Ասորեստանյան կայսրության պատմությունը, հնարավոր է, վերանայման կարիք ունենա։ Գիտնականները հայտնաբերել են երեք ասորեստանյան թագավորների մասին վկայություններ, որոնց անունները դիտավորյալ բաց են թողնվել Ասորեստանյան թագավորների ցանկից՝ մի փաստաթուղթ, որը գրեթե մեկ դար համարվում էր հին ասորական կառավարիչների ժամանակագրության հիմնական աղբյուրը։
«Սեպագիր ուսումնասիրությունների հանդես»-ում հրապարակված ուսումնասիրությունը ենթադրում է, որ Ասորեստանի թագավորների ցուցակը, հնարավոր է, անկողմնակալ տարեգրություն չի եղել, այլ քաղաքական փաստաթուղթ, որից հեռացվել են անցանկալի կամ կարճատև միապետները։
«Կորած» թագավորներից առաջինը նախկինում անհայտ Թիգլաթ-Պալասարն էր, որը գահակալել է մ.թ.ա. մոտավորապես 763-762 թվականներին։ Նա պաշտոնական թագավոր Աշուր-դան III-ի հորեղբայրն էր և փորձել է տապալել իր եղբորորդուն արևի խավարումից հետո, որը հին ժամանակներում համարվում էր կարևոր նախանշան։ Նրա գոյության մասին վկայում է Բրիտանական թանգարանում պահվող կավե տախտակը, որը պարունակում է թագավորական հրամանագրի տեքստ։
Երկրորդ անհայտ կառավարիչը Շալմանասարն է, որը, ըստ հետազոտողների, գահակալել է հայտնի Թիգլաթ-Պալասար III-ի գահակալումից կարճ ժամանակ առաջ՝ մ.թ.ա. 745 թվականին։ Այս տեսությունը հաստատվում է 19-րդ դարում Իրաքում հայտնաբերված մի կոթողով, որի վրա թագավորի անունը հետագայում փոխարինվել է մեկ այլ Թիգլաթ-Պալասարի անունով։
Երրորդ մոռացված թագավորը պարզվեց, որ Աշուր-ուբալիտն էր, որը, հավանաբար, կառավարել է մ.թ.ա. 913-912 թվականներին։
Նրա գոյությունը օգնում է բացատրել այս անվան խորհրդավոր հիշատակումը սեպագիր տախտակի վրա և կարող է նաև լույս սփռել հին Աշուր քաղաքում հայտնաբերված խիստ վնասված թագավորական արձանի ծագման վրա։
Ուսումնասիրության հեղինակները կարծում են, որ Ասորեստանի թագավորների ցուցակը ծառայել է ոչ միայն պատմական, այլև գաղափարախոսական գործառույթ՝ ապահովելով կառավարման իրավունք միայն այն կառավարիչների համար, որոնց հետագա սերունդները համարել են օրինական։
Հետևաբար, որոշ թագավորներ, հատկապես նրանք, ովքեր մրցակիցներ էին պաշտոնական դինաստիային կամ որոնք կառավարել են ընդամենը կարճ ժամանակով, կարող են դիտավորյալ ջնջված լինել պատմությունից։