Իսրայելի Հաֆֆա քաղաքում գտնվող Ս. Պետրոս եկեղեցին կառուցվել է դեռևս 1654-ին Ֆրեդերիկ Առաջինի կողմից` Ս. Պետրոսի պատվին:
Եկեղեցին հայտնի է նրանով, որ հաճախ հյուրընկալում էր կորած նավաստիների, ովքեր ապաստան էին գտնում եկեղեցու պատերի ներսում:
17-18-րդ դարերում Ֆրանսիական Ս. Պետրոս եկեղեցու վանականները հայեր էին: Հայերը հաճախ էին այստեղ հյուրընկալվում, ու առհասարակ, քաղաքը հայտնի էր իր հայ բնակչությամբ: Այստեղ բավականին շատ էին հայ մեծահարուստները, ովքեր հաճախ քաղաքը լքելուց առաջ իրենց ունեցվածքը թողնում էին Ս. Պետրոս եկեղեցուն:
Մի օր էլ եկեղեցու դռները թակեցին անսովոր հյուրեր: 1799-ին Նապոլեոն Բոնապարտն իր զինվորների հետ շարժվում էր Սիրիայի ուղղությամբ, երբ զինվորներից շատերն անսպասելիորեն վարակվեցին ժանտախտով:
Բոնապարտը չգիտեր այլևս ինչպես վարվել և Հաֆֆա քաղաքի կողքով անցնելիս` նա որոշեց օգնություն խնդրել տեղի բնակիչներից, և վանականներից ովքեր մեծամասամբ հայեր էին: Հայերը ոչ միայն օգնեցին ու հիւրընկալեցին Բոնապարտին, այլ նաև փորձեցին բուժել զինւորներից շատերին:
Նրանց բժշկական մեթոդների օգնությամբ զինվորներից շատերին հաջողվեց փրկել, իսկ նրանց, ում փրկել չհաջողվեց, Նապոլեոնը հրամայեց այրել ու թաղել: Բոնապարտն այդ ընթացքում պատսպարվել էր Ս. Պետրոս եկեղեցու սենյակներից մեկում: Բուժվելուց, հանգստանալուց ու խելքի գալուց հետո Բոնապարտն ու իր կազդուրված զինվորները լքեցին քաղաքը:
Նա հայ եկեղեցականներից գլխավորին նվիրեց իր մարտական սուրը, որը երբեք մի կողմ չէր դնում, ցույց տալով, թե որքան շնորհակալ էր իրենց: Այսպէս` ամբողջ կեանքում Բոնապարտն իրեն պարտական էր զգում հայերի հանդեպ ու համարում, որ իր գոյատևման համար շնորհակալ է նաև նրանց:
Այս իրադարձութեան հետ կապված մի հետաքրքիր մի նկար կա, որը նկարել է Անտուան – Ժան Գրոն ու 1904-թ նվիրւել Նապոլեոնին: Նկարն այժմ գտնվում է Լուվրի թանգարանում, իսկ դրա կրկնօրինակը` Ս. Պետրոս եկեղեցում:
Ներկայացրեց Արմինէ Կ. Կունդակջեանը