ԱԺ փոխխոսնակ, «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արամ Վարդևանյանը կարծում է, որ «Քոչարյանների գործի» համատեքստում խիստ խափանման միջոց կիրառելու քննարկումը վկայում է այն մասին, որ կամ իրավապահ մարմիններն առաջնորդվում են քաղաքական պատվերներով, կամ խափանման միջոցի ինստիտուտը մեր իրավակիրառական պրակտիկայում ընկալման խնդիրներ ունի։ Այս մասին նա հայտարարել է այսօր՝ օգոստոսի 25–ին, լրագրողների հետ զրույցում։
Բայց կարող եմ նաև ասել, որ արտաքին խաղացողներն էլ են որոշակի հետևություններ անում, հավելել է Վարդևանյանը։
Մեկնաբանելով վարչապետի խոսքի հերթական ազատությունները՝ Վարդևանյանը ուշադրություն է հրավիրել այն փաստի վրա, որ ոչ նախկինում, ոչ էլ հիմա իրեն թույլ չի տալիս կրկնել Փաշինյանի բառապաշարից այդ բառը։ Ավելին, փաստաբանը նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում դիմել էր դատարան, և դատարանը ճանաչել էր այդ բառի օգտագործման անթույլատրելիությունը (խոսքը «կզացնել» բառի մասին է, որը Փաշինյանը հերթական անգամ օգտագործել էր՝ սպառնալով քաղաքական ընդդիմախոսներին)։ Դատախազությունը, ուր նույնպես դիմել էր Վարդևանյանը, Փաշինյանի բառապաշարի նկատմամբ որևէ հավակնություն չունի։ Սակայն հենց այդ բառը լիովին կարող է դառնալ, և դառնում է, օրինակ, բանակում ոչ կանոնադրական հարաբերությունների պարզաբանման առարկա։
Վարդևանյանը նաև հիշեցրել է, որ գույքի հարցը («Քոչարյանների») արդեն քննարկվել էր, և անհասկանալի է, թե այժմ ում են հասցեագրված մեղադրանքները՝ գործող արդարադատության նախարարին, իսկ նախկինում գլխավոր դատախազի տեղակալ Սրբուհի Գալյանի՞ն, թե՞ հենց գլխավոր դատախազ Աննա Վարդապետյանին։ «Նշվում է նաև այն դեպքը, երբ դատավորը այնքան երկար ձգձգել է, մինչև գնացել է թոշակի։ Կարող է պարզվել, որ խոսքը մի մարդու մասին է, ով հենց իրենց օրոք զբաղեցրել է դատարանի նախագահի պաշտոնը, այսինքն՝ խոսքը նրանց իսկ կադրային քաղաքականության մասի՞ն է։ Թող պատասխանեն, այդպես ավելի հետաքրքիր կլինի։ Դատական համակարգի և խնդիրների մասին խոսում են այնպես, կարծես Կարեն Անդրեասյանի ելույթը չեն լսել՝ համակարգի կազմի 70 տոկոսը փոխվել է, 30 տոկոսն անցել է վեթինգ, և ես որևէ առարկություն չեմ լսել։ Այսինքն՝ պայքարը ո՞ւմ դեմ է։ Ումի՞ց են նրանք դժգոհ», – հետաքրքրվել է Վարդևանյանը։
Նրա խոսքով՝ կառավարության 2026-31 թթ. ծրագիրը վկայում է այն մասին, որ Նիկոլ Փաշինյանը հավակնում է 13 տարվա իշխանության։ «Ժողովրդավարության մասին խոսողները հավակնում են 13 տարվա իշխանության։ Պատկերացնո՞ւմ եք՝ ԱՄՆ-ում նախագահի ինստիտուտը գոյություն ունի 3 դար, և կա միայն մեկ բացառություն, երբ նախագահը իշխանության է եղել ավելի քան 10 տարի՝ Ֆրանկլին Ռուզվելտը», – հիշեցրել է պատգամավորը՝ հավելելով, որ 2018 թվականին ՀՀԿ-ն չի ստացել 50+1, ինչպես նաև ՔՊ-ն 2026 թվականին չի ստացել 50+1։