Թրամփն Իրանի առաջնորդներին կոչ է անում ազատ արձակել «այդ կանանց» (լուսանկար)

Թրամփն Իրանի առաջնորդներին կոչ է անում ազատ արձակել «այդ կանանց»

ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփը Truth Social-ում հրապարակել է X օգտատիրոջ գրառման էկրանապատճենը, որը պատկերում է իրանական ռեժիմի ենթադրյալ կին բանտարկյալներին։

Գրառումը հրապարակվել է Էյալ Յակոբի անունով օգտատիրոջ կողմից. պատկերված կանանց ինքնությունն անհայտ է։ Որոշ մեկնաբաններ կարծում են, որ լուսանկարները ստեղծվել են արհեստական ​​բանականության կողմից։
     Իր գրառման մեջ Թրամփը գրել է. «Իրանի առաջնորդներին, ովքեր շուտով բանակցություններ կվարեն իմ ներկայացուցիչների հետ. ես շատ կգնահատեի այս կանանց ազատ արձակումը: Վստահ եմ, որ նրանք կհարգեն այն փաստը, որ դուք դա արեցիք: Խնդրում եմ, մի՛ վնասեք նրանց: Դա հիանալի սկիզբ կլինի մեր բանակցությունների համար: Շնորհակալություն այս հարցի նկատմամբ ձեր ուշադրության համար»:

Հայաստանում կտեղակայվի ԵՄ երկրորդ քաղաքացիական առաքելությունը․ Բրյուսելը հաստատել է

Եվրամիության արտաքին գործերի նախարարներն այսօր պաշտոնապես հաստատել են Հայաստանում ԵՄ գործընկերության առաքելություն տեղակայելու հարցը։ Այս մասին տեղեկանում ենք Եվրոպական…

Չպետք է դառնանք Բարսելոնա. Աթենքում քննարկում են նոր հյուրանոցներ արգելելու հարցը

Աթենքի քաղաքապետ Հարիս Դուկասը «This is Athens – Agora» միջոցառման ընթացքում բարձրացրել է քաղաքում նոր հյուրանոցների թույլտվությունների տրամադրումը սահմանափակելու հարցը գրում է Euronewsը։

Հունաստանի մայրաքաղաքում արդեն իսկ գործում է արգելք՝ քաղաքի կենտրոնի 3 թաղամասերում կարճաժամկետ վարձակալությունների համար նոր թույլտվություններ տրամադրելու վերաբերյալ։

«Մենք իսկապես պետք է տեսնենք՝ արդյոք մեզ անհրաժե՞շտ են նոր հյուրանոցներ, և եթե այո, ապա քանի հատ և որտեղ», – ասել է Դուկասը՝ հավելելով, որ պետք է հասկանալ՝ որքան լրացուցիչ զբոսաշրջային բեռ կարող է քաղաքը վերցնել։

«Չպետք է դառնանք Բարսելոնա։ Պետք է հասկանանք, որ կան գերհագեցած տարածքներ, որտեղ չեն կարող նոր մահճակալներ տեղադրվել՝ լինի դա կարճաժամկետ վարձակալություն, թե ոչ»,- նշել է քաղաքապետը։

INSETE-ի վերջին տվյալների համաձայն՝ Ատտիկայում կա 68.934 հյուրանոցային մահճակալ: Հյուրանոցային ոլորտի ներկայացուցիչները խոստովանում են, որ վերջին տարիներին Հունաստանի մայրաքաղաքում հյուրանոցների թիվը կտրուկ աճել է, ինչը խնդիրներ է առաջացնում ինչպես ոլորտի, այնպես էլ քաղաքի զբոսաշրջության համար։

«Քեզ կտոր-կտոր կանեն»․ Իրանն ու ԱՄՆ-ն փոխանակվում են սպառնալիքներով


Մինչ բոլորի ուշադրությունը սևեռվել է Պակիստանի մայրաքաղաք, որտեղ ակնկալում են, որ վաղը տեղի կունենա ԱՄՆ-Իրան բանակցությունների հերթական՝ երկրորդ փուլը, Վաշին…

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Ադեկվատ» միաբանության հիմնադիր Արթուր Դանիելյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը: Երկուսն էլ նույն խոսույթի վրա են հենվում: Փաշինյանն ասում է, որ նա խաղաղություն է բերել, Քոչարյանն ասում է, որ իր տարիներին խաղաղ է եղել: Առաջին հայացքից երկուսն էլ ճիշտ են, բայց կա մի հատ կարևոր բայց, ու էդ բայցը նույնպես ընդհանուր է Քոչարյան-Փաշինյան զույգի համար, ինչպես իրենց ողջ կենսագրությունը:
     Քոչարյանի ղեկավարման տարիներին՝ 1998-2007 թվականներին, Ադրբեջանն ուներ մեկ գերնպատակ՝ Բաքու-Թբիլիս-Ջեյհան նավթամուղու կառուցում: Սա նրանք հռչակել էին դարի գործարք: Բնական է շինարարության փուլում նրանք շահագրգռված էին, որպեսզի ոչինչ չխաթարի ընթացքը, այսինքն՝ խաղաղություն էր պետք (իրենց): Քոչարյանն այդ ժամանակ Հ1-ով մեզ հրամցնում էր, որ էդ նավթամուղը չի աշխատելու, որ Բաքուն մեկ ա էդքան նավթ չունի, որ էդ խողովակը լցնի և այլ լո-լոներ: Կոպիտ ասած՝ պնդում էր, որ բան պետք չի անել, ու պետք է անհոգ վայելել խաղաղությունը: Բայց նույն ժամանակ նա նավթամուղի շինարար Գևորգ Թորոյանին նշանակում է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի տնօրենների խորհուրդ, որպեսզի վերջինս ամերիկայից «նվիրատվություններ» բերի… Ու դե «նվիրատվությունները» եկան՝ մորմոններից, հանրապետականներից (ամերիկայի) այսինքն բոլոր նրանցից, ովքեր շահագրգռված էին նավթամուղի բարեհաջող գործարկման մեջ: Էս մարդը էդ փողով սկսեց ասֆալտ գցել, շինարարություն անել, տնտեսական փուչիկներ փչել (որոնք իր գնալուց հետո տրաքեցին), արանքում էլ սեփական կարողությունը դիզեց: Իսկ գլխավոր արդյունքը այն էր, որ Քոչարյանի նախագահության սկզբում ՀՀ ՊՆ-ի բյուջեն 30% ավելի քիչ էր Ադրբեջանի ՊՆ բյուջեից, մինչդեռ իր նախագահության արդյունքում այդ ցուցանիշը դարձավ 600% (բնական է հօգուտ Ադրբեջանի):
     Նավթամուղը կառուցելուց հետո Ադրբեջանի գերնպատակը Արցախը գրավելն էր: Դա արդեն ապահովեց Փաշինյանը՝ Քոչարյանի գործուն մասնակցությամբ (սրա մասին դեռ կխոսենք): Արի ու տես, որ Փաշինյանն էլ ասֆալտ գցելու փող ստացավ, շինարարություն, տնտեսական լրիվ նույն փուչիկները ու «խաղաղությունը» բերեց, հասցրեց քթներիս տակ: Իսկ թե ինչ կարողություն է դիզել նա և իր ուսապարկները, պարզ կդառնա մոտ ապագայում, թեպետ բոլորն էլ արդեն անզեն աչքով տեսնում են դրանց հագ ու կապն էլ, տներն էլ, մեքենաներն էլ…
     էս են մեր խաղաղասերները»:

