Աշտարակում 107 տարի առաջ՝ սեպտեմբերի 30-ին, ծնվել է անվանի գրող, բանաստեղծ ու թարգմանիչ Կառլեն Մուրադյանը: Ամենայն հավանականությամբ, այս անունով նրան չճանաչեցիք, քանի որ իր գրքերը նա հրատարակել է ու համաժողովրդական սեր վայելել Գեւորգ Էմին կեղծանունով:
«Իսկական անունս Գեւորգ է, որը 1930 թ. «կարմիր կնունք» էին արել եւ դարձրել Կառլեն: Գեւորգը վերականգնեցի, եւ սկսեցինք ազգանուն հորինել: Ընկերներս մեկ ամսից ավելի ինձ ասում էին «Գեւորգ Սեւանի» եւ ամեն ինչ անում էին, որ այդ անունը «կպչի»: Սողոմոն Տարոնեցին անունս դրեց Գեւորգ Սեւակ, գրքեր մակագրեց ու նվիրեց, բայց նորից «չկպավ»:
Վիգեն Խեչումյանի հետ մի օր դարձյալ կեղծանուն էինք որոնում ու թվարկում էինք շատ կարճ անուններ, այդ թվում՝ եւ Էմին… Գեւորգ Էմին… Կարծես թե ստացվեց: Որպեսզի այդ անունը վերջնական լինի, ես ու Վիգենը կոնդակ գրեցինք ու տվեցինք Ավետիք Իսահակյանին, որ հաստատի իր ստորագրությամբ: Շուտով հրատարակվեց առաջին գիրքս` «Նախաշավիղը»` Գեւորգ Էմին ստորագրությամբ»,- ինքնակենսագրականում գրել է բանաստեղծը։
Bravo.am-ը զրուցել է նրա որդու՝ թարգմանիչ, Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ Արտաշես Էմինի հետ, որը կիսվել է հետաքրքիր պատմություններով ու հիշողություններով։
Բայց նախ պատմել է, թե ինչպես են սովորաբար նշանավորում բանաստեղծի ծննդյան օրը. «Նույն օրը նաեւ տղաս է ծնվել, եւ նրանց տարեդարձները միասին ենք նշում։ Սովորաբար գնում ենք Կարմրավոր եկեղեցի, որի բակում թաղված է, ծաղիկ ենք դնում գերեզմանին, ինչպես նաեւ Աշտարակի գինի խմում»։
Մարդ տեսակը
Բանաստեղծը ազնիվ, անկեղծ ու ճշմարտախոս մարդ էր եւ, ինչպես Արտաշես Էմինն է նշում, հեռու էր դիվանագիտական ունակություններից։
«Այդ պատճառով էլ շփման մեջ բոլորի համար չէ, որ հաճելի էր։ Դրա համար պաշտոններ չի ունեցել, ինչն արդեն խոսում է նրա մասին։ Նույն Պարույր Սեւակը՝ լինելով նույնքան հանճարեղ բանաստեղծ, Գրողների միության վարչության քարտուղար էր եւ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր: Իմ հայրը նման բաներից միշտ հրաժարվել է։ Նույնիսկ կատակով ասում էր. «Ռայկոմի քարտուղարին երբեք նարդի խաղալիս չեմ պարտվել, խաղալու դեպքում միշտ հաղթել եմ»»։
Մանրամասները bravo.am կայքում։