Երեւի հասել ենք վերջին… – Հրապարակ

Պարոն Հովակիմյան, հիշո՞ւմ ես, մի անգամ իմ եւ քո սիրելի Աննա Իսրայելյանի մոտ հարցազրույցի էինք, եւ ես քեզ հստակ ասացի՝ Վահագ տղա, եթե դու քո այդ կարծիքով որեւէ գյուղ մտնես, քեզ կծեծեն: Այն ժամանակ (հստակ օրը չեմ հիշում) դու ընդդիմադիր էիր եւ ահավոր քննադատում էիր Սերժ Սարգսյանի գյուղատնտեսական ռեֆորմը: Բայց քանի որ ռեֆորմը չէիր կարդացել, ինքնամոռաց «վրա էիր տվել» գյուղապետերին, թե տասնամյակներով չեն փոխվում, իրենց ազգուտակին լցրել են գյուղապետարաններ, լավ հողերը զավթել, գյուղացուն կողոպտել, ֆլան-ֆստան: Ես քեզ նույնիսկ հարցրի՝ Վահագ, ե՞րբ ես վերջին անգամ եղել գյուղում, տեսե՞լ ես, թե ինչպես են շատ գյուղապետեր կաշվից դուրս գալիս, որ գյուղը պահեն, որ գյուղացուն պահեն գյուղում, ե՞րբ ես խոսել գյուղացիների հետ, որ միշտ իրենց գյուղապետի կողքին են՝ իրենց բանուգործին: Քանի՞ գյուղ տվեցիք, Վահագ, քանի՞ դպրոց փակեցիք, քանի՞ գյուղապետ ձեր պատճառով թողեց-գնաց արտագնա աշխատանքի: Մի խոսքով՝ ասե՞լ եմ, որ քեզ կծեծեն… Ասել եմ:

Վահագ, հիշո՞ւմ ես, երբ քեզ հանձնարարեցին սահմանադրական հանրաքվե կազմակերպել (2019 թ. ապրիլի 5-ին), դու տապալեցիր: Այն ժամանակ էլ ես քեզ ասել էի՝ Վահագ տղա, գործ չունես, չես ձգելու: Ասե՞լ եմ… Ասել եմ: Դեռ 2018 թվին ձեր ողջ թիմի մասին ասել եմ, որ սրանք պատահական անցորդներ են եւ դժբախտություն են բերելու մեր երկրին ու ժողովրդին: Ասե՞լ եմ… Ասել եմ: Բա հիմա՞ ինչ ասեմ քեզ, Վահագն Հովակիմյան, որ այս ընթացքում աճել ու դարձել ես ԿԸՀ նախագահ: Գոնե գիտե՞ս, թե ինչ է ԿԸՀ-ն, ինչի համար է, ով է պահում այդ կառույցը, ով է քեզ աշխատավարձ տալիս… Ի դեպ, ամսականդ ինչքա՞ն է, Վահագ ջան… Բա դու կողմնակի եկամուտ չունե՞ս՝ պարգեւատրություն, հավելավճարներ… Հասկացա: Ուրեմն մեր պետությունը ուսուցչին քիչ է վճարում, բժշկին քիչ է վճարում, գիտնականին «վաբշե» չի վճարում, բանակի բյուջեն կտրում է, տալիս է քեզ, որ ուտես եւ այսքան վա՞տ աշխատես, չկարողանա՞ս երկու թիվ գումարել, ալարե՞ս երկու էշի գարի իրարից ջոկել…