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Ադեկվատ» միաբանության հիմնադիր Արթուր Դանիելյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը: Երկուսն էլ նույն խոսույթի վրա են հենվում: Փաշինյանն ասում է, որ նա խաղաղություն է բերել, Քոչարյանն ասում է, որ իր տարիներին խաղաղ է եղել: Առաջին հայացքից երկուսն էլ ճիշտ են, բայց կա մի հատ կարևոր բայց, ու էդ բայցը նույնպես ընդհանուր է Քոչարյան-Փաշինյան զույգի համար, ինչպես իրենց ողջ կենսագրությունը:
     Քոչարյանի ղեկավարման տարիներին՝ 1998-2007 թվականներին, Ադրբեջանն ուներ մեկ գերնպատակ՝ Բաքու-Թբիլիս-Ջեյհան նավթամուղու կառուցում: Սա նրանք հռչակել էին դարի գործարք: Բնական է շինարարության փուլում նրանք շահագրգռված էին, որպեսզի ոչինչ չխաթարի ընթացքը, այսինքն՝ խաղաղություն էր պետք (իրենց): Քոչարյանն այդ ժամանակ Հ1-ով մեզ հրամցնում էր, որ էդ նավթամուղը չի աշխատելու, որ Բաքուն մեկ ա էդքան նավթ չունի, որ էդ խողովակը լցնի և այլ լո-լոներ: Կոպիտ ասած՝ պնդում էր, որ բան պետք չի անել, ու պետք է անհոգ վայելել խաղաղությունը: Բայց նույն ժամանակ նա նավթամուղի շինարար Գևորգ Թորոյանին նշանակում է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի տնօրենների խորհուրդ, որպեսզի վերջինս ամերիկայից «նվիրատվություններ» բերի… Ու դե «նվիրատվությունները» եկան՝ մորմոններից, հանրապետականներից (ամերիկայի) այսինքն բոլոր նրանցից, ովքեր շահագրգռված էին նավթամուղի բարեհաջող գործարկման մեջ: Էս մարդը էդ փողով սկսեց ասֆալտ գցել, շինարարություն անել, տնտեսական փուչիկներ փչել (որոնք իր գնալուց հետո տրաքեցին), արանքում էլ սեփական կարողությունը դիզեց: Իսկ գլխավոր արդյունքը այն էր, որ Քոչարյանի նախագահության սկզբում ՀՀ ՊՆ-ի բյուջեն 30% ավելի քիչ էր Ադրբեջանի ՊՆ բյուջեից, մինչդեռ իր նախագահության արդյունքում այդ ցուցանիշը դարձավ 600% (բնական է հօգուտ Ադրբեջանի):
     Նավթամուղը կառուցելուց հետո Ադրբեջանի գերնպատակը Արցախը գրավելն էր: Դա արդեն ապահովեց Փաշինյանը՝ Քոչարյանի գործուն մասնակցությամբ (սրա մասին դեռ կխոսենք): Արի ու տես, որ Փաշինյանն էլ ասֆալտ գցելու փող ստացավ, շինարարություն, տնտեսական լրիվ նույն փուչիկները ու «խաղաղությունը» բերեց, հասցրեց քթներիս տակ: Իսկ թե ինչ կարողություն է դիզել նա և իր ուսապարկները, պարզ կդառնա մոտ ապագայում, թեպետ բոլորն էլ արդեն անզեն աչքով տեսնում են դրանց հագ ու կապն էլ, տներն էլ, մեքենաներն էլ…
     էս են մեր խաղաղասերները»:

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Ադեկվատ» միաբանության հիմնադիր Արթուր Դանիելյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը: Երկուսն էլ նույն խոսույթի վրա են հենվում: Փաշինյանն ասում է, որ նա խաղաղություն է բերել, Քոչարյանն ասում է, որ իր տարիներին խաղաղ է եղել: Առաջին հայացքից երկուսն էլ ճիշտ են, բայց կա մի հատ կարևոր բայց, ու էդ բայցը նույնպես ընդհանուր է Քոչարյան-Փաշինյան զույգի համար, ինչպես իրենց ողջ կենսագրությունը:
     Քոչարյանի ղեկավարման տարիներին՝ 1998-2007 թվականներին, Ադրբեջանն ուներ մեկ գերնպատակ՝ Բաքու-Թբիլիս-Ջեյհան նավթամուղու կառուցում: Սա նրանք հռչակել էին դարի գործարք: Բնական է շինարարության փուլում նրանք շահագրգռված էին, որպեսզի ոչինչ չխաթարի ընթացքը, այսինքն՝ խաղաղություն էր պետք (իրենց): Քոչարյանն այդ ժամանակ Հ1-ով մեզ հրամցնում էր, որ էդ նավթամուղը չի աշխատելու, որ Բաքուն մեկ ա էդքան նավթ չունի, որ էդ խողովակը լցնի և այլ լո-լոներ: Կոպիտ ասած՝ պնդում էր, որ բան պետք չի անել, ու պետք է անհոգ վայելել խաղաղությունը: Բայց նույն ժամանակ նա նավթամուղի շինարար Գևորգ Թորոյանին նշանակում է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի տնօրենների խորհուրդ, որպեսզի վերջինս ամերիկայից «նվիրատվություններ» բերի… Ու դե «նվիրատվությունները» եկան՝ մորմոններից, հանրապետականներից (ամերիկայի) այսինքն բոլոր նրանցից, ովքեր շահագրգռված էին նավթամուղի բարեհաջող գործարկման մեջ: Էս մարդը էդ փողով սկսեց ասֆալտ գցել, շինարարություն անել, տնտեսական փուչիկներ փչել (որոնք իր գնալուց հետո տրաքեցին), արանքում էլ սեփական կարողությունը դիզեց: Իսկ գլխավոր արդյունքը այն էր, որ Քոչարյանի նախագահության սկզբում ՀՀ ՊՆ-ի բյուջեն 30% ավելի քիչ էր Ադրբեջանի ՊՆ բյուջեից, մինչդեռ իր նախագահության արդյունքում այդ ցուցանիշը դարձավ 600% (բնական է հօգուտ Ադրբեջանի):
     Նավթամուղը կառուցելուց հետո Ադրբեջանի գերնպատակը Արցախը գրավելն էր: Դա արդեն ապահովեց Փաշինյանը՝ Քոչարյանի գործուն մասնակցությամբ (սրա մասին դեռ կխոսենք): Արի ու տես, որ Փաշինյանն էլ ասֆալտ գցելու փող ստացավ, շինարարություն, տնտեսական լրիվ նույն փուչիկները ու «խաղաղությունը» բերեց, հասցրեց քթներիս տակ: Իսկ թե ինչ կարողություն է դիզել նա և իր ուսապարկները, պարզ կդառնա մոտ ապագայում, թեպետ բոլորն էլ արդեն անզեն աչքով տեսնում են դրանց հագ ու կապն էլ, տներն էլ, մեքենաներն էլ…
     էս են մեր խաղաղասերները»:

