Ճիշտ բան է, որ երբ մարդ մեկին քննադատում է, պիտի նայի՝ ինքը այդ մարդու հետ նույն աստիճանի՞ վրա է կանգնած։ Ինքը այդ իրավունքը ունի՞։
Ներողություն եմ խնդրում «Կիսաբաց լուսամուտներ»-ում երբեմնի աշխատած մասնագետներից, որոնք ցանկացել են ինչ-որ կերպ օգնել կյանքի խորխորատներում հայտնված անօգնական մարդկանց, բայց պիտի ասեմ։
ԱԺ պատգամավոր Հասմիկ Հակոբյանը «Կիսաբաց լուսամուտների» սցենարիստն է եղել, այսինքն՝ ինքն է պատրաստել մատուցվող նյութը։ Դա վատ բան չէ՝ նյութեր պատրաստել մարդուց խռոված կնոջ, սկեսուրից դժգոհ հարսի, կնոջը դավաճանած ամուսնու և նման մարդկանց պատմությունների համար։
Վատն այն է, որ նա ու նրա նման շատերը հայտնվել են Ազգային ժողովում։ Ու նրանց թվում է, թե իրենց ողջ ազգուտակը Ազգային ժողովում տեղավորելուց ու «տեղը պնդացնելուց» հետո կարող են նույն սցենարը գրել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի մասին ու ներկայացնել ողջ հայությանը։
Կարող են նույնիսկ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին ասել՝ «մենք նրան Կաթողիկոս չենք ճանաչում» և հայտարարել, թե պետք է նրան գահից հեռացնել։
Ո՞վ է այդ «մենք»-ը։
ՔՊ-ում նոր «Կիսաբաց լուսամուտնե՞ր» են բացվել, որ 2018-ի ոճով դըմփ-դըմփ-հու են անում, երբ Գարեգին Բ-ի անունն են տալիս։
Ձեռքներդ օդ բարձրացրիք ու դըմփ-դըմփ-հու-ով Նիկոլ կապեցիք մեր ջանին, հիմա ի՞նչ եք ուզում։ Բայց մի բան պիտի հասկանալ. Կաթողիկոսը ձեր հերթական քաղաքական ընդդիմախոսը չէ, որ Ազգային ժողովի ամբիոնից նրան գնահատեք, «չճանաչեք», դատեք ու որոշեք՝ ով պիտի նստի Մայր Աթոռի գահին։ Եկեղեցու Գահը ձեր կուսակցական ցուցակի հերթական տեղը չէ, որ ում ուզեք՝ նշանակեք, ում ուզեք՝ հանեք։ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի նկատմամբ նման վերաբերմունքը ոչ միայն անհարգալից է, այլև ցույց է տալիս պետական ու ազգային ինստիտուտների նկատմամբ ձեր պատկերացումների չափը։
Դուք պետության մակարդակով եք խոսում, բայց պետությունը ձեր «Կիսաբաց լուսամուտը» չէ։ Այնտեղ ամեն պատմության վերջում հաղորդավարը չի գալիս, հյուրերը չեն վիճում, ու հետո դուռը չի փակվում։
Սա պետություն է, որը ձեր մակարդակով հասցրել եք «Կիսաբաց լուսամուտների» ողբերգական մակարդակին։ Ու հիմա Կաթողիկո՞ս եք նվաստացնում։
Այլաբանորեն կասեմ (Փաշինյանի սիրած ժանրը)՝ երբ ճանճը դուրս է գալիս տանկի դեմ, տանկը չի ճխլվում։
Ճանճը պարզապես շատ է բզզում։ Բայց երբ այդ բզզոցը ուղղվում է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի դեմ, դա այլևս պարզապես քաղաքական աղմուկ չէ՝ դա վիրավորանք է համայն հայության արժանապատվության նկատմամբ։