julbaz.mediamonitoring.am

Լրագրող Արև Աբելյանը ֆեյսբուքյան էջում գրել է․ «Երեկ շան կծածի հետևանքով Գորիսի ԲԿ բերված 9-ամյա երեխային երկար ժամանակ չէին կարողանում հանգստացնել։ Շունը հարձակվել էր ու մեջքից կծել նրան։ Համոզված եմ՝ երեխայի լացը միայն ֆիզիկական ցավից չէր. դա նաև վախի, սթրեսի և ծանր հոգեբանական ապրումների հետևանք էր։
     Ցավալի իրականություն է, բայց գրեթե ամեն օր շների հարձակումներից տուժածներ են տեղափոխվում ԲԿ։ Լինում են օրեր, երբ արձանագրվում է 2–3 նման դեպք։
     Գորիս քաղաքում և ընդհանրապես Սյունիքի մարզում թափառող շների խնդիրը շարունակում է մնալ չլուծված և դարձել է իրական վտանգ՝ հատկապես երեխաների համար։ Տարիներ շարունակ այս հարցը չի ստանում համակարգային լուծում։
     Պարոն Առուշ Առուշանյան,, չնայած պարբերաբար կազմակերպում եք հավաքներ, բայց վստահ եմ, որ հավաքող կազմակերպությունները օրինակ Վայոց Ձորից հավաքած շներին են բերում բաց թողնում այստեղ։ Այսինքն՝ արդյունքը ակնհայտ չէ․ մարդիկ շարունակում են բախվել նույն վտանգին, իսկ թափառող շներն օր օրի տարբեր թաղամասերում ավելանում են։
     Պարոն Արմեն Խաչատրյան, անհրաժեշտ է, որ Ազգային ժողովի մակարդակով հարցը ստանա հստակ օրենսդրական կարգավորում, քանի որ սա խնդիր է ոչ միայն Սյունիքում, այլ ամբողջ Հայաստանում։
     Հ.Գ. Կրկին հորդորում եմ շնասերներին չդարձնել այս հարցը զգացմունքային հակադրության թեմա։ Եթե սիրում եք կենդանիներին՝ հոգ տարեք նրանց մասին։ Առաջարկս նույնն է. տարեք պահեք ձեր տներում։ Իսկ երեխաներին ու առհասարակ բոլորին հեռու պահեք տրավմաներից ու սթրեսներից ու միևնույն ժամանակ ապահովեք մարդկանց անվտանգությունը։
     Մեր հասարակության ամենաբարձր արժեքը մարդն է, և մենք պարտավոր ենք պաշտպանել նրան՝ հատկապես երեխաներին»։

«Ակնհայտ վախի մթնոլորտ է տիրում, Նիկոլ Փաշինյանը անցել է վախի ինչ-որ մի կատաստրոֆիկ փուլի, համատարած ձերբակալություններ են, անհասկանալի ձայնագրությունների հիման վրա կանանց են բերման ենթարկում, տնային կալանքներ են տալիս․․․ Իրենց քաղաքական թիմը հիմնական գործը թողած՝ տեսաուղերձներով սպառնում է՝ «սաղդ նստելու» եք»,- այս մասին «24Նյուզ»-ի եթերում նշեց ԱԺ նախկին պատգամավոր, հասարակական-քաղաքական գործիչ Նաիրա Զոհրաբյանը՝ անդրադառնալով վերջին օրերի իրադարձություններին։

«ՔՊ-ական մի տիկին, ով հավակնում է դառնալ ԱԺ Պետաիրավական հարցերի հանձնաժողովի նախագահ, անբարոյական մեկնաբանություն է անում կրծքով կերակրող կնոջ հասցեին։ Ինչքա՞ն պիտի կինը պլինտուզի տակ պառկած լինի, ինչքան պիտի պլինտուզի մակարդակի ուղեղ ունենաս, ինչքան պիտի քո շեֆին լակեյաբար ծառայող լինես, որ այսպես աջուձախ անվանարկես քաղաքական ընդդիմախոսներին՝ անգամ չխնայելով կանանց և անգամ ծաղրելով մայրությունն ու կրծքով կերակրելը»,- նշեց Զոհրաբյանը՝ հավելելով, որ այս ամենը իշխանության վախի սուբլիմացիան է՝ «իրենց վախերը փորձում են հաղթահարել՝ ահուսարսափ տարածելով»։