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը»․ Արթուր Դանիելյան

«Ադեկվատ» միաբանության հիմնադիր Արթուր Դանիելյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Քոչարյանն ու Փաշինյանն ունեն նույն գլխավոր թեզը: Երկուսն էլ նույն խոսույթի վրա են հենվում: Փաշինյանն ասում է, որ նա խաղաղություն է բերել, Քոչարյանն ասում է, որ իր տարիներին խաղաղ է եղել: Առաջին հայացքից երկուսն էլ ճիշտ են, բայց կա մի հատ կարևոր բայց, ու էդ բայցը նույնպես ընդհանուր է Քոչարյան-Փաշինյան զույգի համար, ինչպես իրենց ողջ կենսագրությունը:
     Քոչարյանի ղեկավարման տարիներին՝ 1998-2007 թվականներին, Ադրբեջանն ուներ մեկ գերնպատակ՝ Բաքու-Թբիլիս-Ջեյհան նավթամուղու կառուցում: Սա նրանք հռչակել էին դարի գործարք: Բնական է շինարարության փուլում նրանք շահագրգռված էին, որպեսզի ոչինչ չխաթարի ընթացքը, այսինքն՝ խաղաղություն էր պետք (իրենց): Քոչարյանն այդ ժամանակ Հ1-ով մեզ հրամցնում էր, որ էդ նավթամուղը չի աշխատելու, որ Բաքուն մեկ ա էդքան նավթ չունի, որ էդ խողովակը լցնի և այլ լո-լոներ: Կոպիտ ասած՝ պնդում էր, որ բան պետք չի անել, ու պետք է անհոգ վայելել խաղաղությունը: Բայց նույն ժամանակ նա նավթամուղի շինարար Գևորգ Թորոյանին նշանակում է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի տնօրենների խորհուրդ, որպեսզի վերջինս ամերիկայից «նվիրատվություններ» բերի… Ու դե «նվիրատվությունները» եկան՝ մորմոններից, հանրապետականներից (ամերիկայի) այսինքն բոլոր նրանցից, ովքեր շահագրգռված էին նավթամուղի բարեհաջող գործարկման մեջ: Էս մարդը էդ փողով սկսեց ասֆալտ գցել, շինարարություն անել, տնտեսական փուչիկներ փչել (որոնք իր գնալուց հետո տրաքեցին), արանքում էլ սեփական կարողությունը դիզեց: Իսկ գլխավոր արդյունքը այն էր, որ Քոչարյանի նախագահության սկզբում ՀՀ ՊՆ-ի բյուջեն 30% ավելի քիչ էր Ադրբեջանի ՊՆ բյուջեից, մինչդեռ իր նախագահության արդյունքում այդ ցուցանիշը դարձավ 600% (բնական է հօգուտ Ադրբեջանի):
     Նավթամուղը կառուցելուց հետո Ադրբեջանի գերնպատակը Արցախը գրավելն էր: Դա արդեն ապահովեց Փաշինյանը՝ Քոչարյանի գործուն մասնակցությամբ (սրա մասին դեռ կխոսենք): Արի ու տես, որ Փաշինյանն էլ ասֆալտ գցելու փող ստացավ, շինարարություն, տնտեսական լրիվ նույն փուչիկները ու «խաղաղությունը» բերեց, հասցրեց քթներիս տակ: Իսկ թե ինչ կարողություն է դիզել նա և իր ուսապարկները, պարզ կդառնա մոտ ապագայում, թեպետ բոլորն էլ արդեն անզեն աչքով տեսնում են դրանց հագ ու կապն էլ, տներն էլ, մեքենաներն էլ…
     էս են մեր խաղաղասերները»: