Kpler վերլուծական ընկերության նախնական տվյալներով՝ 2026 թվականի հունիսին Չինաստան ծովային ճանապարհով նավթի ներկրումը կազմելու է միջինում օրական շուրջ 6,4 միլիոն բարել։ Սա 8%-ով պակաս է մայիս ամսվա ցուցանիշներից և հանդիսանում է ամենացածր մակարդակը 2016 թվականի հոկտեմբերից ի վեր։ Այս մտահոգիչ միտումը հաստատում են նաև Vortexa ընկերության կողմից նավերի տեղաշարժի (tracking) մոնիթորինգի տվյալները։
Ինչպես հաղորդում է Bloomberg գործակալությունը, փետրվարի վերջին Մերձավոր Արևելքում բռնկված հերթական լայնամասշտաբ հակամարտության պահից ի վեր՝ Չինաստանն իր սովորական ծավալների համեմատ կրճատել է նավթի գնումները օրական մոտ 4 միլիոն բարելով։
Չինական պահանջարկի այս անսպասելի և կտրուկ անկումը առանցքային դեր խաղաց համաշխարհային շուկայում առաջարկի և պահանջարկի բալանսավորման հարցում։ Հենց այս գործոնը թույլ չտվեց նավթի միջազգային գներին (կոտիրովկաներին) ամրապնդվել մեկ բարելի դիմաց $100-ից բարձր հոգեբանական նշագծում՝ չնայած Մերձավոր Արևելքում մատակարարումների լուրջ խափանումներին (ներառյալ Հորմուզի նեղուցի շրջափակումը)։
Մինչ այժմ Չինաստանի իշխանություններին հաջողվել է հարթել մատակարարման այս լուրջ ցնցումները ներքին հատուկ տնտեսական գործիքակազմի շնորհիվ.
-
Արտահանման խիստ սահմանափակում. Սեփական արտադրության նավթամթերքի արտահանման նկատմամբ կիրառվում են կոշտ լիմիտներ՝ ներքին ռեսուրսները խնայելու համար։
-
ՆՎԳ-ների ծանրաբեռնվածության նվազեցում. Երկրի նավթավերամշակման գործարանները միտումնավոր կրճատել են արտադրական տեմպերը։
-
Կոմերցիոն պաշարների օգտագործում. Պեկինն ակտիվորեն բացում և սպառում է նախորդ տարիներին կուտակված հսկայական առևտրային ու ռազմավարական պահեստարանների պաշարները։
Վերլուծաբանները նախազգուշացնում են, որ ներկրման այս լճացումը (ստագնացիան) կարող է ձգձգվել ամիսներ շարունակ։ Պատճառն արդեն միայն չինական տնտեսության ընթացիկ թույլ վիճակը չէ։
Ամենագլխավոր և երկարաժամկետ ազդեցությունը թողնում է երկրում էլեկտրամոբիլների (EV) կտրուկ և սրընթաց տարածումը։ Ավանդական ներքին այրման շարժիչներով մեքենաներից հրաժարումը բերում է հանածո վառելիքի (բենզինի և դիզվառելիքի) նկատմամբ պահանջարկի անդառնալի կորստի, ինչը նշանակում է, որ Չինաստանը գլոբալ առումով գնալով ավելի քիչ հում նավթի կարիք է ունենալու։