Author: Julbaz

Հայաստանի ղեկավարությունը վերջերս մի շարք բավականին երկիմաստ հայտարարություններ է արել այն ուղղության վերաբերյալ, որը Հայաստանը պլանավորում է ընտրել։ ՀՀ-ն, կարծես, կողմնորոշված է դեպի Եվրամիության հետ ինտեգրացիա, իսկ ռուսամետ ուղղությունն այս պահին գլխավորը չէ․ կարծում է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությանը կից ֆինանսական համալսարանից քաղաքագետ Եվգենիա Վոյկոն։

Այնուամենայնիվ, Հայաստանը շատ սերտ տնտեսական կապեր ունի Ռուսաստանի հետ։

Քաղաքագետն ընդգծել է, որ «աշխարհագրությունը չի կարող վերացվել», և Եվրամիությունը, չնայած Հայաստանի ղեկավարության լավագույն ցանկություններին, չի կարողանա դուրս մղել Ռուսաստանին՝ հաշվի առնելով Եվրոպայի ցածր հետաքրքրությունը և համեմատաբար թույլ կապերը ԵՄ-ի հետ, չնայած այն հանգամանքին, որ հայկական բիզնեսները տարբեր աստիճանի ներկայություն ունեն Եվրոպայում։ Սակայն այս ներկայությունը բավականին սահմանափակ է, և մանևրելու մեծ տեղ կա։ Նույնը վերաբերում է նաև անվտանգության հարցերին։

«ՀԱՊԿ-ը և Ռուսաստանը մնում են տարածաշրջանում անվտանգության բարձր մակարդակի երաշխավորներ։ Այո՛, Հայաստանում բազմիցս կոչեր են հնչել ՀԱՊԿ-ից դուրս գալու մասին, քանի որ կազմակերպությունը, իբր, չի կատարում իր պարտավորությունը։ Սակայն, անվտանգության առումով, ներկայումս այլընտրանք չկա։ Այսինքն՝ մենք տեսնում ենք, որ այլ կողմեր փորձում են խաղալ այս ուղղությամբ, բայց որքանով է դա համապատասխանում Հայաստանի շահերին, և որքանով է հայ հանրությունը ընդունում դա, շատ մեծ հարց է»,- նշել է Վոյկոն։

Նրա խոսքով՝ ակնհայտ է, որ բնակչության շատ մեծ շերտ կա, որը չի ընդունում 2023 թվականի արդյունքներն, այսինքն՝ Լեռնային Ղարաբաղի կորուստը։ Եվ թե որքանով կարելի է հակամարտությունը վերջնականապես լուծված համարել, նույնպես մեծ հարց է։

Բայց Հայաստանն՝ ի դեմս Նիկոլ Փաշինյանի, դեռևս փորձում է առաջ մղել արևմտամետ, եվրոպամետ օրակարգ, եվրոպամետ ուղղություն։

«Եվ այստեղ ի հայտ են գալիս որոշակի տնտեսական հարցեր և կապեր, որոնք վերահսկվում կամ կարգավորվում են բացառապես Ռուսաստանի կողմից։ Եվ Եվրամիությունը որևէ ազդեցություն չունի այս ամենի վրա։ Հետևաբար, մի կողմից, թվում է, թե Ռուսաստանը որևէ կոշտ միջոց չի ձեռնարկում Հայաստանի դեմ, բայց միևնույն ժամանակ, դատելով «կոնյակի պատմություններից», այն, կարծես, գործում է տեղայնորեն։ Սա արվում է, մի կողմից, ընդհանուր քաղաքական իրավիճակը չսրելու համար, չնայած այն արդեն բավականին լարված է, միևնույն ժամանակ՝ հստակ ազդանշան է ուղարկում, որ Ռուսաստանը, անշուշտ, պահպանում է իր ազդեցության լծակները Հայաստանում»,- եզրափակում է քաղաքագետը։