Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ուրսուլա ֆոն դեր Լայենը և Գերմանիայի կանցլեր Ֆրիդրիխ Մերցը տարակարծիք են Եվրամիության և Կանադայի հետագա համագործակցության հարցում։
Ինչպես հայտնում է Politico-ն՝ վկայակոչելով չորս եվրոպացի դիվանագետների, Կանադային ԵՄ ասոցացված անդամի կարգավիճակ տրամադրելու շուրջ վեճը խորացրել է Բրյուսելի և Բեռլինի միջև հակասությունները։
Լարվածությունն աճել է այն բանից հետո, երբ ֆոն դեր Լայենը Մոնրեալում անցկացված գագաթնաժողովում օգտագործել է «ասոցացված անդամ» ձևակերպումը։ Դա տեղի է ունեցել ընդամենը մի քանի ժամ անց, երբ Գերմանիան հասել էր նրան, որ այդ բառերը հանվեն Եվրամիության բոլոր 27 երկրների համաձայնեցրած համատեղ հայտարարությունից։
Ավելի վաղ Մերցն առաջարկել էր քննարկել Ուկրաինային համանման կարգավիճակ տրամադրելու հնարավորությունը՝ որպես ԵՄ լիիրավ անդամակցության ճանապարհին միջանկյալ փուլ։ Սակայն այդ գաղափարը լայն մերժման էր արժանացել, այդ թվում՝ Կիևի կողմից։ Այժմ Բեռլինում համարում են, որ Կանադայի վերաբերյալ ֆոն դեր Լայենի նախաձեռնությունը փաստացի խաթարում է Գերմանիայի կանցլերի առաջարկը։
Ընդ որում, խոսքը միայն տերմինաբանության մասին չէ։ Եվրահանձնաժողովի ղեկավարի մտահղացմամբ՝ ասոցացված անդամակցությունը նախատեսված կլիներ այն երկրների համար, որոնք չեն կարող դառնալ ԵՄ լիիրավ անդամներ։ Այսպիսով, այդ կարգավիճակը չէր ենթադրի միությանն անդամակցելու հեռանկար՝ ի տարբերություն այն տարբերակի, որն ավելի վաղ քննարկվում էր Ուկրաինայի առնչությամբ։
Տարաձայնություններն արտացոլում են Եվրամիության ապագա կառուցվածքի շուրջ ավելի խորքային հակամարտությունը։ Ֆոն դեր Լայենը կողմ է համաեվրոպական ինստիտուտների ամրապնդմանը, մինչդեռ Մերցը շեշտը դնում է ազգային կառավարությունների դերի վրա։
Հակասություններն առնչվում են նաև այլ հարցերի։ Գերմանիան սպառնում է արգելափակել ԵՄ հաջորդ երկարաժամկետ բյուջեն՝ մոտ երկու տրիլիոն եվրո ծավալով, եթե Եվրահանձնաժողովը զգալիորեն չկրճատի ծախսերը։ Բացի դրանից, Բեռլինը չի աջակցել Եվրոպական անվտանգության խորհուրդ ստեղծելու՝ ֆոն դեր Լայենի առաջարկին՝ նախընտրելով Ուկրաինային առնչվող զգայուն հարցերի շուրջ Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի հետ համագործակցության առանձին ձևաչափը։
Փորձագետների գնահատմամբ՝ Կանադայի շուրջ վեճն արտացոլում է ավելի լայն առճակատումը եվրոպական ինտեգրման խորացման կողմնակիցների և նրանց միջև, ովքեր ազգային պետություններին են համարում ԵՄ քաղաքականության մշակման գլխավոր դերակատարները։