Եղանակը Հայաստանում

Իրանը Միացյալ Նահանգներին ներկայացրել է երեք տարբեր 10 կետից բաղկացած խաղաղության ծրագրեր, ինչը շփոթություն է առաջացրել բանակցությունների շուրջ, հայտարարել է…

Իրավիճակը հասել է այն կետին, որ գյուղացին չի մշակում անգամ իր հողը, նույնիսկ տնամերձը։ Գեղհովիտի բնակչի մտահոգություններին պատասխանել են Արման Թաթոյանն ու Դա…
Հունիսին Հայաստանում կայանալիք ընտրությունները կարող են կարևոր շրջադարձային կետ լինել ոչ միայն ներքին քաղաքականության, այլև ԵՄ-ի հետ հարաբերությունների համար․ գրում է The German Marshall Fund of the United States-ը (GMF)։
ԵՄ-ի համար Հայաստանը կարևոր փորձություն է իր արտաքին ազդեցությունը պահպանելու, ժողովրդավարական կառավարմանն աջակցելու և որպես հուսալի ռազմավարական դերակատար հանդես գալու ունակության համար։
Ընդդիմության որոշ շրջանակներ կասկածի տակ են դնում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության փոփոխության տեմպը և ուղղությունը և պաշտպանում են այլընտրանքային կողմնորոշումները: Զուգահեռաբար՝ Ադրբեջանի հետ խաղաղության բանակցությունների, Թուրքիայի հետ կապերի վերականգնման և Իրանի (կապի և ռազմավարական հավասարակշռության կարևոր հարևանի) հետ կայուն հարաբերությունների պահպանման միջոցով, բարդացրել են երկրի արտաքին քաղաքականությունը:
Իրանում պատերազմական իրավիճակը կարող է այժմ մարդասիրական ճնշում գործադրել Հայաստանի վրա, այդ թվում՝ բնակչության հնարավոր տեղաշարժերը, որոնք կծանրաբեռնեն նրա սահմանային կառավարումը, ընդունման հնարավորությունները և տեղական ծառայությունները, և խաթարեն առևտրային ու տարանցիկ ուղիները, որոնք կարևոր են նրա տնտեսական դիմադրողականության համար։
ԵՄ-ն պետք է հավասարակշռի իր քաղաքական ներգրավվածությունը Հայաստանի հետ հստակ և հետևողական սպասումներով՝ խուսափելով չափազանց քաղաքականացումից և ռազմավարական երկիմաստությունից։
Հայաստանը գտնվում է բարդ անվտանգային միջավայրում, որը ձևավորվել է Ադրբեջանի, Իրանի, Ռուսաստանի և Թուրքիայի կողմից միաժամանակյա ճնշումների, ինչպես նաև Իրանի դեմ պատերազմի տարածաշրջանային ազդեցությունների հետևանքով, և նրա արտաքին քաղաքականության ընտրությունները պայմանավորված են համընկնող խոցելիություններով: ԵՄ-ի ներգրավվածությունը պետք է հստակ խուսափի այնպիսի տպավորություն թողնելուց, կարծես այն Երևանին դնում է զրոյական օգուտով աշխարհաքաղաքական ընտրության առաջ, ինչը բնակչությանը կստիպի մտածել, որ իրենց երկիրը ճնշման տակ է իր կայունությունն ու անվտանգությունը խաթարելու համար: Այս միջավայրը հաշվի չառնելը կարող է հանգեցնել նրան, որ ԵՄ-ն ոչ միայն թուլացնի Հայաստանում բարեփոխումների հեռանկարները, այլև նվազեցնի իր սեփական ռազմավարական նշանակությունն այս հարևանության մեջ: