Նանջինի թանգարանին են փոխանցվել լուսանկարներ և այլ նյութեր, որոնք փաստագրում են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ճապոնական բանակի «մխիթարության կանայք» համակարգի փրկված զոհերի ճակատագրերը, հաղորդում է Սինխուա։
Թանգարանը գտնվում է Նանջինում Լիցզիսյան նախկին «մխիթարության կայանների» տեղում։
Ուրբաթ օրը թանգարանը ստացավ լուսանկարների, տեսագրությունների և այլ վկայությունների նոր հավաքածու, որը հավաքվել է երկու չինացի լուսանկարիչների բազմամյա աշխատանքի ընթացքում։ Այս նյութերը կհամալրեն այն ցուցադրությունը, որը նվիրված է ճապոնացի զինվորականների ստեղծած սեռական ստրկության համակարգի զոհերի պատմությանը։
Չինաստանի լուսանկարիչների ասոցիացիայի անդամ Լի Սյաոֆանը ավելի քան 20 տարի որոնել և փաստագրել է փրկվածների պատմությունները։ Նա եղել է Չինաստանում, Ճապոնիայում և Հարավային Կորեայում, որտեղ հանդիպել, հարցազրույցներ է վերցրել և լուսանկարել ավելի քան 100 կանանց։ Լուսանկարիչը թանգարանին է փոխանցել ավելի քան 70 փրկվածների ավելի քան 200 լուսանկար, ինչպես նաև նրանց ափերի հետքերի 43 պատճեն։ Լուսանկարների մի մասն արդեն ներկայացված է ցուցահանդեսում։
Լի Սյաոֆանը պատմել է, որ հատկապես հիշարժան է եղել փրկված Չժոու Ֆենյինի հետ հանդիպումը։ Տարեց կինը, չնայած ցուրտ եղանակին, պնդել է, որ լոգանք ընդունի։
««Մխիթարության կայանից» փախչելուց հետո ես ամեն օր լոգանք էի ընդունում՝ հուսալով իմ մարմնից լվանալ նվաստացումն ու ցավը», — հիշում էր լուսանկարիչը նրա խոսքերը։
Ըստ Լի Սյաոֆանի, վերապրածը կնոջ համար դարձել էր խոր հոգեբանական տրավմա, որից նա այդպես էլ չի կարողացել ազատվել։
Մյուս նվիրատուն՝ Հուբեյ նահանգից ֆոտոլրագրող Յան Մեյխուան, երկու տարվա ընթացքում փաստագրել է Կորեայից սերող, «մխիթարության կանայք» համակարգը վերապրած Մաո Ինմեյի կյանքն ու վկայությունները։ Այդ ընթացքում նա հավաքել է ավելի քան 7 հազար լուսանկար և 10 տեսագրություն։
Մաո Ինմեյը ծնվել է ներկայիս Հարավային Կորեայի Չոլլա-Պուկտո նահանգի տարածքում։ 1940-ական թվականներին ճապոնացի զինվորականները խաբեությամբ նրան տարել են Ուհանի «մխիթարության կայան», որտեղ նա ենթարկվել է դաժան վերաբերմունքի։ Ճապոնիայի կապիտուլյացիայից հետո կինը փախել է Սյաոգան, որտեղ ապրել է մինչև կյանքի վերջը։
Յան Մեյխուան հիշում էր, որ Մաո Ինմեյը հաճախ լուռ միայնակ նստում էր, իսկ ճապոնացիների մասին հիշատակելիս գունատվում էր և լաց լինում։ Ֆոտոլրագրողի վկայությամբ, ճապոնացի զինվորականների գործադրած բռնության հետևանքներն ուղեկցել են կնոջը ողջ կյանքում։
Նանջինի կոտորածի զոհերի հիշատակի համալիրի գիտաշխատող Լյու Գուանցզյանը նշել է, որ փոխանցված նյութերը կարևոր աղբյուր կդառնան ապագա հետազոտությունների և թանգարանային ցուցադրությունների համար։ Ըստ նրա, Լի Սյաոֆանի բազմամյա աշխատանքը թույլ է տվել ստեղծել փրկվածների ծավալուն տեսողական արխիվ, մինչդեռ Յան Մեյխուան պահպանել է նրանցից մեկի կյանքի մանրամասն պատմությունը։
Նանջինի թանգարանը Նանջինի կոտորածի զոհերի հիշատակի համալիրի մասնաճյուղն է և գտնվում է «մխիթարության կայաններից» մեկի տեղում, որի գոյությունը հաստատել էին փրկվածները։
Հետազոտությունների տվյալներով, Չինաստանի մայրցամաքային մասում ներկայումս գրանցված են ճապոնական բանակի «մխիթարության կանայք» համակարգի զոհերից փրկված ընդամենը վեց մարդ։