Գիտնականները պարզել են Պիրենեյան թերակղզու տարբեր հատվածներում թաղված երկու մարդկանց միջև ազգակցական կապը։ Տղամարդու աճյունը հայտնաբերվել է Լոս Բլանեսի նեկրոպոլիսում՝ հին Ավգուստա Էմերիտա քաղաքի տարածքում, որտեղ այժմ գտնվում է Մերիդա քաղաքը։ Կնոջը թաղել են ներկայիս Կաստելյոնի շրջանում՝ հռոմեական Իլդում ճանապարհային կայանի մոտ, Վիա Ավգուստա ճանապարհի հարևանությամբ։ Հետազոտությունը հրապարակվել է Cell ամսագրում։
Տղամարդու աճյունը թվագրվում է մ.թ. 364-535 թվականներով, իսկ կնոջ թաղումը՝ մ.թ. 257-409 թվականներով։ Կնոջ գերեզմանում հայտնաբերվել են ապակե անոթ և երկու ոսկե քորոց, որոնք նման են Դանուբի և Սև ծովի հյուսիսային ափերի տարածաշրջանների մշակութային ավանդույթներին բնորոշ նմուշներին։ Երկու գերեզմաններն էլ աչքի են ընկել հարուստ թաղման իրերով։
Գենետիկական վերլուծությունը ցույց է տվել, որ եղբայրն ու քույրը ծագումով կապված են եղել Կենտրոնական և Հյուսիսային Եվրոպայի հետ։ Հետազոտողները ենթադրել են, որ նրանք կարող էին պատկանել Հռոմեական Իսպանիայի տարածք ժամանած վերաբնակիչների առաջին ալիքին։ Նրանց միջև հաստատված ազգակցական կապը վկայում է այն մասին, որ ընտանեկան կապերով կապված մարդիկ կարող էին բնակվել Պիրենեյան թերակղզու տարբեր հատվածներում։
Հետազոտողների գնահատմամբ՝ հռոմեական ճանապարհային ցանցով երկու գերեզմանների միջև հեռավորությունը կազմել է մոտ 725 կմ։ Այդ ճանապարհը ոտքով հնարավոր էր անցնել մոտ 24 օրում, իսկ ձիով՝ 14 օրում։ Այնուամենայնիվ, առկա տվյալները թույլ չեն տալիս պարզել, թե ինչպես են եղբայրն ու քույրը հայտնվել Իսպանիայի տարբեր հատվածներում։
Վարկածներից մեկի համաձայն՝ կինը մահացել է դեպի հարավ գնալու ճանապարհին, մինչդեռ նրա եղբայրը կարողացել է հասնել Ավգուստա Էմերիտա։ Սակայն գիտնականները չեն հայտնաբերել ապացույցներ, որ նրանք միասին են ճանապարհ ընկել։ Հետևաբար, այս վարկածը մնում է ենթադրություն, այլ ոչ թե նրանց կյանքի հաստատված հանգամանք։
