության արժեքը կազմում է 1,4 մլն դրամ` ներառյալ հարկերը։

Փոքր կազմակերպությունների համար նախատեսվում է նաև համատեղ մասնակցության հնարավորություն, երբ մի քանի կազմակերպություն կարող են կիսել մեկ տաղավար։

Լիլիթ Միդոյանի խոսքով՝ Կանաչ գոտում աշխատարանների անցկացման համար նախատեսված են մարզահամերգային համալիրի 2000 տեղանոց գլխավոր դահլիճը և երկու 50 տեղանոց սրահներ։

Միաժամանակ կազմակերպիչները շեշտում են, որ ցուցադրությունների ձևավորման ընթացքում պետք է բացառվի պլաստիկի և շրջակա միջավայրին վնասող այլ նյութերի օգտագործումը։

Կանաչ գոտու միջոցառումները բաց կլինեն նաև հանրության համար։ Այցելուները կկարողանան անվճար մասնակցել ծրագրերին, սակայն անվտանգության նկատառումներից ելնելով անհրաժեշտ կլինի նախապես գրանցվել և ստանալ մուտքի QR կոդ։ Այն ձեռք բերելուց հետո նույն կոդով հնարավոր կլինի մուտք գործել Կանաչ գոտի համաժողովի ամբողջ ընթացքում։

Կազմակերպիչները նշում են, որ մասնակցության պայմանների, հայտերի ներկայացման ընթացակարգի և այլ հարցերի վերաբերյալ ամբողջ տեղեկատվությունը հասանելի է COP17-ի Կանաչ գոտու պաշտոնական կայքում, որտեղ արդեն գործում է նաև համաժողովի մեկնարկի հետհաշվարկը։

Հոդվածը և լուսանկարը՝ Էկոլուրի կամավոր Տաթև Լազարյանի

Օգոստոս 05, 2026 at 14:33

Սուրենավանի և Արմաշի բնակիչներն ահազանգում են օդի աղտոտվածության մասին

Սուրենավանի և Արմաշի բնակիչներն ահազանգում են օդի աղտոտվածության մասին

Սուրենավան և Արմաշ գյուղերի բնակիչներն ահազանգ են ուղարկել ԷկոԼուրին՝ բարձրաձայնելով օդի աղտոտվածության և դրա ազդեցության մասին։

Բնակիչների նամակի մեջ նշված է․

«Սուրենավան և Արմաշ գյուղերի բնակիչները լուրջ մտահոգություն են հայտնում վերջին շրջանում օդի աղտոտվածության վերաբերյալ։ Զոդի կամրջի հարակից տարածքից ամեն առավոտ՝ ժամը 5:00-8:00-ի սահմաններում, ինչպես նաև ուշ երեկոյան և գիշերային ժամերին, մեծ քանակությամբ թունավոր ծուխ է բարձրանում և տարածվում դեպի բնակավայրեր։

Արդյունքում Սուրենավան գյուղում շնչելը դարձել է դժվար։ Բնակիչների մի մասի մոտ նկատվում են շնչառական և մաշկային խնդիրներ։ Մարդիկ, այդ թվում՝ երեխաները, ստիպված են շնչել աղտոտված օդ, ինչը լուրջ վտանգ է ներկայացնում հանրային առողջության համար։

Սուրենավանի բնակիչները պահանջում են անհապաղ ուշադրություն դարձնել խնդրին և ձեռնարկել համապատասխան միջոցառումներ։ Մաքուր օդ շնչելու իրավունքը մարդու հիմնարար իրավունքներից է, և որևէ համայնք չպետք է զրկվի այդ իրավունքից։

Հարց է առաջանում՝ ո՞վ է պատասխանատու բնակիչների առողջության համար և ինչո՞ւ է թույլատրվում մարդկանց ու նրանց երեխաների առողջությունը վտանգող իրավիճակի շարունակությունը։

Հիշեցնենք, որ Սուրենավան և Արմաշ գյուղերը հայտնի են իրենց գյուղատնտեսական արտադրանքով։ Պետությունը պետք է ոչ միայն խթանի գյուղատնտեսության զարգացումը, այլև՝ ապահովի այդ համայնքների բնակիչների առողջ և անվտանգ կենսապայմանները։

Եթե օդի աղտոտվածությունը շարունակվի, կարող է աճել սիրտանոթային, շնչառական և թոքային քրոնիկ հիվանդությունների զարգացման ռիսկը։ Ուստի անհրաժեշտ է անհապաղ իրականացնել անկախ մոնիթորինգ, պարզել ծխի առաջացման և տարածման պատճառները, գնահատել դրա ազդեցությունը բնակչության առողջության վրա և հանրությանը ներկայացնել հստակ արդյունքներ։

Սուրենավանի բնակիչներն այլևս չեն ցանկանում շնչել թունավոր ծուխը։ Նրանք պահանջում են պատասխանատու մարմինների անհապաղ միջամտությունը, առողջ միջավայրի ապահովումը և իրենց ու իրենց երեխաների առողջության պաշտպանությանն ուղղված գործնական քայլեր»։

Էկոլուրն ահազանգն ուղղել է Բնապահպանության և ընդերքի տեսչական մարմին։ 

Հուլիս 31, 2026 at 14:19

Արմաշի կենսաբազմազանության պահպանումը՝ Հայաստանի միջազգային պարտավորությունների կատարման համատեքստում

Արմաշի կենսաբազմազանության պահպանումը՝ Հայաստանի միջազգային պարտավորությունների կատարման համատեքստում

Արմաշի ջրաճահճային տարածքը Հայաստանի կենսաբազմազանության կարևորագույն կենտրոններից է, որտեղ բնության պահպանության տեղական քայլերը կարող են նպաստել Հայաստանի՝ միջազգային մակարդակով ստանձնած պարտավորությունների կատարմանը։

2026թ․ հոկտեմբերի 19-30-ը Երևանում կանցկացվի ՄԱԿ-ի Կենսաբազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի 17-րդ համաժողովը՝ COP17-ը։ «Գործելով հանուն բնության» կարգախոսով անցկացվող համաժողովը հնարավորություն է Հայաստանի կենսաբազմազանության խնդիրներն ու պահպանության փորձը միջազգային հարթակում ներկայացնելու համար։

«Պետք է կարողանանք պատշաճ ներկայացնել մեր երկիրը միջազգային հարթակներում, միջազգային գործընկերներին մեր ձայնը լսելի դարձնել», – Արմաշում ս․թ․ հուլիսի 16-ին կայացած իրազեկման հանդիպման ժամանակ ասաց «Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿ-ի փոխնախագահ Վիկտորյա Բուռնազյանը։ 

Նրա խոսքով՝ COP17-ը գլոբալ խնդիրներին նվիրված համաժողով է, սակայն գլոբալ բնապահպանական խնդիրները ձևավորվում են առանձին երկրների, համայնքների և տարածքների խնդիրներից։ «Արմաշը կենսաբազմազանությամբ հարուստ և կարևոր տարածք է, և այսօր այստեղ ենք, որպեսզի դուք ևս որոշակի մասնակցություն և ներդրում ունենաք COP17-ի կայացման գործում, և մենք մեր երկիրը ներկայացնենք նաև ձեր միջոցով», – ասաց Վիկտորյա Բուռնազյանը։

Կենսաբազմազանության համաշխարհային ճգնաժամը՝ տեղական խնդիրների համատեքստում

Կենսաբազմազանությունը Երկիր մոլորակի կյանքի պահպանման կարևորագույն նախապայմաններից է։ Սակայն վերջին տասնամյակների ընթացքում վայրի կենդանական աշխարհի պոպուլյացիաները կտրուկ նվազել են։ Բնության համաշխարհային հիմնադրամի 2024թ․ հրապարակած  «Կենդանի մոլորակի ինդեքս»-ի համաձայն՝ 1970- 2020թթ․ ընթացքում գրանցվել է վայրի կենդանական աշխարհի պոպուլյացիաների միջինում 73% անկում։ Համաձայն Կենսաբազմազանության և էկոհամակարգային ծառայությունների միջկառավարական պլատֆորմի (IPBES) գլոբալ գնահատականի՝ շուրջ 1 միլիոն տեսակ կարող է հայտնվել ոչնչացման եզրին։ 

Հայաստանը համարվում է աշխարհի կենսաբազմազանության 36 թեժ կետերից մեկը։ Երկիրը հարուստ է բուսական և կենդանական աշխարհի տեսակներով, սակայն այդ կենսաբազմազանությունը միաժամանակ վտանգված է։

1992թ․ ընդունված ՄԱԿ-ի Կենսաբազմազանության մասին կոնվենցիայի հիմնական նպատակներն են կենսաբանական բազմազանության պահպանումը, դրա բաղադրիչների կայուն օգտագործումը, ինչպես նաև գենետիկական ռեսուրսների օգտագործումից բխող օգուտների արդար և հավասար բաշխումը։ Հայաստանը ևս վավերացրել է կոնվենցիան և ստանձնել դրա դրույթների իրականացման պարտավորությունները։

