Քաղաքական կանխատեսումներ անում են բոլոր քաղաքագետներն ու քաղաքական գործիչները։ Դրանք արվում են տվյալների համադրման և կոնկրետ հաշվարկների հիման վրա։ Ովքեր չեն կարողանում հաշվել ու կանխատեսել, նրանք պարտվում են, ձախողվում, կորցնում հեղինակություն, դիրք ու պաշտոն։
Նիկոլ Փաշինյանը հետահայաց բազմից խոստովանել է անցած տարիներին իր կողմից թույլ տրված աղետալի սխալները, որոնց արդյունքում մեծապես տուժել են պետությունն ու ժողովուրդը։ Այսինքն՝ նա սխալ տվյալներ է ունեցել, սխալ հաշվարկներ արել կամ կանխատեսում անելու մտավոր ունակություն չի ունեցել։ Ողջամիտ կասկած կա, որ այսօր էլ նա սխալ տվյալներ ունի, սխալ հաշվարկ է անում, ու նրա կանխատեսումները սխալ են։
«Ես կանխատեսել եմ և պնդում եմ իմ կանխատեսումը, որ ձեր նշած բազմաքաղաքացին մինչև տարեվերջ աղքատանալու է։ Իրանից մեծ-մեծ պարտավորություններ է ստանձնել, և դրանք չկատարելու արդյունքում իր նոմինալ ունեցածը իր ձեռքից առնվելու է»,– ասել է վարչապետը՝ նկատի ունենալով «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Սամվել Կարապետյանին։
Փաշինյանը կրկին սխալ տվյալներով սխալ կանխատեսում է անո՞ւմ, թե՞ լուրջ մեկը լուրջ բան է ասել նրա ականջին։ Ինչո՞ւ է նա պնդում այս կանխատեսման մասին։
Կա սիրողական վարկած, ըստ որի՝ Փաշինյանը սուրճի մրուրով կամ սև մոգության այլ հնարքներով է կանխատեսում անում։ Սա, իհարկե, քաղաքականությունից հեռու բան է և լուրջ քննարկման արժանի չէ։ Սակայն հաշվի առնելով, թե ինչ անպատասխանատվությամբ է վերաբերվել Փաշինյանն իր բարձր պաշտոնին, ինչ սխալներ է արել նախորդ ժամանակահատվածում, ապա այս վարկածը լիովին բացառելը հիմնավոր չէ։
Կա նաև քաղաքական վերլուծության վրա հիմնված մեկ այլ վարկած։ Այստեղ կարևոր է այն հանգամանքը, որ Սամվել Կարապետյանին հարկադրաբար են ներքաշել քաղաքականության մեջ։ Նա քաղաքական ակտիվություն չէր ցուցաբերում 2020-ի ամոթալի պարտությունից հետո, երբ ժողովրդի մի մասը վրդովված պահանջում էր Փաշինյանի հրաժարականը։ Դրանից հետո քաղաքական փոփոխությունները ևս չդրդեցին նրան մտնել քաղաքականություն։ Մարդն ակտիվ գործարար ու բարերար էր, բիզնեսով էր զբաղվում, բարեգործությամբ, քաղաքական մեծ հավակնություններ չուներ։ Եվ հանկարծ՝ ՌԴ ԱԳ նախարար Լավրովի այցից մի քանի շաբաթ անց Սամվել Կարապետյանը ձերբակալվեց, որից հետո նրա համար բազմամարդ ցույցեր կազմակերպվեցին, և նա ներքաշվեց քաղաքական գործընթացների մեջ, դարձավ քաղաքական առաջնորդ։
Փորձագիտական համայնքում կարծիք է շրջանառվում, թե Սամվել Կարապետյանին քաղաքականություն ներքաշելու պլանը մշակվել է Կրեմլում։ Նրան ստիպել են ընդդիմություն խաղալ, որ Փաշինյանն այս ֆոնին կարողանա ԵՄ-ից լեգիտիմություն ստանալ, միաժամանակ սպասարկել ռուսական շահերն ու Հայաստանը պահել ռուսական ուղեծրում։ Եվ ներկայում Սամվել Կարապետյանին որպես պատանդ են պահում տնային կալանքի տակ, որ նա չկարողանա դուրս գալ քաղաքական գործընթացից, մնա վառ ռուսամետ գործչի և վարչապետի հավակնորդի հորինված դերի մեջ։
Այս տեսանկյունից ենթադրելի է, որ Նիկոլ Փաշինյանի կանխատեսումն իրականում քողարկված սպառնալիք է, որ եթե Սամվել Կարապետյանը փորձի դուրս գալ այդ դերից, ապա ՀՀ և ՌԴ իշխանությունները կպատժեն նրան ու կխլեն նրա ունեցվածքն ու փողերը, ու նա կաղքատանա։ Այսպիսով՝ Փաշինյանը խաղաքարտ է բացում՝ ակնարկելով, թե ինքն ու Կրեմլն են Սամվել Կարապետյանին ներքաշել քաղաքական գործընթացի մեջ, դեր վստահել ու սպառնացել, որ եթե նա չանի այն, ինչի շուրջ պայմանավորվել են, ապա կաղքատանա։ Միայն հայ-ռուսական համատեղ այսպիսի գործակցության պարագայում է հնարավոր, որ Սամվել Կարապետյանն աղքատանա։
Պարզ չէ միայն, թե ինչո՞ւ է Փաշինյանն այսպիսի խաղաքարտ բացում հիմա։ Սամվել Կարապետյանի՞ն է վախեցնում, թե՞ ի լուր աշխարհի հայտնում է, որ ինքն է Սամվել Կարապետյանին հարկադրել, որ ընդդիմադիր առաջնորդի դեր խաղա։
Կարճ ասած՝ եթե Փաշինյանը սև մոգությամբ չի զբաղվում, ապա նրա կանխատեսումը սպառնալիքի մասին թափանցիկ ակնարկ է։ Եվ եթե այդպես է, ապա այս սպառնալիքն ինքնին հիմք է ընտրությունների լեգիտիմությունը կասկածի տակ դնելու համար։
Թաթուլ Մկրտչյան