Հասարակական գործիչ Կարինե Փանոսյանի գրառումը. «Ես սա չէի անի, եթե գոնե մեկը ոստիկաններից ներողություն խնդրեր։
     Ամերիկայի դեսպանատան և Իսակովի արձանի հարևանությամբ ճանապարհային աշխատանքներ են ընթանում։ 10 րոպե առաջ անցնում եմ այդտեղով, ու մի ոստիկան ձեռքի աղբը (հավանաբար պլաստիկե կամ թղթե բաժակ) նետում է ծառի տակ` փոսի մեջ։
     Կանգնում եմ ու նեղսրտում, թե Դուք` օրենքի աշխատակից, որ մեզ օրինակ պիտի ծառայեք և այլն․․․, իսկ նա ժպտալով, թե. «Ըլնում ա»։
     Քշում եմ առաջ, կանգնում կարմիր լույսի տակ։ Հավաքված այլ խումբ կա ոստիկանների։ Կարմիրը երկար է։ Նրանցից մեկին խնդրում եմ` մոտենալ։ Մի ոստիկանուհի` շատ բարեհամբույր ու ժպտալով մոտենում է, բողոքս լսում ու ասում. «Թեթև տարեք։ Պատահում ա»։
     Այդ ինչպե՞ս է պատահում։ Ո՞նց է պատահում, որ օրենքին ծառայողը, հերիք չի, հասարակական կարգ է խախտում, ու փոխանակ ասի՝ կհայտնեմ վերադասին, ասում է` թեթև տարեք։
     Ես հարկ եմ վճարում, որ աշխատավարձ ստացող ոստիկանը կարգ պահի, ոչ թե հողիս մեջ աղբ թափի։
     Այս մեքենան այդ խմբերից մեկինն էր։ Մնացածը թող պարզեն իրենց վերադասերը»։

Իրանագետ Վարդան Ոսկանյանի թելեգրամյան գրառումը․ «Իրանի և ԱՄՆ-ի միջև շարունակվում է հռետորաբանական պատերազմը, և այս համատեքստում Իրանի խորհրդարանի նախագահ Ղալիբաֆը շատ կոշտ հայտարարություններով է հանդես եկել՝ ԱՄՆ-ի նախագահին մեղադրելով սոցիալական ցանցում կեղծ պնդումներ անելու մեջ։

Ղալիբաֆը նշել է, որ «Հորմուզի նեղուցի բաց կամ փակ լինելը և դրա վրա տարածվող կարգավորումները որոշում է մարտադաշտը, այլ ոչ թե՝ սոցիալական ցանցերը»։

Իրանն ի մոտո ճանաչող ցանկացած անձ գիտե, որ իրանցիների հետ սպառնալիքի, պահանջների և պարտադրանքի լեզվով խոսելն անարդյունավետ է, քանի որ նրանց հնարավոր է համոզել, նրանց հետ կարելի է պայմանավորվել, բայց նրանց պարտադրելն, ըստ էության, անհնարին է։

Եվ երբ ԱՄՆ-ի հերթական պաշտոնյան նույնիսկ բանակցություններից հետո զարմանում է, թե ինչո՞ւ իրանցիները չեն վախենում և տուրք չեն տալիս սպառնալիքներին, պահանջներին, վերջնագրերին և պարտադրանքի փորձերին, ապա դա նշանակում է, որ նրա՝ ներկայիս Իրանի մասին պատկերացումները, մեղմ ասած, հիմնսզուրկ են»։