Հայաստանի աշխարհագրական մեկուսացումը և դեպի ծով ելք չունենալն անիրագործելի են դարձնում Եվրոպա արտահանումը կտրուկ ավելացնելու Երևանի ծրագրերը․ pravda.ru-ի հետ զրույցում նշել է ֆինանսական վերլուծաբան և տնտեսագիտության դոկտորանտ Միխայիլ Բելյաևը։
Նրա խոսքով՝ ծովային նավահանգիստների բացակայությունը լրջորեն սահմանափակում է երկրի լոգիստիկ հնարավորությունները։ Այս պայմաններում առևտրի ծավալների ավելացումը հնարավոր է միայն որոշակի ոլորտների համար, որոնք չեն պահանջում մեծածավալ բեռնափոխադրումներ։ Սա վերաբերում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին կամ օդային ճանապարհով տեղափոխվող գերթեթև բարձր տեխնոլոգիական բաղադրիչների արտադրությանը։ Սակայն ավանդական հայկական արտադրանքը պահանջում է երկաթուղիների կամ ծովային ուղիների օգտագործում, որոնց հասանելիություն հանրապետությունը չունի ԵՄ-ի հետ անմիջական առևտրի համար։
Վերլուծաբանի կարծիքով՝ ցածր մեկնարկային բազայի պայմաններում վիճակագրական ցատկը հնարավոր է, բայց այն միանգամյա բնույթ կկրի: Նման աճի տեմպերի պահպանումը, առավել ևս՝ արագացումն առանց տրանսպորտային կառուցվածքը փոխելու, անհնար է:
Պատժամիջոցների ճնշման պայմաններում համաշխարհային մատակարարման շղթաները շարունակում են վերափոխվել: Կայքն ընդգծում է, որ մինչ Հայաստանի իշխանությունները հայտնում են սկզբնական հաջողությունների մասին, փորձագետները զգուշացնում են երկիրն «արևմտյան սանիտարական կորդոնի» վերածելու ռիսկերի մասին՝ ի վնաս բնակչության իրական օգուտների:
«ԵՄ շուկան գերհագեցած է ներքին արտադրանքով, և Հայաստանը ռիսկի է դիմում այնտեղ դեմպինգի կամ բուսասանիտարական պահանջների իրականացման խնդրին բախվելու: Ռուսական շուկան արագ փոխարինելու ցանկությունը քաղաքականապես մոտիվացված է, բայց տնտեսապես չափազանց ռիսկային», – բացատրել է մակրոտնտեսագետ Արտյոմ Լոգինովը։
Իրավիճակը բարդանում է նրանով, որ Ռուսաստանը շրջանցող լոգիստիկ երթուղիները զգալիորեն ավելի թանկ են: Սա անխուսափելիորեն կհանգեցնի հայկական ապրանքների գների բարձրացմանը՝ դրանք դարձնելով անմրցունակ Արևմուտքում:
Մինչ համաշխարհային ինստիտուտները թելադրում են Երևանի օրակարգը, իրական տնտեսությունը կարող է խոր ճգնաժամի մեջ հայտնվել Ռուսաստանում կայուն հաճախորդի կորստի պատճառով:
Շատ վերլուծաբաններ պաշտոնական Երևանի «շուկաներ փնտրելու» մասին հայտարարություններն ընկալում են ոչ թե որպես տնտեսական մանևր, այլ որպես Արևմուտքին հավատարմության խորհրդանշական ժեստ:
«Պատմությունը ցույց է տալիս, որ երբ խոշոր խաղացողների շահերը բախվում են, փոքր երկրները հաճախ մենակ են մնում դատարկ գրպաններով», – նշել է քաղաքագետ Սերգեյ Միրոնովը։