Պարոն Հովակիմյան, այնպես չէ, որ ԿԸՀ-ն Նիկոլի ստեղծածն է, ու մինչ օրս ոչ մի ընտրություն այդ կառույցով չի անցել: Այդ կառույցը շատ բան է տեսել, Վահագ, քեզնից առաջ էլ նախագահներ է ունեցել, հանձնաժողովներ: Այդ կառույցը Մուկուչյան է տեսել, Վահագ, որ քեզնից հազար անգամ լավ էր նկարում: Խոշորացույցով մտնում էինք պարկերի ու թվերի մեջ, քրքրում ամեն ինչ, բայց 2-3 ձայնից ավելի չէինք գտնում: Մուկուչյանը վարպետ էր, Վահագ, մեծատառով վարպետ: Հիմա դու քո «տապոռային» մտածողությամբ եկել, ուզում ես Մուկուչյա՞ն աշխատել: Չի ստացվելու, չես ձգում: Վահագ, դու ոնց որ Պանիկովսկին լինես… Սա՝ Օստապ Իբրահիմովիչին, սա՝ ինձ, սա՝ Բալագանովին, սա՝ Կոզլեւիչին… Այ տղա, 21-րդ դարում ո՞վ է այդպես քվեներ հաշվում… Տպավորություն է ստեղծվում, որ սովետի ժամանակների խանութպանի «չոտկով» ես հաշվել՝ հաց, պանիր, կարագ, մարագ, կես կիլո միս, երկու մածուն՝ ութ ու հիսուն… Նայում եմ կենսագրությունդ, գյուղացի էլ չես, որ ասեմ՝ հա… Հարյուրներով քվեներ ես զրոյացրել, ո՞վ է պատասխան տալու:

Կողքերդ մի նայիր, Վահագ տղա, որովհետեւ դու ես պատասխան տալու: Շեֆդ իրեն վաղուց է ազատել այդ ցավից՝ հայտարարելով, որ ընտրակեղծիքների էջը փակված է: Մինչդեռ դու եկել եւ ընտրակեղծիքներ ես արել, հարյուրներով քվեներ ես գողացել, քվեներ ես գրել, թվեր նկարել, որոնք չկան իրականության մեջ: Դու այնքան շատ ես ուզեցել «լավություն» անել շեֆիդ, որ տեղամասերից մեկում ընդհուպ 112,93 տոկոս մասնակցություն ես նկարել (CIVIC-ը վկա): Եվ այսքանից հետո կարծում ես՝ շե՞ֆդ պետք է պատասխան տա… Ծը… Դու ես կանգնելու պատի տակ, Վահագ ջան, քեզ են ծեծելու փողոցում կամ դատելու, որովհետեւ դու փնթի թվանկարիչ ես ու չես արդարացրել շեֆիդ՝ քո հանդեպ ունեցած «բարձր» վստահությունը:

ՀԳ. Այսօր չորս կողմից նույն հարցն են տալիս՝ ի՞նչ անել ստեղծված իրավիճակում, վերցնել մանդատները, չվերցնել, ընդունել ընտրությունների արդյունքները, չընդունել, գնալ խորհրդարա՞ն, թե՞ կառավարության շենք… Դժվար է, իհարկե, որոշում կայացնելը: Վահագն ու իր շեֆը, ախր, այնպիսի բան չեն արել, որի անունը կարելի լինի դնել ընտրություն ու կռիվ տալ արդարության համար: Բառի բուն իմաստով՝ ք.քել են գործի մեջ, դրել մի կողմ: Եթե այս պահին Վահագն Հովակիմյանը ձերբակալված լիներ, ես դեռ կհասկանայի, թե ինչ է սպասվում այս «ընտրություններին»: Եթե Նիկոլը ձեռքը տաներ դանակին, որ երակները փրթի, ես դեռ կհասկանայի, որ ինչ-որ սկզբունքային հարց կա մեջտեղում, ու ճիշտը ամեն ինչ ջնջել, նորից ընտրություն անելն է՝ առանց Նիկոլի ու Վահագի: Բայց հիմա ինչ ասեմ, երբ Հայաստանի մի կեսը չկա, իսկ մյուս կեսում նույնիսկ իշխանություն չենք կարողանում ձեւավորել:
Երեւի սա արդեն վերջն է վերջին սերիայի…

Հայտնի երգիչն ինստուլտ է ստացել

Ռուս հայտնի երգիչ, «Ուրախ տղաներ» խմբի նախկին անդամ Ալեքսանդր Բույնովը ինսուլտ է ստացել։ Ընդ որում, դա եղել է մայիսին, սակայն հայտնի է դարձել այժմ։ Այս մասին հայտնում է Shot տելեգրամյան ալիքը։ 76-ամյա երաժշտին հոսպիտալացրել են, որտեղ ախտորոշել են «իշեմիկ ինսուլտ»։

