Category: Hraparak

Բրազիլական հեռուստատեսության պատմության մեջ յուրահատուկ տեղ ունի հայազգի դերասանուհի Արասի Բալաբանյանը։ Տասնամյակներ շարունակ նա եղել է Բրազիլիայի ամենասիրված դերասանուհիներից մեկը` ազգային հեռուստատեսության սիմվոլներից։ Նա յուրահատուկ կերպար էր ոչ միայն բրազիլական կամ լատինամերիկյան իրականության մեջ, այլ նաեւ՝ հայկական սփյուռքում։ Հայկականությունը նրա վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել՝ սկսած ինքնության եւ աշխարհայացքային հարցերից մինչեւ կերպար ու գործունեության նրբերանգներ։ Ծնվել է 1940 թվականին, Կամպու-Գրանդի քաղաքում՝ Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած հայ գաղթականի ընտանիքում։ Ընտանիքը թեեւ ինտեգրված էր բրազիլական իրականությանը, սակայն պահպանում էր հայոց լեզուն, հայկական ավանդույթները։ Երիտասարդ տարիքում Արասին տեղափոխվել է Սան-Պաուլո։ Այնտեղ ծանոթացել տեղի թատրոնին եւ հեռուստատեսությանը։ Ուսանել է սոցիալական գիտություններ, հետո որոշել է նվիրվել դերասանական արվեստին։

Կարիերան սկսել է թատրոնից։ 60-ականներին գրավել է քննադատների ուշադրությունը երգիծական դերերով, նաեւ էմոցիոնալ խոր կերպարներ է ստեղծել։ Այն ժամանակ բրազիլական թատրոնը վերելք էր ապրում՝ տեղի մշակութային առանձնահատկությունները համադրելով եվրոպական ավանդույթների հետ։ Բալաբանյանը կարողանում է դառնալ դրա մասնիկը։ Սակայն իրական փառքի հասնում է հեռուստատեսությունում՝ դառնալով բրազիլական սերիալների առանցքային դեմքերից մեկը։ Համագործակցում է բրազիլական խոշորագույն հեռուստաընկերությունների հետ, այդ թվում՝ նաեւ TV Globo-ի, եւ դառնում է լեգենդ բրազիլական մշակույթում։ Նա համադրում էր հումորն ու դրամատիկ խաղը, արտահայտիչ դիմախաղն ու ձայնի ելեւէջները եւ հիշվող կերպարներ էր ձեւավորում։ Այս ամենով հանդերձ՝ նա չէր մոռանում իր հայ լինելու մասին, որքան էլ որ ինտեգրված էր բրազիլական իրականությանը։

Միացյալ Նահանգների ԶՈՒ-ն մտադիր է մշակել նոր «որսացող» հրթիռներ, որոնք կլինեն Patriot-ից ավելի էժան։ Դրանք կկիրառվեն հակաօդային պաշտպանությունում։ Այս մասին հայտնում է The Wall Street Journal պարբերականը։ Ներկայումս PAC-3 համակարգերի արժեքը հասնում է 4,4 միլիոն դոլարի։

Նոր համակարգերի մեկ միավորի արժեքը չի գերազանցի 250 հազար դոլարը։ Դրանք, երբ ամբողջովին պատրաստ լինեն, կտրամադրվեն ամերիկյան ցամաքային ուժերին։Նոր հրթիռային համակարգերի ստեղծման աշխատանքները կմեկնարկի արդեն հաջորդ շաբաթ, հայտարարել է ԱՄՆ բանակի բարձրաստիճան ներկայացուցիչներից Դենիել Դրիսքհոլը։

Մայիսի 14-ին Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին տոնախմբեց մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի Համբարձման տոնը:

Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հանդիսապետությամբ Միածնաէջ Մայր Տաճարում, մատուցվեց Սուրբ և Անմահ Պատարագ: Պատարագիչն էր Մայր Աթոռի Վարչատնտեսական բաժնի տնօրեն Գերաշնորհ Տ. Մուշեղ եպիսկոպոս Բաբայանը:

Պատարագի սրբազան արարողությանը ներկա էին Հայաստանից ու Սփյուռքից թեմակալ առաջնորդներ, Մայր Աթոռի միաբաններ և բազում ուխտավոր հայորդիներ:

Իր քարոզում պատարագիչ Մուշեղ եպիսկոպոսը, անդրադառնալով տոնի խորհրդին, նշեց, որ Քրիստոսի Համբարձումն ականատեսների վկայությամբ հաստատված իրողություն է, երբ երկինքն ու երկիրը միավորվում են մեկ տեսիլքի մեջ, և հավատավոր ժողովուրդը վերստին զգում է Աստծո հավիտենական ներկայությունն իր կյանքում:

«Ավետարանիչների կենդանի նկարագրությամբ մենք տեսնում ենք, թե ինչպես է Քրիստոս մարմնով հեռանում երկրից, բարձրանում երկինք ու անհետանում ամպերի մեջ։ Մարդկայնորեն կարող է թվալ, թե մենք մնացինք մենակ՝ մեր հոգսերին, մեր ցավերին ու մեր առօրյա դժվարություններին դեմ հանդիման։

Բայց… Համբարձման իրական պատգամը լրիվ հակառակն է։ Համբարձումը բաժանումի մասին չէ, այն մարդկային բնության փառավորման պատմությունն է։ Քրիստոս չհեռացավ, որ մեզ լքի, այլ համբարձվեց, որպեսզի լինի ամենուր և ամենքիս հետ», – նշեց Մուշեղ եպիսկոպոսը՝ հավելելով, որ Հիսուս Քրիստոսի համբարձումը քրիստոնեական հավատքի կարևորագույն հիմնասյուներից է, որով բացահայտվում է մարդու փրկագործության ամբողջական պատկերը։

Խոսելով փորձությունների ու մարտահրավերների ժամանակ Աստծուն որոնելու մարդու ներքին ձգտման մասին՝ Սրբազան Հայրն ընդգծեց․ «Հաճախ Աստծուն փնտրում ենք հեռուներում, մինչդեռ Նա ներկա է մեր առօրյայի ամենափոքր թվացող պահերի մեջ։

․․․Աստված սիրում է մարդուն՝ մարդու միջոցով։ Արդ, չփնտրե՛նք Աստծուն միայն հրաշքների մեջ։ Փնտրե՛նք Նրան համբերության, ներողամտության և սիրո մեջ։ Եվ կտեսնենք, որ մեր Տերը երբեք մեզ չի լքել, Նա այստեղ է՝ մեր մեջ, մինչև աշխարհի վախճանը։ Աստծուն գտնելու համար պետք չէ փախչել իրականությունից, պետք է Աստծուն փնտրել իրականության մեջ»։

Պատարագիչ Սրբազանն անդրադարձ կատարեց նաև Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսության Աթոռը Սիս քաղաքից Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին փոխադրելու պատմական իրողությանը՝ հաստատելով, որ Սուրբ Էջմիածինը Աստծո և մարդու հանդիպման տեսիլքն է, որի միջոցով և որտեղ հայ մարդը, Միածնի էջքով առաջնորդված, գտնում է իր հոգու փրկության ճանապարհը։

«Կաթողիկոսական Աթոռի վերադարձով, Սուրբ Էջմիածինը հայրենիքի ու պետականության հիշողությունը դարձրեց իրական և ապրող նպատակ, որից ծնվեցին հավաքական պատասխանատվության, ազգային միասնականության գիտակցությունը և ազատագրական պայքարի տարբեր նախաձեռնումներ։

․․․Սուրբ Էջմիածինը դարձավ այն առանցքը, որի շուրջ համախմբվեց աշխարհասփյուռ հայությունը։ Միասնական ազգային, հոգևոր, մշակութային կենտրոնի շնորհիվ հայ ժողովուրդը պահպանեց իր ազգային դիմագիծն ու ինքնությունը և քանի դեռ պետականությունը բացակայում էր, Մայր Աթոռը ստանձնեց պետության գործառույթներ՝ առանց նրան փոխարինելու հավակնության»,- ասաց Մուշեղ Սրբազանը՝ ընդգծելով, որ Սուրբ Էջմիածինը հայ ժողովրդի դարերով բաբախող սիրտն է, որտեղ խտացված է հայի աղոթքը, հավատքը, պատմությունը, հարության հույսը և Աստծո առաջ կանգնելու արժանապատվությունը։ Այդ սիրտը խոցել նշանակում է խոցել ժողովրդի հավատքը, հիշողությունը, միասնությունը։

Վերջում պատարագիչ Սրբազանը հորդորեց ներկաներին իրենց հայացքը դեպի երկինք բարձրացնել ոչ թե հեռավորությունը չափելու, այլ հույսով ապրելու համար, քանզի Քրիստոս մեզ հետ է՝ մեր Եկեղեցու մեջ, մեր աղոթքի մեջ, մեր ժողովրդի խաչակիր ճանապարհի մեջ, Սուրբ Էջմիածնի անլռելի զանգերի մեջ։

