Ժողովրդի սոցիալ վարքաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր հետախուզական տվյալ է թշնամու համար: Եթե ազատ ժողովուրդը ոգևորությամբ նշում է իր հավաքական դժբախտությունն ու կորուստը և անտարբեր է հավաքական հաղթանակի նկատմամբ, ապա ասում են, որ այդ ժողովրդի համար կարևորը ֆիզիկական գոյությունն է, իսկ ազատությունը, անկախությունը, պետություն-հայրենիքը արժեք չունեն: Եվ հակառակը՝ եթե հասարակությունը մեծ ոգևորությամբ է նշում իր ազգային մեծ հաղթանակը, հատկապես՝ այն տոնը, որն ասոցիացվում է անկախության հետ, ապա այդ ժողովուրդն ունակ է ուժեղ պետություն կառուցելու։
Մայիսի 28-ը չեն նշել խորհրդային բռնազավթման տարիներին: Այդ ժամանակ Մայիսի 28-ը նշելու համար մարդիկ հալածվում էին, աքսորվում: Մայիսի 28-ը նշել են սփյուռքում որպես կորցրած Հայրենիքի տոն: Մայիսի 28-ը անկախության համար պայքարող Ազգային միացյալ կուսակցության անդամների ամենանվիրական տոներից մեկն էր։ Մայիսի 28-ը մեծ ոգևորություն է հաղորդել անկախության համար պայքարող բոլոր կազմակերպություններին 1988-ի ազգային զարթոնքի շրջանում։
1988-ի մայիսի 28-ին Ազգային ինքնորոշում միավորման փաստացի ղեկավար, հետագայում Ազգային հերոս Մովսես Գորգիսյանը եռագույն դրոշը պարզեց Ազատության հրապարակում: Այդ ժամանակ չորս կողմից վազեցին տարբեր մարդիկ: Նրանք սարսափն աչքերում հորդորում էին թաքցնել եռագույն դրոշը, ասում, թե վտանգավոր է, թե իրենց պայքարն անկախության համար չէ, այլ Ղարաբաղի, թե այդպիսով դուրս կգանք Մոսկվայի դեմ, չի՛ կարելի, թե դա ուրիշ երկրի դրոշ է և այլն: Հետո, մոտ մեկ տարի անց, եռագույնը դարձավ ազատագրական պայքարի խորհրդանիշ։
Մայիսի 28-ը ներառված է մեր ազգային օրացույցում, նշվում է որպես Առաջին Հանրապետության օր։ Նախընթաց 8 տարիներին Մայիսի 28-ին ճոխ միջոցառումներ չեն կազմակերպվել։ 2018-ին Թավշյա հեղափոխության հաղթանակից մի քանի օր անց Մայիսի 28-ը նշվեց հակառակ տրամաբանությամբ։ Ռուսների աջակցությամբ վարչապետ կարգված Նիկոլ Փաշինյանի առաջ բեմադրվեց ռուսական «Կալինկա» պարը՝ այլաբանորեն ակնարկելով, որ առաջիկայում Փաշինյանը ռուսական երգերի տակ է պարելու, ինքնամոռաց սպասարկելու է ռուսական շահերն ու այդ սխալ կուրսի հետևանքով աղետներ է բերելու պետության և ժողովրդի գլխին։
44-օրյա պատերազմում պարտությունից հետո Մայիսի 28-ը շուքով չէր նշվում։ Միայն Սարդարապատում էր կազմակերպվում ցուցադրական միջոցառում, որտեղ պետության ղեկավարները ծաղիկներ էին խոնարհում Սարդարապատի հերոսամարտի հերոսների հիշատակին։
Այս տարի Մայիսի 28-ը հայտնվել է քարոզարշավի ժամանակաշրջանում։ Այս պատճառով ճոխ միջոցառում է կազմակերպվել, որը նույնպես ծառայեցվելու է ՔՊ-ի քարոզարշավին։ Անկախ այս հանգամանքից՝ զինվորական շքերթը ոգևորությամբ է լցնելու մարդկանց սրտերը։
Ավելին, լավատեսները կարծում են, թե զինվորական շքերթը կարող է դրականորեն փոխել սոցիալ-հոգեբանությունը։ Եթե անկախության գաղափարն արմատավորվի ժողովրդի մեջ, ապա քաղաքացին հունիսի 7-ին ձայն կտա միայն անկախական ուժերին, որոնք ձգտում են Հայաստանը դուրս բերել ռուսական ազդեցության գոտուց, ավելի անկախ դարձնել, ինչպես նախօրեին ակնարկում էր պարոն Ռուբիոն։
Այսինքն՝ վաղը լավագույն առիթն է, որ քաղաքական հավակնորդները, այդ թվում՝ վառ ռուսամետները, խոստումներ տան, թե ինչ են անելու անկախության ամրացման, Հայաստանն ավելի անկախ դարձնելու համար, օրինակ՝ ե՞րբ են օրակարգ բերելու ռուսական զորքերի դուրսբերման հարցը, ե՞րբ են լյուստրացիա ու դեսովետիզացում անելու, ե՞րբ են ԵՄ անդամակցության հայտ ներկայացնելու, ե՞րբ են ՆԱՏՕ-ին միանալու ցանկություն հայտնելու, ե՞րբ են ազգայնացնելու ռուսներին նվիրած ենթակառուցվածքները և այլն։
Պարզ ասած՝ եթե ՔՊ-ն ու մյուս ռուսամետները ոչ մի ռեալ խոստում չտան անկախության ամրացման ուղղությամբ, ապա կարելի է ասել, որ նրանք քաղաքական գործիչ չեն, չեն կարողանում հասկանալ, որ Մայիսի 28-ին կազմակերպված շքերթի ու դրան հաջորդող տոնական միջոցառումների ազդեցությամբ ժողովուրդը ոգևորվելու է, լցվելու անկախության գաղափարով, և այդ ոգևորությամբ հունիսի 7-ին այնպիսի ընտրություն է կկատարի, որի արդյունքում ՔՊ-ն ու մյուս ռուսամետները չեն անցնի, կբնորոշվեն որպես ռուսական շահեր սպասարկողներ, անկախությունը երկրորդողներ ու կմերժվեն քաղաքացու կողմից։