COP17-ը և Հայաստանը

Վիկտորյա Բուռնազյանը հանդիպման ժամանակ ներկայացրեց, թե COP17-ի ընթացքում ինչ է քննարկվելու։ «Համաժողովի կարևորագույն հարցերից մեկը Կունմին-Մոնրեալի գլոբալ կենսաբազմազանության շրջանակի իրականացման առաջին գլոբալ վերանայումն է։ Երկրները պետք է գնահատեն, թե ինչ առաջընթաց են արձանագրել կենսաբազմազանության պահպանության ուղղությամբ, որքանով են հասնում սահմանված թիրախներին, ինչ բացեր կան և ինչ փոփոխություններ են անհրաժեշտ», – նշեց նա։

Կունմին-Մոնրեալի գլոբալ կենսաբազմազանության շրջանակը նպատակ ունի կանգնեցնել կենսաբազմազանության կորուստը և նպաստել դրա վերականգնմանը։ Դրա առանցքային նպատակներից է մինչև 2030թ․ Երկիր մոլորակի ցամաքի, քաղցրահամ ջրերի և օվկիանոսների առնվազն 30 %-ի արդյունավետ պահպանումն ու կառավարումը։

Կոնվենցիայի յուրաքանչյուր կողմ երկիր պարտավորվել է պահպանության տակ առնել իր տարածքի 30%-ը։

Կոնվենցիայի պահանջներից ելնելով՝ Հայաստանը մշակել և հրապարակել է ՀՀ կենսաբազմազանության պահպանության նպատակները և 2026-2030թթ․ գործողությունների ծրագիրը։ Փաստաթղթով սահմանվել է 5 հիմնական նպատակ և 30 թիրախ։

Արմաշը՝ կենսաբազմազանության կարևոր տարածք

Հայաստանում գրանցված 353 թռչնատեսակից ավելի քան 200-ը հանդիպում է Արմաշի լճերում։ Դրանց թվում են Հայաստանի Կարմիր գրքում ընդգրկված 45 թռչնատեսակ և Բնության պահպանության միջազգային միության վտանգված տեսակների ցանկում ընդգրկված 1 տեսակ։

Տարվա տարբեր եղանակներին ձևավորվող բնակմիջավայրերի բազմազանության շնորհիվ Արմաշը դարձել է թռչունների տարբեր տեսակների համար կարևոր բնադրավայր, կերակրման և միգրացիայի կանգառ։ Արմաշը ճանաչված է որպես կարևոր թռչնաբանական և կենսաբազմազանության տարածք։ Արմաշը՝ որպես Հայաստանի 23 էմերալդ թեկնածու տարածքներից մեկը, ընդգրկված է «Եվրոպայի վայրի բնության և բնական միջավայրի պահպանության մասին» կոնվենցիայի (Բեռնի կոնվենցիա) էմերալդ  թեկնածու տարածքների ցանկում։ Կոչվում է «Խոր Վիրապ-Արմաշ», ընդգրկում է 6998,2 հա։

Վիկտորյա Բուռնազյանի խոսքով՝ ներկայում առաջարկվում է «Խոր Վիրապն» ու «Արմաշն» առանձնացնել որպես առանձին Էմերալդ թեկնածու տարածքներ։ Այդ դեպքում Արմաշի տարածքը կընդգրկի 5902,58 հեկտար և նախատեսված կլինի մի շարք ձկների, սողունների, թռչունների և կաթնասունների պահպանության համար։

Արմաշի ջրաճահճային տարածքները դիտարկվում են նաև որպես «Միջազգային կարևորության խոնավ տարածքների մասին, հատկապես որպես ջրաթռչունների բնակավայր» Ռամսարի կոնվենցիայի շրջանակում պահպանության պոտենցիալ տարածք։ Ռամսարի կոնվենցիայի տեսանկյունից Արմաշի լճերը կարևոր են ջրլող թռչունների բազմաթիվ տեսակների համար՝ որպես բնադրավայր և միգրացիայի կանգառ

Ձկնաբուծություն և կենսաբազմազանություն

Վիկտորյա Բուռնազյանն իր ելույթում անդրադարձավ նաև Արմաշում առկա շահերի բախման խնդրին։ Արմաշի տարածքի պահպանությունը բարդանում է սեփականության և կառավարման առանձնահատկություններով։ Տարածքը պետական և մասնավոր սուբյեկտների համատեղ սեփականություն է, իսկ ջրային ռեսուրսների կառավարումը կախված է ձեռնարկությունների սեփականատերերի համաձայնությունից։ «Սեփականության այս կառուցվածքը բարդացնում է բնապահպանական խնդիրների լուծումը։ Բայց ինչպես դուք եք նշում, դուք ձեր գործունեությամբ նպաստում եք լճերի ճիշտ կառավարմանը, ջրի ճիշտ բացթողումներին, որպեսզի թռչունները չվերանան, բնադրման ժամանակ չտուժեն», – նշեց նա՝ դիմելով ներկաներին։