Սուրբ Պատարագի ավարտին, նախագահությամբ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի, Մայր Տաճարի Սուրբ Իջման Սուրբ Սեղանի առջև կատարվեց Հայրապետական մաղթանք: Արարողության ընթացքում հոգևոր դասը և ներկա հավատավոր ժողովուրդն աղոթք բարձրացրեցին առ Աստված Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի և Ամենայն Հայոց Հայրապետության անսասանության, պայծառության ու շենացման համար։

Հարավային Կովկասի հարցերով փորձագետ, միջազգայնագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու, Թեհրանի ATU (Allameh Tabataba) համալսարանի դասախոս՝ Դոկտոր Էհսան Մովահեդյան

Պարսից ծոց. Հազարամյա իրանական ինքնություն, թե՞ հիսունամյա էմիրաթական ինքնություն։

Մինչդեռ Միացյալ Արաբական Էմիրությունները, որը կես դարից էլ քիչ պատմություն ունեցող երկիր է, պնդում է երեք իրանական կղզիների վրա, պատմական փաստաթղթերի վերանայումը ցույց է տալիս, որ Պարսից ծոցի հարավային կեսը հազարամյակներ շարունակ Իրանի մշակութային և քաղաքական տարածքի մաս է կազմել։ Արևելյան Արաբիայից մինչև Կատար, Բահրեյն և յոթ շեյխերը, որոնք այժմ կազմում են Էմիրությունները, բոլորը կառավարվում էին Ֆարս նահանգի և նահանգների, ինչպիսին է Լարեստանը, ներքո։
Պարսից ծոցի տարածաշրջանը միշտ կապված է եղել Իրանի հետ ոչ թե նավթային պաշարների, այլ քաղաքակրթության առումով։ Արաբիայի արևելյան մասերը, Բահրեյնը և Էմիրությունների ներկայիս տարածքները պատմության ընթացքում բնակեցված են եղել իրանական ցեղերով և ընտանիքներով։ Այս ընտանիքները, որոնք գերիշխում էին նավագնացության և ծովային առևտրի մեջ, լայնածավալ առևտուր էին անում Աֆրիկայի եղջյուրի, Տանզանիայի, Բարի Հույսի հրվանդանի և Հնդկաստանի հետ։ Աղի արտահանումը՝ սև փայտի և համեմունքների ներմուծման դիմաց, կազմում էր այս տարածաշրջանների տնտեսական հիմքը։Քասեմի ընտանիքը։ Իրանական լինելու խորհրդանիշը հարավի սրտում։

Այս ընտանիքներից ամենաակնառուները Քասեմիներն են, որոնք արմատներ ունեին Իրանի Լարեստան քաղաքում և իրենց ազդեցությունը տարածում էին այնպիսի նավահանգիստներում, ինչպիսիք են Գենավեն, Բաստակը, Սիրաֆը և Պարսիանը, մինչև Ռաս ալ-Խայման և Շարժան: Այս ընտանիքը հետագայում դարձավ գաղութատիրության դեմ դիմադրության կենտրոններից մեկը՝ Բրիտանիայի և Արևելահնդկական ընկերության ժամանման հետ մեկտեղ:

Մեծ Բրիտանիայի դերը և խամաճիկների ամիրայությունների ծնունդը

Մեծ Բրիտանիայի կողմից տեղական առևտրի թուլացման հետ մեկտեղ տարածաշրջանի տնտեսական մոդելը փոխվեց: Լոնդոնը աջակցեց տեղական ցեղերին՝ իր առևտրային ուղիները ապահովելու համար, և աստիճանաբար այնպիսի ընտանիքներ, ինչպիսիք են Ալ Սաուդը (Սաուդյան Արաբիա), Ալ Նահյանը (Աբու Դաբի) և Ալ Մաքթումը (Դուբայ), իշխանություն ձեռք բերեցին: Այս կառույցները դարձան փոքր էմիրությունների հիմնադիրները, որոնք ձևավորեցին Միացյալ Արաբական Էմիրությունները, երբ Մեծ Բրիտանիան դուրս եկավ 1971 թվականին։

Իրանը (որպես 2500 տարվա պատմություն ունեցող կայացած ազգային պետություն) առաջին երկիրն էր, որը ճանաչեց այս նորաստեղծ ֆեդերացիան, և առանց Թեհրանի աջակցության, Էմիրությունների միջազգային օրինականությունը անհնար կլիներ։
Կասեմիները. իրանական ինքնության պահպանողները Էմիրությունների կառուցվածքում

Ի տարբերություն Էմիրությունների պաշտոնական պատմության, որը ներկայացնում է իրենց ինքնությունը որպես բացառապես արաբական, Շարժայի և Ռաս ալ-Խայմայի Կասեմի ընտանիքը դեռևս իրենց համարում է իրան-արաբ։ Այս ընտանիքի շատ անդամներ տիրապետում են պարսկերենին և պահպանել են իրենց ընտանեկան կապերը Իրանի հետ։ Հետաքրքիր է, որ վերջին տարիներին Կասեմիի որոշ գործիչներ զգուշացրել են Աբու Դաբիի Իրանի դեմ «ծայրահեղական, ռազմատենչ և սադրիչ քաղաքականության» դեմ և կոչ են արել հավասարակշռության պահպանել ֆեդերացիայի արտաքին քաղաքականությունը։
Բնակչության կազմը. մեծամասնությունը ոչ բնիկներ էին, փոքրամասնությունների քաղաքացիներ և իրանական ծագում ունեցող քաղաքացիներ։

Վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ ԱՄԷ բնակիչների միայն 8-12 տոկոսն են «իրական քաղաքացիներ»։ Այս բնիկ բնակչության զգալի մասը իրանական ծագում ունեցող ընտանիքներ և իրանցի բելուջներ են (մոտ 6 տոկոս)։ Բնակչության մնացած մասը (ավելի քան 80 տոկոսը) Հարավարևելյան Ասիայից, Հնդկաստանից և Եվրոպայից ներգաղթյալներ են։

Այս եզակի համադրությունը ԱՄԷ-ն վերածել է մի երկրի, որի տնտեսությունը կախված է օտարերկրյա աշխատուժից, բայց որի քաղաքական իշխանությունը սահմանափակվում է մի քանի ընտանիքներով։ «Նորմալություն» ցուցադրելու համար Դուբայի կառավարիչները քայլում են մեգա-մոլերում՝ մզկիթների կամ փողոցների փոխարեն։

Լարվածություն և ապագա. ԱՄԷ-ի ապակե տունը

Վերջին տարիներին ԱՄԷ-ն թշնամական քաղաքականություն է որդեգրել՝ պահանջելով իրանական երեք կղզիների սեփականությունը, կարգավորելով հարաբերությունները Իսրայելի հետ և տեղակայելով օտարերկրյա ռազմական բազաներ։ Սակայն վերլուծաբանները կարծում են, որ երկիրը նստած է «ապակե տանը», և դրա պատճառներն են հետևյալը.
· Լիակատար կախվածություն Հորմուզի նեղուցից՝ նավթի և ապրանքների արտահանման համար։
· Տնտեսական ենթակառուցվածքների ծայրահեղ խոցելիություն ցանկացած հակամարտության նկատմամբ։ · Շեյխերի (Աբու Դաբի, Դուբայ, Շարժա և Ռաս ալ-Խայմա) միջև ներքին մրցակցության առկայությունը, որը խոչընդոտում է միասնական և իմաստուն արտաքին քաղաքականության որդեգրմանը։

Հետևաբար, Պարսից ծոցը, որպես աշխարհի էներգետիկ զարկերակ և ստորջրյա կապի մալուխների ուղի, կենսական նշանակություն ունի համաշխարհային տնտեսության կայունության համար։ Տնտեսական համագործակցության վերականգնումը և տարածաշրջանում Իրանի պատմական ինքնության հարգումը լարվածությունից խուսափելու միակ միջոցն է։ ԱՄԷ-ն չպետք է ոչնչացնի այս համատեղ ժառանգության ապագան՝ կապվելով Իսրայելի հետ։

Պարսից ծոցի երկու կողմերում պատմական, լեզվական և ընտանեկան կապերը այնքան խորն են, որ հիսուն տարվա ոչ մի քաղաքական պահանջ չի կարող անտեսել դրանք։ Իրանը 2500 տարի շարունակ եղել է այս տարածաշրջանի ինքնության և անվտանգության հիմնական հենասյունը։

24News-ի յութուբյան ալիքը ենթարկվել է հարձակման։ Անձնակազմը կորցրել է ալիքի հետ կապի հնարավորությունների 90%-ը, կա հավանականություն, որ հարձակման հետևանքով ջնջվի նաև ամբողջական ալիքը։ Մենք սա գնահատում ենք իբրև հարձակում ազատ խոսքի վրա, որն ուղղորդված է Երևանից և ունի հստակ քաղաքական պատճառներ։ Ընտրությունների ժամանակ նմանատիպ դրսևորումները քստմնելի են, սակայն չեն կարող լռեցնել մեր գործունեությունը։

Խմբագրություն