ԱԺ նախկին պատգամավոր Նաիրա Կարապետյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Նիկոլի բերած «խաղաղությունն» այս տեսքն ունի – անտեր, ծնկած, ծպտուն չհանող հայկական կողմ ու իրենց կյանքի տերեր զգացող ադրբեջանցիներ…
Կյանքի օրենք է – երբ պարտված երկրի ղեկավարը չի փոխվում, մի բան էլ գնում է «բանակցությունների» ԱՌԱՆՑ ՄԻՋՆՈՐԴՆԵՐԻ, այն էլ բալանսավորված միջնորդների, հաղթողը պարտադրում է իր օրակարգը էլի ու էլի, կրկին ու կրկին, նորից ու նորից:
Պատերազմի և անպատվության միջև անպատվությունն ընտրողը ստանում է և պատերազմ, և անպատվություն, Չերչիլն է ասել:
Իսկ դուք շարունակեք հավատալ սրտիկների խաղաղությանը, շարունակեք քննարկել դաշտ նետված մանր խայծեր՝ Սարիկի հայհոյանքները, Արուսի կրծքերը, Աննայի հետ գալը, շարունակեք տժժալ վարչաբենդի երգերի տակ՝ մեր արյան և ոսկրերի վրա:
Մենք ունեինք ամուր դիրքեր միջազգային հարթակներում, մենք ունեինք հաղթանակած բանակ, մենք ունեինք 2 հայկական պետություն, ինչը դուք «մերժեցիք» ու մինչ օրս մերժում եք, թե բա՝ նախկինները:
Ցավոք, երբ Ստեփանակերտի Սուրբ Հակոբը քանդեցին, պաշտոնական Երևանը ձայն չհանեց, մենք էլ չպարտադրեցինք նրանց ձայն հանել, այս պատճառով էլ հիմա հասան Սուրբ Աստվածամոր Հովանու տաճարին:
Թե բա՝ խաղաղություն…»։