Ըստ Վիկտորյա Բուռնազյանի՝ տարածքի համար պոտենցիալ վտանգներ են լճերի չորացումը, դրանց վարելահողի վերածումը, եղեգների այրումը, ինչպես նաև որսը և որսագողությունը։ Այս գործողությունները կարող են խաթարել թռչունների բնադրման տարածքները և ոչնչացնել նրանց համար կարևոր բնակմիջավայրերը։

Արմաշը և Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանության 30 թիրախները

Ըստ Վիկտորյա Բուռնազյանի՝ Արմաշի էկոհամակարգերի պահպանումը կարող է նպաստել Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանության 2026-2030թթ․ գործողությունների ծրագրով նախատեսված առնվազն չորս թիրախների իրականացմանը

Դրանցից թիրախ 1-ը վերաբերում է կրիտիկական կենսամիջավայրերի ներառմանը տարածական պլանավորման գործընթացներում։

2-րդ թիրախով նախատեսվում է վերականգնել դեգրադացված էկոհամակարգերը, այդ թվում՝ 1000 հեկտար դեգրադացված ջրաճահճային էկոհամակարգեր։

3-րդ թիրախը բնության հատուկ պահպանվող տարածքների ցանցի ընդլայնումն է, այդ թվում՝ տարածքային բնապահպանական այլ արդյունավետ գործիքակազմերի (other effective conservation measures (OECM) կիրառմամբ։

Թիրախ 11-ը վերաբերում է կայուն որսորդության փորձառությունների ներդրմանը։

Վիկտորյա Բուռնազյանը հանդիպման ընթացքում խոսեց նաև Արմաշի էկոհամակարգի պահպանման և կայուն օգտագործման հնարավորությունների մասին։ Մասնավորապես առաջարկվեց․

– ուսումնասիրել EU4Environment ծրագրի շրջանակում Համաշխարհային բանկի մշակած «Հայաստանում Արմաշի (AM0000025) էմերալդ տարածքի պիլոտային կառավարման պլան» փաստաթղթի գործողությունների ծրագիրը

– ուսումնասիրել Ռամսարի կոնվենցիայի ուղեցույցերը՝ ձկնաբուծությունը համադրելու ջրաճահճային էկոհամակարգի և կենսաբազմազանության պահպանման հետ

– մշակել գործողությունների ծրագիր Արմաշի կենսաբազմազանության պահպանման և կայուն օգտագործման համար

– գործողությունների ծրագիրը ներկայացնել Շրջակա միջավայրի նախարարություն՝ դրա իրականացմամբ նպաստելու երկրի ստանձնած պարտավորությունների կատարմանը։

Արմաշի կենսաբազմազանությունը կարող է հիմք դառնալ նաև էկոտուրիզմի զարգացման համար։ Արմաշի տարածքում հանդիպող բազմաթիվ թռչնատեսակները կարող են հիմք դառնալ թռչնադիտարկման երթուղիների ստեղծման, գյուղական տուրիզմի զարգացման համար։ Ըստ Վիկտորյա Բուռնազյանի՝ այս ամենը կարող է նպաստել միաժամանակ և՛ գյուղի տնտեսական զարգացմանը, և՛ բնության պահպանությանը։

Հոդվածը պատրաստվել է «Աջակցություն Հայաստանի՝ Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի համաժողովի նախագահությանը և ներքին իրականացմանը» ծրագրի շրջանակներում։ Ծրագիրն իրականացվում է «Էկոլուր» տեղեկատվական ՀԿի կողմից՝ «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ինստիտուտի հետ համագործակցությամբ՝ Նորվեգիայի զարգացման համագործակցության գործակալության աջակցությամբ։

Ծրագրի շրջանակում արտահայտված տեսակետները պարտադիր չէ, որ արտահայտեն «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ինստիտուտի տեսակետները։

Շարունակելի

Հուլիս 31, 2026 at 14:02

Մինչև 2030թ․ նախատեսվում է 30%-ով նվազեցնել Սևանի աղտոտվածությունը և մաքրել առնվազն 10 գետ

Մինչև 2030թ․ նախատեսվում է 30%-ով նվազեցնել Սևանի աղտոտվածությունը և մաքրել առնվազն 10 գետ

