Սեմ Ալթմանի և Իլոն Մասկի հակամարտությունը վաղուց արդեն դուրս է եկել կորպորատիվ վեճի շրջանակներից՝ վերածվելով տեխնոլոգիական արդյունաբերության պատմության ամենաաղմկահարույց դատական գործերից մեկի։ Դատական քննության կենտրոնում ոչ միայն OpenAI-ի կառուցվածքն է, այլև հիմնարար հարցը՝ ո՞ւմ կարելի է ընդհանրապես վստահել արհեստական բանականության զարգացումը, որը կարող է փոխել մարդկության ճակատագիրը, գրում է Axios-ը։
Օքլենդի դաշնային դատարանում իրենց առաջին ցուցմունքների ընթացքում OpenAI-ի գործադիր տնօրեն Սեմ Ալթմանը կտրուկ մերժեց Իլոն Մասկի մեղադրանքները, ըստ որոնց՝ OpenAI-ն և Microsoft-ը փաստացի «գողացել են բարեգործական կազմակերպությունը»՝ հրաժարվելով դրա սկզբնական ոչ առևտրային առաքելությունից՝ հանուն շահույթի։
«Ինձ նույնիսկ դժվար է ընկալել նման ձևակերպումը», — հայտարարեց Ալթմանը դատարանում։
Նրա խոսքով՝ կոմերցիոն մոդելին անցնելը հարկադրված քայլ էր, քանի որ միայն այդպես ընկերությունը կարող էր ներգրավել այն հսկայական ներդրումները, որոնք անհրաժեշտ էին անվտանգ և հզոր արհեստական բանականություն ստեղծելու համար։
Սակայն Մասկը ներկայացնում է բոլորովին այլ պատկեր։ Tesla-ի և xAI-ի հիմնադիրը ներկայանում է որպես OpenAI-ի սկզբնական առաքելության պաշտպան՝ ԱԲ-ի զարգացում՝ հասարակության շահերի համար, ոչ թե ֆինանսական օգուտի համար։
Մասկի կողմից 2024 թվականին ներկայացված հայցի համաձայն՝ Ալթմանը, Գրեգ Բրոքմանը, OpenAI-ն և Microsoft-ը դավաճանել են ընկերության սկզբնական իդեալներին՝ կոմերցիոն շահերը հասարակական բարօրությունից վեր դասելով։
Ի պատասխան՝ Ալթմանը հայտարարել է, որ հենց Մասկն է սկզբում ցանկացել օգտագործել OpenAI-ն սեփական շահի համար՝ ձգտելով վերահսկողություն ստանալ ընկերության նկատմամբ կամ այն ինտեգրել Tesla-ի հետ։ Ավելին, Ալթմանի խոսքով՝ Մասկը ցանկանում էր, որ այդ վերահսկողությունը հետագայում անցներ իր երեխաներին։
Այսպիսով, դատական գործընթացը վերածվում է OpenAI-ի պատմության երկու հակադիր տարբերակների լայնածավալ պայքարի, ինչպես նաև երկու չափազանց ազդեցիկ անձանց միջև առճակատման, որոնցից յուրաքանչյուրը փորձում է իրեն ներկայացնել որպես ԱԲ աշխարհի բարոյական կողմնորոշիչ։
Մասկի փաստաբաններն, իրենց հերթին, ակտիվորեն հարվածում են Ալթմանի հեղինակությանը՝ հղում անելով OpenAI-ի նախկին ղեկավարների, այդ թվում՝ Միրա Մուրատիի, Իլյա Սուցկևերի և Հելեն Թոների ցուցմունքներին, ինչպես նաև նրա ներդրումային շահերին այնպիսի ընկերություններում, ինչպիսիք են Stripe-ը, Cerebras-ը և Helion-ը։
Ալթմանը պատասխանեց ուղիղ՝ «Ես ինձ համարում եմ ազնիվ և վստահության արժանի գործարար»։
Այնուամենայնիվ, գործընթացն ավելի ու ավելի հստակ է ցույց տալիս մտահոգիչ իրականությունը՝ կողմերից ոչ մեկը չի առաջարկում արհեստական բանականության էթիկական կառավարման լիովին համոզիչ մոդել։
Տեխնոլոգիաների անվտանգության մասին թափանցիկ պատմության փոխարեն աշխարհը ականատես է լինում հավակնությունների, կապիտալի, կորպորատիվ ազդեցության և անձնական մրցակցության բախման։
Մասկի և Ալթմանի դատական մարտը փաստացի դարձել է նոր դարաշրջանի խորհրդանիշ, որտեղ ԱԲ-ի ապագայի հարցն այլևս չի սահմանափակվում միայն տեխնոլոգիաներով։
Այժմ դա իշխանության հարց է։
Եվ մինչ երկու միլիարդատերերը պայքարում են XXI դարի ամենակարևոր տեխնոլոգիաներից մեկի վերահսկողության համար, հասարակությունն ավելի ու ավելի սուր է հարցնում՝ արդյո՞ք մարդկության ապագան պետք է կախված լինի հենց նրանցից, ովքեր միաժամանակ հավակնում են լինել նրա փրկիչները և ամենամեծ շահառուները։