«Հրապարակի» զրուցակիցը «Բլոգնյուզ» կայքի խմբագիր Արամ Գևորգյանն է:
– Արթուր Դանիելյանը երկու ամսով կալանավորել է ֆեյսբուքում իշխանություններին քննադատելու համար: Նրա տեսակցությունները փակ են, անգամ նրան չեն կարող այցելել ԱԺ պատգամավորները։ Բայց Նիկոլ Փաշինյանը Ռուսաստանում Պուտինին խայթում էր, թե՝ Հայաստանում սոցցանցերն ազատ են, ի տարբերություն Ռուսաստանի։ Հիմա ընդդիմադիր գործիչների են բանտարկում ֆեյսբուքյան գրառումների համար:
– Իրականում ոչ մի նոր և անսպասելի բան տեղի չի ունեցել: Ամեն ինչ բռնապետության տրամաբանության մեջ է: Պետք է բոլորին լռեցնել, որպեսզի ոչ ոք ոչ մի բանի մասին չխոսի, ոչ մի խնդրի մասին չբարձրաձայնի, չքննադատի իշխանությանը: Եթե ֆեյսբուքյան գրառման համար մարդկանց են դատում, ապա պետք է սկսեն հենց Նիկոլ Փաշինյանից, և իր թիմից: Առաջին ատելության խոսք տարածողները Հայաստանում իրենք են: Ի դեպ նախորդ տարի բողոքարկել էի ֆեյսբուքին կաթողիկոսի դեմ արշավի շրջանակներում գրառումներից մեկի համար, և ֆեյսբուքը ջնջել էր այդ գրառումը, այսինքն` իրենք այնպիսի ատելության խոսք են տարածում, որ անգամ ֆեյսբուքն է ջնջում: Եթե այն օրենքները, որոնք տարածում են ընդդիմադիրների վրա, տարածվի իրենց վրա, ապա իրենք անգամ ԱԺ գումարումներ, ՔՊ կառույցներ չեն կարողանա ձևավորել, որովհետև իրենց մեծ մասին կտանեն կալանքի, և տեսակցություններն էլ կփակեն: Նացիստական Գերմանիայում ասում էին` օրենքները գրված են մեր թշնամիների համար, իսկ մեզ կարելի է ամեն ինչ: Հետևաբար այս ամենն իրենց տրամաբանության մեջ տեղավորվում է: Արթուր Դանիելյանի համար նորություն չէ սա, և ինքն էլ գրել է, որ վախենալու կարիք չկա, պետք չէ ընկճվել: Ես չգիտեմ, թե ուր են նայում մարդու իրավունքների մասին գոռգոռացողները, և գրանտներ ստացողները, երբ նման դեպքերում լռում են:
– Իսկ ո՞ր գրառման համար են Դանիելյանին կալանավորել: Տարբեր ենթադրություններ են անում մարդիկ, իսկ ինչն է կոնկրետ կալանավորման հիմք դարձել:
– Ես հստակ չգիտեմ, փաստաբանն ասում է, որ խոսքը յոթ գրառումների մասին է: Ֆեյսբուքյան գրառումը խուլիգանություն են դիտարկել։ Ատելության խոսք, բռնության կոչ և այլն չի եղել: Գրառումը դիտարկել են որպես խուլիգանություն, և պնդել են, որ ԱԱԾ-ին է արատավորում: Չեմ պատկերացնում, թե ինչպե՞ս կարելի է ԱԱԾ-ին արատավորել: Այն մի կառույց է, որը զբաղված է պատարագի տեքստեր խմբագրելով, ինչպե՞ս կարող է այդ կառույցը արատավորվել ինչ-որ մի գրառմամբ: Չեմ պատկերացնում ԱԱԾ-ից բացի ուրիշ ով կարող է արատավորել ԱԱԾ-ին այդ արարքներից հետո: Բլեֆ է, չգիտես սրանց վերջը որն է: Սա իրավական տեռոր է: Իսկ ռուսներին էլ դեռ այսքանից հետո ասում են՝ մեզ մոտ համացանցը ազատ է: Հավանաբար հասանելիությունը նկատի ունեն: Ռուսաստանից ավելի խիստ են պատժում բոլոր նրանց, ովքեր քննադատում են իշխանությանը: Ի՞նչ է արել Արթուր Դանիելյանը, որ տոտալ արգելք են դրել տեսակցությունների վրա: Նման դեպքերում, եթե այդքան խորացել էին, և ուզում էին պարտադիր օրենքի դաշտում պատժել, ապա գոնե կարող էին գրառումների արգելք դնել, կամ վարչական հսկողություն, ի՞նչ է արել այդ մարդը, որ կալանավորել եք ու տեսակցությունները փակել: Զե՞նք է բերել, ի՞նչ է արել: Թմրանյութեր դնող- վերցնողներին կալանք չեն տալիս, ովքեր ազատության մեջ լինելով մեծ վտանգ են հանդիսանում, բայց ֆեյսբուքում գրառում անողին կալանավորում են: Այսինքն` խոսքն ավելի մեծ զենք են համարում: Ռեցիդիվիստներին ազատ են արձակում: Վերջերս սպանություն կատարելու կասկածանքով ձերբակալված անձին չէին կալանավորել անգամ: Ծանր հանցագործության համար ձերբակալված անձանց տնային կալանք են տալիս, իշխանությանը քննադատողներին կալանավորում են: Արթուրի գործը ջուր է, նրա կյանքից անիմաստ ժամանակ են խլում, և դրա համար պատասխանատվության ոչ ոք չի ենթարկվի այդպես էլ: Սա առաջին դեպքը չէ, ոչ էլ վերջինն է: Հայ մարդու կյանքը որևէ կերպ իշխանության համար նշանակություն չունի: Դե ոչինչ, թող ընտանիքդ, երեխաներիդ, գնա բանտ նստի՝ ֆեյսբուքում ստատուս գրելու համար, կամ գնա զոհվի, իրենց համար տարբերություն չկա: Ադրբեջանցի դիվերսանտին փայփայում են, հայ մարդուն խոսքի համար դատում: Մենք տեսնում ենք, թե ինչպես են փայփայում այդ ադրբեջանցուն, որ հանկարծ գլխից մի մազ չպակասի, բայց հայրենասեր հայ մարդիկ իրենց կոկորդին են մնացել: Զոհվածների ծնողների հետ էլ վատ վարվեցին: Գարիկ Գալեյանին էլ խուլիգանության հոդվածով կալանքի տարան: Նա առաջինն էր, ով այդ հոդվածով կալանավորվեց: Շշշով ջուր էր լցրել, և դրա համար բանտարկվեց զոհվածի հայրը, չգիտեմ, թե դրանից այն կողմ ինչ կարող էր լինել, որ ապշեինք, զարմանայինք: Ամեն ինչ էլ տեսել ենք: