Թվում է, թե Փաշինյանը չի գիտակցում Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների հնարավոր խզման հետևանքները, իսկ եթե նույնիսկ գիտակցում է, ապա ցույց է տալիս, որ վճռականորեն պատրաստ է գնալ աշխարհաքաղաքական շրջադարձի՝ հանուն իշխանությունը պահելու։ NEWS.am-ի հետ զրույցում՝ «Ուժի գործոն» հաղորդման շրջանակում հայտարարել է Հայաստանի արտաքին գործերի նախկին նախարար Արա Այվազյանը։
Ըստ Այվազյանի՝ ապրիլի 1-ին Կրեմլում Փաշինյանի հետ հանդիպման ժամանակ Պուտինը հստակորեն մատնանշել է «կարմիր գծերը» և ցուցադրել այն գործիքակազմը, որին տիրապետում է դրանց պաշտպանության համար։ Դրանից հետո հաջորդել է Ռուսաստանի նախագահի էլ ավելի կոշտ հրապարակային հայտարարությունը, որում, նախկին նախարարի գնահատմամբ, արդեն վերջնագրային նոտաներ էին հնչում։ «Ռուսաստանը հստակ ցույց տվեց թույլատրելի սահմանները և միաժամանակ հասկացրեց, որ պատրաստ է դրանք վճռականորեն պաշտպանելու»,- նշել է նա։
Այվազյանը համոզված է, որ Մոսկվան վերջնականապես եկել է այն եզրակացության, որ հայաստանյան այժմյան կաբինետն այլևս վստահելի գործընկեր չէ։ Զուգահեռաբար, ըստ նրա, Ռուսաստանը տեսնում է, թե ինչպես են իր ռազմավարական մրցակիցները հետևողականորեն Հայաստանը վերածում ոչ միայն առանցքային գործընկերոջ, այլև ձևավորում են գործընթացներ, որոնք ցավալիորեն հիշեցնում են Վրաստանի և Ուկրաինայի ճգնաժամերին նախորդած իրադարձությունները։ «Ռուսաստանը, դատելով ամեն ինչից, համարում է, որ այլևս չի կարող այս գործընթացներին հետևել հեռվից՝ ո՛չ փափուկ քաղաքականության, ո՛չ էլ համբերության օգնությամբ»,- ընդգծել է նա։
Նախկին արտգործնախարարի գնահատմամբ՝ Փաշինյանը, ի պատասխան Պուտինի նախազգուշացումների, հղում է արել այն բանին, որ ԵԱՏՄ կանոնադրությունն անդամ պետությունների հեռացման մեխանիզմ չի նախատեսում։ Սակայն, նշել է Այվազյանը, սա միայն հաստատում է, որ գործող իշխանությունը կամ չի հասկանում իրական ռիսկերը, կամ գիտակցաբար արհամարհում է դրանք՝ հանուն աշխարհաքաղաքական շրջադարձի։ «Կազմակերպությանն անդամակցելը դեռևս պաշտպանության երաշխիք չէ։ Չունենալով իրական ազդեցություն կառույցի ներսում՝ Հայաստանը կդառնա չափազանց խոցելի թե՛ արտաքին առևտրի հարցերում, թե՛ ներդրումների ներգրավման գործում»,- շեշտել է նա։
Միևնույն ժամանակ Այվազյանը նշում է, որ հայ հասարակության մեջ կա հուսախաբություն Ռուսաստանից և ՀԱՊԿ-ից, ինչը պայմանավորված է 2020-2023 թվականների ռազմական սպառնալիքներին արդյունավետ արձագանքելու նրանց անկարողությամբ։ Սակայն, ըստ նրա, դաշնակցի մեկ ձախողումը չի նշանակում, թե Հայաստանն ընդհանրապես դաշնակիցների և երաշխավորների կարիք չունի։ «Եթե քո երաշխավորը մի օր չի արդարացրել քո սպասելիքները, դա չի նշանակում, որ քեզ երաշխիքներ ընդհանրապես պետք չեն։ Հիմա մենք անվտանգության վակուումի պայմաններում ենք, և սա չափազանց պայթյունավտանգ իրավիճակ է»,- հայտարարել է նա։
Այդուհանդերձ, ընդգծել է Այվազյանը, ելքը ոչ թե ինքնամեկուսացման, այլ վերագործարկման մեջ է։ Նրա համոզմամբ՝ անհրաժեշտ է վերականգնել վստահությունը Ռուսաստանի հետ և հասնել ներկայիս իրողություններին ՀԱՊԿ-ի հարմարեցմանը՝ միաժամանակ կառուցելով «Հյուսիս-Հարավ» առանցքը՝ որպես տարածաշրջանային կայունության ենթակառուցվածքային և աշխարհաքաղաքական խարիսխ։ Նման ձևաչափը, նրա խոսքով, բխում է թե՛ Մոսկվայի, թե՛ Թեհրանի շահերից, որոնցից երկուսն էլ այսօր բախվում են իրենց մեկուսացնելու փորձերին և կենսականորեն շահագրգռված են այլընտրանքային երթուղիներով։ «Ռուսաստանը զրկվում է արևմտյան շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունից, Իրանը նմանատիպ ճնշում է զգում այլ ուղղություններից. և երկու երկրի համար էլ այս առանցքը դառնում է կենսականորեն կարևոր»,- նշել է նա։
Ի վերջո, ամփոփել է Այվազյանը, առաջիկա ընտրությունները ոչ թե աշխարհաքաղաքական ճամբարի ընտրություն են, այլ ընտրություն մի իշխանության միջև, որը զոհաբերում է երկրի ինքնիշխանությունը հանուն սեփական կշռի պահպանման և այն ուժերի միջև, որոնք ընդունակ են ապահովելու Հայաստանի իրական անվտանգությունը՝ հենվելով սեփական ռեսուրսների, Սփյուռքի և վերականգնված դաշնակցային հարաբերությունների վրա։