«Քաղաքական ընտրության խաչմերուկում շատ բարդ է գնահատել հանրային տրամադրությունը։ Ես ինքս չունեմ հստակ բանաձև, թե ինչն է իրականում ազդում այդ տրամադրությունների վրա»,- նշեց բանախոս Էլինար Վարդանյանը՝ անդրադառնալով հասարակական մթնոլորտին։
Նրա խոսքով՝ վերջին օրերին տարածվող տեղեկությունները մեկը մյուսից ավելի անհանգստացնող են, սակայն հանրությունը հաճախ դրանք պարզապես ընդունում է՝ որպես հերթական լուր և առաջ անցնում․
«Երեկ տեղեկություն տարածվեց, որ Ստեփանակերտում քանդել են Մարիամ Աստվածածին եկեղեցին։ Հանրությունը սա կարդաց և անցավ՝ որպես հերթական տեղեկություն։ Արդյոք այսպիսի սարսափելի նորությունը որևէ ազդեցություն ունեցա՞վ հանրային տրամադրությունների վրա»։
Վարդանյանը նաև անդրադարձավ հայ-թուրքական հարաբերություններին վերաբերող տեղեկություններին․ «Տարածվեց, որ իշխանությունները հասկացել են՝ Թուրքիայի հետ հարաբերությունները չեն ստացվում, և Թուրքիան դրանք կապում է Ադրբեջանի հետ։ Հանրությունը կրկին սա ընդունեց որպես հերթական ինֆորմացիա և անցավ առաջ»։
Նրա դիտարկմամբ՝ առօրյա խնդիրները ևս ձևավորում են հանրային մթնոլորտը․ «Երևանը երեկոյան ժամերին ամբողջությամբ կանգնած է խցանումների մեջ։ Մենք բոլորս ապրում ենք այդ իրականության մեջ, բայց արդյոք դա նստվածք թողնո՞ւմ է հանրային տրամադրությունների վրա, թե՞ կրկին անտեսվում է»։
Խոսելով վերջին աղմկահարույց դեպքերից մեկի մասին՝ Վարդանյանը նշեց․ «Երևանում ուղևորը դանակահարել է ավտոբուսի վարորդին։ Սա խայտառակ միջադեպ է։ Երբ վարորդը միաժամանակ և՛ վարորդ է, և՛ հսկիչ, և՛ վճարումների վերահսկող, նման իրավիճակներում, ցավոք, նման դեպքեր կարող են տեղի ունենալ»։
Նրա խոսքով՝ ընդհանուր լարված մթնոլորտը իր ազդեցությունն ունի․ «Մեր հասարակությունում առկա է մշտական սթրես, լարվածություն, և դա բերում է նման ծանր հետևանքների»։
Վարդանյանը շեշտեց, որ այս բոլոր օրինակները բերում է մեկ նպատակով․ «Այս իրավիճակները նկարագրում եմ, որպեսզի հասկանանք՝ յուրաքանչյուր իրադարձություն ինչ ազդեցություն ունի հանրային տրամադրությունների վրա»։
Անդրադառնալով առաջիկա քաղաքական գործընթացներին՝ նա նշեց․ «Առջևում Ազգային ժողովի ընտրություններն են, իսկ մինչ այդ՝ ապրիլի 24-ն է՝ Ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրը։
Բայց մենք տեսնում ենք, որ պատմական հիշողության նկատմամբ ևս կան որոշակի վերաբերմունքներ, որոնք հարցեր են առաջացնում»։