Մինչև 2030թ․ Հայաստանում նախատեսվում է առնվազն 30%-ով նվազեցնել Սևանա լճի ֆոսֆորով և ազոտով աղտոտվածությունը, ինչպես նաև պլաստիկ և այլ կոշտ թափոններից մաքրել առնվազն 10 գետ և դրանց ափամերձ տարածքները։

Այս գործողություններն ամրագրված են ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարար Համբարձում Մաթևոսյանի՝ «Հայաստանի Հանրապետության կենսաբանական բազմազանության պահպանության նպատակները և 2026-2030թթ․ գործողությունների ծրագիրը հաստատելու մասին» N100-Լ հրամանում՝ 8-րդ և 9-րդ թիրախներում։

Փաստաթուղթը ներառում է 5 նպատակ և 30 թիրախ, որոնք ուղղված են մինչև 2030թ․ կենսաբազմազանության պահպանության, վերականգնման և կայուն օգտագործման ապահովմանը։

Սևանա լճի էկոհամակարգի ֆոսֆորով և ազոտով աղտոտվածության նվազեցման համար նախատեսվում է ներդնել մշակաբույսերի աճեցման էկոլոգիապես մաքուր, կլիմայակայուն և ռեսուրսախնայող գործելակերպեր, ինչպես նաև 30%-ով կրճատել Սևանա լիճ մերձափնյա բնակավայրերից և ձեռնարկություններից թափվող կենցաղային կեղտաջրերի ծավալը։

Նախատեսվում է նաև մինչև 1905 մետր բացարձակ նիշում գտնվող ջրածածկման ենթակա մերձափնյա տարածքների մաքրում, ինչպես նաև «Սևան» ազգային պարկի տարածքում ապօրինի կառուցված շենք-շինությունների փուլային գույքագրում և դրանց քանդման իրավական գործընթացի նախաձեռնում։

Ծրագրով նախատեսվում է  նվազեցնել Հայաստանի գետերի՝ թունաքիմիկատներով, վտանգավոր քիմիական նյութերով և պլաստիկով աղտոտման ռիսկերը։ 2026-2027թթ․ պետք է գնահատվի Հայաստանի ջրային էկոհամակարգերի՝ պեստիցիդներով, քիմիական նյութերով և պլաստիկ թափոններով աղտոտման ռիսկերը, վերլուծվի առկա վիճակը և մշակվի մաքրման ու կանխարգելիչ գործողությունների ծրագիր։ 

Հուլիս 30, 2026 at 14:30

ՀԱԷԿ-ի 2-րդ էներգաբլոկի շահագործման ժամկետի երկարաձգման համար կտրամադրվի 20,1 միլիարդ դրամ բյուջետային վարկ

ՀԱԷԿ-ի 2-րդ էներգաբլոկի շահագործման ժամկետի երկարաձգման համար կտրամադրվի 20,1 միլիարդ դրամ բյուջետային վարկ

2026թ․ հուլիսի 9-ի կառավարության նիստում հաստատվել են «Հայկական ատոմային էլեկտրակայան» ՓԲԸ-ի 2-րդ էներգաբլոկի շահագործման նախագծային ժամկետի կրկնակի երկարաձգման աշխատանքների ֆինանսավորման նպատակով տրամադրվող բյուջետային վարկի պայմանները։ Նախատեսվում է ՀԱԷԿ-ի 2-րդ էներգաբլոկի շահագործման ժամկետը երկարաձգել մինչև 2036թ․։

Կառավարության որոշմամբ՝ Հայկական ԱԷԿ-ին նախատեսվում է տրամադրել 20 միլիարդ 111 միլիոն 798 հազար դրամի չափով բյուջետային վարկ։ Վարկի մարման ժամկետը սահմանվել է 10 տարի, որից 2 տարին՝ արտոնյալ ժամանակահատված։ Հիմնական գումարի մարումները նախատեսվում է իրականացնել կիսամյակային հավասարաչափ վճարումներով՝ յուրաքանչյուր տարվա հունիսի 25-ին և դեկտեմբերի 25-ին։

Ֆինանսավորումը նախատեսված է ՀԱԷԿ-ի 2-րդ էներգաբլոկի շահագործման նախագծային ժամկետի կրկնակի երկարաձգման և արդիականացման ծրագրի (ՇԺԵ-2) շրջանակում իրականացվող աշխատանքների համար։

Հիշեցնենք, որ այս տարվա ապրիլի 1-ից դադարեցվել է ՀԱԷԿ-ի շահագործումը՝ պլանային նախազգուշական վերանորոգման աշխատանքների իրականացման համար։ Նախատեսված է աշխատանքներն ավարտել 5 ամսում։

Հուլիս 30, 2026 at 12:08