Երգչի վիճակը կայունացրել են, նա կարողացել է վերադառնալ տուն, երբ ցուցանիշները վերադարձել են նորմայի սահմանները։ Երգչին խորհուրդ է տրվել կրճատել ֆիզիկական ծանրաբեռնվածություն եւ ավելի շատ հանգստանալ։ Ներկայումս Բույնովն արդեն վերադարձել է աշխատանքի։

Նարեկ Կարապետյանն ասել է՝ ինչ են պատրաստվում անել

«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության խորհրդի անդամ Նարեկ Կարապետյանը հայտարարել է, որ քաղաքական ուժը պատրաստվում է դիմել Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով՝ պահանջելով անվավեր ճանաչել ընտրությունների արդյունքները։

Նրա խոսքով՝ բազմաթիվ ընտրատեղամասերում վերահաշվարկներից հետո արձանագրվել է իշխող ուժի օգտին գրանցված ձայների նվազում։ Կարապետյանը նաև պնդել է, որ ընտրական գործընթացի ընթացքում զինծառայողների և պետական կառույցների աշխատակիցների նկատմամբ իրականացվել են ուղղորդումներ՝ հօգուտ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության քվեարկելու նպատակով։

Նա նշել է, որ այս հանգամանքները հիմք են հանդիսանում ընտրությունների արդյունքները վերանայելու պահանջ ներկայացնելու համար։ Կարապետյանի խոսքով՝ եթե ԿԸՀ-ից օպերատիվ արձագանք չստանան, ապա հարցով կդիմեն Սահմանադրական դատարան:

2017-ի ընտրություններից սկսած՝ Հայաստանում որեւէ հետընտրական զարգացում չի եղել

«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության խորհրդի անդամ, ընտրացուցակի առաջին համար Նարեկ Կարապետյանը հանդես է եկել հայտարարությամբ, որից կարելի է ենթադրել, որ կուսակցությունը ճանաչելու է հունիսի 7-ի ընտրությունների արդյունքները, վերցնելու է պատգամավորական մանդատները եւ մասնակցելու է խորհրդարանի աշխատանքին: Կարապետյանն իր հայտարարության մեջ ասել է. «Իշխանության փոփոխության համար երկու տարբերակ կա. մեկը ընտրությունն է, մեկը` փողոցային պայքարը` փողոցային սահմանադրական ճանապարհով պայքարը: Փողոցային պայքարի արդյունքում պետք է Ազգային ժողովի պատգամավորների մեծամասնությունը քվեարկի փոփոխության օգտին: Այսօր ընդամենը 8 պատգամավոր «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցությունից եթե փոխի իր դիրքորոշումը, Փաշինյանը կորցնում է աթոռը: Իհարկե, ընտրություններից հետո դա բարդ է, բայց հինգ տարվա ընթացքում մենք մեծ հնարավորություն կարող ենք տեսնել այդտեղ»:

Երբ Կարապետյանն ասում է, որ իշխանության փոփոխության երկու տարբերակ կա. մեկը՝ ընտրությունը եւ մյուսը՝ փողոցային պայքարը, եւ միանգամից անցում է կատարում փողոցային պայքարի միջոցով իշխանությունը փոխելու հնարավորության քննարկմանը, նշանակում է, որ նա ընդունում է, որ ընտրության միջոցով իշխանություն փոխել չհաջողվեց, նշանակում է՝ իրենք ընտրության արդյունքները համարում են օրինական եւ ճանաչում են: Երբ Կարապետյանն ասում է, որ ընդդիմությանն ընդամենը 8 ձայն է պետք՝ Փաշինյանին պաշտոնանկ անելու համար, եւ ասում է, որ առաջիկա հինգ տարիների ընթացքում նման հնարավորություն կարող է բացվել, նա նկատի ունի, որ փողոցային պայքարի արդյունքում հնարավոր է 8 պատգամավորի վրա հանրային ճնշում գործադրել, որ նրանք միանան Փաշինյանի պաշտոնանկության գործընթացին, խորհրդարանում ձեւավորվի նոր մեծամասնություն: Որքանո՞վ է դա իրատեսական․ այս պահին դժվար է կանխատեսել, նախորդ խորհրդարանի փորձը ցույց տվեց, որ, հակառակը` իշխանությունն ընդդիմությունից երկու պատգամավոր տարավ:

Երբ Նարեկ Կարապետյանն ասում է, որ իշխանության փոփոխության երկու տարբերակ կա, մեկը` ընտրությունը, իսկ մյուսը` իշխող մեծամասնությունից ձայներ տանելը եւ նոր մեծամասնություն ձեւավորելը, նա այնքան էլ ճիշտ չէ, որովհետեւ այս երկու տարբերակները ոչ թե առանձին տարբերակներ են, այլ ընդամենը մի տարբերակի ենթատեսակներ` իշխանության փոփոխություն խորհրդարանի միջոցով: Մի դեպքում ընդդիմությունը մեծամասնություն է ստանում ընտրության արդյունքում, մյուս դեպքում խորհրդարանում ձեւավորված ուժերի հարաբերակցությունն ինչ-որ հանգամանքների ազդեցության տակ փոխվում է: Փողոցային պայքարով իշխանություն վերցնելը բոլորովին այլ բան է: Փողոցային պայքարի իմաստը ոչ թե իշխանական մի քանի պատգամավորի ընդդիմության կողմը բերելն է, ի դեպ, դա կարող է տեղի ունենալ նաեւ առանց փողոցային պայքարի, ենթադրենք` 8 պատգամավորի համոզելով կամ կաշառելով: Փողոցային պայքարով իշխանափոխությունը իշխանությանը հանրային դիմադրության միջոցով հրաժարական պարտադրելն է` փողոցային պայքարի միջոցով երկրում ստեղծել մի իրավիճակ, որը դուրս է իշխանության վերահսկողությունից, երբ կառավարիչները փաստացի կորցնում են վերահսկողությունը կառավարման լծակների նկատմամբ, պարտադրված են լինում հրաժարական տալ:

Ինչո՞ւ Հայաստանի նոր ընդդիմությունը չգնաց այդ ճանապարհով, ինչո՞ւ փորձ չարվեց չճանաչել կեղծված ընտրությունների արդյունքները եւ փողոցային պայքարի միջոցով վերցնել իշխանությունը, ստիպել, որ Փաշինյանը հրաժարվի իշխանությունից, եւ երկրում անցկացվեն նոր ընտրություններ`առանց գործող ռեժիմի կողմից վարչական ռեսուրսի չարաշահման, առանց բռնության, անօրինականության եւ ճնշման:

Հնարավոր է, որ ընդդիմության առաջնորդները չեն հավատում այդ ճանապարհով իշխանությունը վերցնելու հնարավորությանը, չեն հավատում, որ հասարակությունն այդքան վճռականություն եւ խիզախություն կունենա՝ պայքարել եւ հաղթել: Հնարավոր է, որ ընդդիմության առաջնորդներն իրենք այդքան համարձակություն եւ խիզախություն չունեն՝ առաջնորդելու փողոցային պայքարը, նրանք իրենց տեսակով հեղափոխականներ չեն, ավելի շուտ՝ կոմֆորմիստներ են կամ ռեֆորմիստներ: Հնարավոր է, որ նրանց վրա կա արտաքին ճնշում, ԱՄՆ-ի, ԵՄ-ի կամ հենց նույն Ռուսաստանի կողմից: Օրինակ, ԵՄ բարձրագույն ներկայացուցիչը հայտարարություն է տարածել եւ քաղաքական բոլոր դերակատարներին կոչ է արել՝ «հարգել քվեարկության արդյունքները»: Բառացի սա նշանակում է, որ ընդդիմությունը պետք է ընդունի ընտրության պաշտոնական արդյունքները եւ ոչ մի դեպքում չընդվզի դրանց դեմ: Իսկ ինչպե՞ս կարող են հայ ընդդիմադիրները մերժել կամ հակադրվել ԵՄ բարձրագույն ներկայացուցչի հորդորին:

Արձանագրենք եւս մի իրողություն. 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից սկսած, բոլոր չորս ընտրություններից հետո որեւէ հետընտրական զարգացում չի եղել, ընդդիմությունը միշտ ընդունել է ընտրության արդյունքները եւ գոհացել իր ստացած կամ իրեն տրված արդյունքով ու մանդատներով:

2017-ի ընտրություններից սկսած՝ Հայաստանում որեւէ հետընտրական զարգացում չի եղել

«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության խորհրդի անդամ, ընտրացուցակի առաջին համար Նարեկ Կարապետյանը հանդես է եկել հայտարարությամբ, որից կարելի է ենթադրել, որ կուսակցությունը ճանաչելու է հունիսի 7-ի ընտրությունների արդյունքները, վերցնելու է պատգամավորական մանդատները եւ մասնակցելու է խորհրդարանի աշխատանքին: Կարապետյանն իր հայտարարության մեջ ասել է. «Իշխանության փոփոխության համար երկու տարբերակ կա. մեկը ընտրությունն է, մեկը` փողոցային պայքարը` փողոցային սահմանադրական ճանապարհով պայքարը: Փողոցային պայքարի արդյունքում պետք է Ազգային ժողովի պատգամավորների մեծամասնությունը քվեարկի փոփոխության օգտին: Այսօր ընդամենը 8 պատգամավոր «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցությունից եթե փոխի իր դիրքորոշումը, Փաշինյանը կորցնում է աթոռը: Իհարկե, ընտրություններից հետո դա բարդ է, բայց հինգ տարվա ընթացքում մենք մեծ հնարավորություն կարող ենք տեսնել այդտեղ»:

Երբ Կարապետյանն ասում է, որ իշխանության փոփոխության երկու տարբերակ կա. մեկը՝ ընտրությունը եւ մյուսը՝ փողոցային պայքարը, եւ միանգամից անցում է կատարում փողոցային պայքարի միջոցով իշխանությունը փոխելու հնարավորության քննարկմանը, նշանակում է, որ նա ընդունում է, որ ընտրության միջոցով իշխանություն փոխել չհաջողվեց, նշանակում է՝ իրենք ընտրության արդյունքները համարում են օրինական եւ ճանաչում են: Երբ Կարապետյանն ասում է, որ ընդդիմությանն ընդամենը 8 ձայն է պետք՝ Փաշինյանին պաշտոնանկ անելու համար, եւ ասում է, որ առաջիկա հինգ տարիների ընթացքում նման հնարավորություն կարող է բացվել, նա նկատի ունի, որ փողոցային պայքարի արդյունքում հնարավոր է 8 պատգամավորի վրա հանրային ճնշում գործադրել, որ նրանք միանան Փաշինյանի պաշտոնանկության գործընթացին, խորհրդարանում ձեւավորվի նոր մեծամասնություն: Որքանո՞վ է դա իրատեսական․ այս պահին դժվար է կանխատեսել, նախորդ խորհրդարանի փորձը ցույց տվեց, որ, հակառակը` իշխանությունն ընդդիմությունից երկու պատգամավոր տարավ:

Երբ Նարեկ Կարապետյանն ասում է, որ իշխանության փոփոխության երկու տարբերակ կա, մեկը` ընտրությունը, իսկ մյուսը` իշխող մեծամասնությունից ձայներ տանելը եւ նոր մեծամասնություն ձեւավորելը, նա այնքան էլ ճիշտ չէ, որովհետեւ այս երկու տարբերակները ոչ թե առանձին տարբերակներ են, այլ ընդամենը մի տարբերակի ենթատեսակներ` իշխանության փոփոխություն խորհրդարանի միջոցով: Մի դեպքում ընդդիմությունը մեծամասնություն է ստանում ընտրության արդյունքում, մյուս դեպքում խորհրդարանում ձեւավորված ուժերի հարաբերակցությունն ինչ-որ հանգամանքների ազդեցության տակ փոխվում է: Փողոցային պայքարով իշխանություն վերցնելը բոլորովին այլ բան է: Փողոցային պայքարի իմաստը ոչ թե իշխանական մի քանի պատգամավորի ընդդիմության կողմը բերելն է, ի դեպ, դա կարող է տեղի ունենալ նաեւ առանց փողոցային պայքարի, ենթադրենք` 8 պատգամավորի համոզելով կամ կաշառելով: Փողոցային պայքարով իշխանափոխությունը իշխանությանը հանրային դիմադրության միջոցով հրաժարական պարտադրելն է` փողոցային պայքարի միջոցով երկրում ստեղծել մի իրավիճակ, որը դուրս է իշխանության վերահսկողությունից, երբ կառավարիչները փաստացի կորցնում են վերահսկողությունը կառավարման լծակների նկատմամբ, պարտադրված են լինում հրաժարական տալ:

Ինչո՞ւ Հայաստանի նոր ընդդիմությունը չգնաց այդ ճանապարհով, ինչո՞ւ փորձ չարվեց չճանաչել կեղծված ընտրությունների արդյունքները եւ փողոցային պայքարի միջոցով վերցնել իշխանությունը, ստիպել, որ Փաշինյանը հրաժարվի իշխանությունից, եւ երկրում անցկացվեն նոր ընտրություններ`առանց գործող ռեժիմի կողմից վարչական ռեսուրսի չարաշահման, առանց բռնության, անօրինականության եւ ճնշման:

Հնարավոր է, որ ընդդիմության առաջնորդները չեն հավատում այդ ճանապարհով իշխանությունը վերցնելու հնարավորությանը, չեն հավատում, որ հասարակությունն այդքան վճռականություն եւ խիզախություն կունենա՝ պայքարել եւ հաղթել: Հնարավոր է, որ ընդդիմության առաջնորդներն իրենք այդքան համարձակություն եւ խիզախություն չունեն՝ առաջնորդելու փողոցային պայքարը, նրանք իրենց տեսակով հեղափոխականներ չեն, ավելի շուտ՝ կոմֆորմիստներ են կամ ռեֆորմիստներ: Հնարավոր է, որ նրանց վրա կա արտաքին ճնշում, ԱՄՆ-ի, ԵՄ-ի կամ հենց նույն Ռուսաստանի կողմից: Օրինակ, ԵՄ բարձրագույն ներկայացուցիչը հայտարարություն է տարածել եւ քաղաքական բոլոր դերակատարներին կոչ է արել՝ «հարգել քվեարկության արդյունքները»: Բառացի սա նշանակում է, որ ընդդիմությունը պետք է ընդունի ընտրության պաշտոնական արդյունքները եւ ոչ մի դեպքում չընդվզի դրանց դեմ: Իսկ ինչպե՞ս կարող են հայ ընդդիմադիրները մերժել կամ հակադրվել ԵՄ բարձրագույն ներկայացուցչի հորդորին:

Արձանագրենք եւս մի իրողություն. 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից սկսած, բոլոր չորս ընտրություններից հետո որեւէ հետընտրական զարգացում չի եղել, ընդդիմությունը միշտ ընդունել է ընտրության արդյունքները եւ գոհացել իր ստացած կամ իրեն տրված արդյունքով ու մանդատներով:

Ռուսաստանը շարունակում է պատժել Հայաստանին


Ռոսսելխոզնադզորը հունիսի 12-ից կսահմանափակի կարանտինային հսկողության ենթակա բոլոր ապրանքների ներմուծումը Հայաստանից և դրանց տարանցումը ՌԴ տարածքով դեպի ԵԱՏՄ…

Խորհուրդ է տվել ամերիկացի զինվորներին հեռանալ

Իրանի ԱԳ նախարար Աբաս Արաղչին կոչ է արել ամերիկացի զինվորներին հեռանալ Մերձավոր Արեւելքից։ Իր սոցկայքի էջում նա հորդորել է Միացյալ Նահանգներին դուրս բերել իր զորքերը Մերձավոր Արեւելքի երկրներից։ «Մեր զինված ուժերը անպատասխան չեն թողնի եւ ոչ մի հարձակման սպառնալիք։ Հեռացեք մեր ռեգիոնից, եթե ցանկանում եք գտնվել անվտանգության մեջ»,- ասել է Արաղչին։