CENTCOM. Իրանը յոթ բալիստիկ հրթիռ է արձակել Քուվեյթի և Բահրեյնի ուղղությամբ

ԱՄՆ Զինված ուժերի Կենտրոնական հրամանատարությունը (CENTCOM) հայտարարել է, որ Իրանի զինված ուժերը յոթ բալիստիկ հրթիռ են արձակել Քուվեյթի և Բահրեյնի ուղղությամբ՝ ընդամենը մի քանի ժամ անց այն բանից հետո, երբ ամերիկացի զինվորականները խոցել էին Իրանի հարվածային անօդաչու թռչող սարքերը, որոնք արձակվել էին դեպի Հորմուզի նեղուց, ինչպես նաև հարվածներ էին հասցրել Իրանի ռադիոլոկացիոն օբյեկտներին։

«Նախնական գնահատականներով՝ Իրանի արձակած յոթ հրթիռներից վեցը որսացել են, իսկ յոթերորդը չի հասել նախատեսված թիրախին»,- ասվում է CENTCOM-ի հայտարարության մեջ։

«Այս պահին ամերիկացի զինծառայողների շրջանում տուժածների մասին տեղեկություններ չկան, իսկ Բահրեյնում ԱՄՆ Հինգերորդ նավատորմի շտաբին վնաս հասցնելու վերաբերյալ Իրանի հայտարարությունները չեն համապատասխանում իրականությանը»,- հավելել են հրամանատարությունից։

«Փաստ». Որպեսզի յուրաքանչյուրիս փոխարեն մեկ ուրիշը որոշում չկայացնի

«Փաստ» թերթը գրում է. «Ի՞նչ կլինի, եթե ինչ-որ ուրիշ մեկը մեր փոխարեն որոշումներ ընդունի: Շատ «բարձր» բաները՝ դեռ մի կողմ: Իսկապես, պատկերացրեք՝ ինչ կլինի, եթե որևէ մեկիս առօրյա կյանքում, մեր գործերի, մեր ընտանիքի, մեր այգու, մեր ավտոտնակի, մեր մեքենայի հետ կապված ինչ-որ մեկ ուրիշը մեր փոխարեն որոշի, թե մենք հատկապես ինչ անենք: Մենք ինչպե՞ս կվարվենք: Բնականաբար, կվրդովվենք, կընդդիմանանք, մեղմ ասած:

Իսկ շատերը, ոչ էլ՝ մեղմ ասած, ուղղակի «կգործուղեն» ասողին շատ հայտնի «հասցեով»: Եվ նա էլ, թերևս, պիտի համարի, որ էժան պրծավ: Այսինքն, շատ ու շատ հարցերում որևէ քաղաքացի, որևէ անհատ թույլ չի տա, որ իր փոխարեն ուրիշները իր կյանքի հետ կապված բաներ որոշեն: Նույնը պետք է լինի նաև ընտրությունների հետ կապված. որևէ քաղաքացի չպետք է թույլ տա, որ մեկ ուրիշն իր փոխարեն որոշի: Սա՝ անկախ այն բանից, թե այդ որևէ քաղաքացին ինչպես է վերաբերվում X-ին, Y-ին կամ Z-ին:

Ամեն մեկն իր որոշումն ունի:

Ինչպե՞ս է, օրինակ՝ բաժնետիրական ընկերությունում: Բաժնետերերից յուրաքանչյուրն իր մասնաբաժինն ունի: Ու տրամաբանական չի լինի, որ իր փայաբաժինը հենց այնպես թողնի ուրիշի տնօրինմանը: Որոշակի առումով յուրաքանչյուրս մեր երկրի բաժնետեր ենք: Ու ամեն մեկս մեր որոշումը պիտի կայացնենք, այլ ոչ թե թողնենք, որ ուրիշները դա անեն մեր փոխարեն: Ի վերջո, ամեն մի քվեն, ամեն մի ձայնը կարող է որոշիչ լինել: Չմասնակցելով՝ մենք հնարավորություն ենք տալիս, որ մյուս մասնակցողները մեր փոխարեն որոշեն:

Պատկերավոր ասած՝ մեր ձայնը, մեր քվեն երկրի, պետության կառավարմանը, որոշումների ընդունմանը մասնակցելու իրավունք տվող մեր բաժնետոմսն է: Մեծագույն սխալ կլինի այդ բաժնետոմսը չօգտագործել: Կարևոր է, որ ամեն մեկս, յուրաքանչյուրս մեր որոշումը կայացնենք՝ ինչպիսին էլ այն լինի: Այդ որոշումների հանրագումարում էլ կպարզվի, թե բոլորս միասին ուր ենք գնում, ինչպես և ինչ ենք անում:

Այնպես որ, այո՛, պետք է գնալ քվեարկության, մասնակցել: Ըստ խղճի ու մտքի:

Առավել մանրամասն թերթի այսօրվա համարում

«Փաստ». Ինչո՞ւ է երեք օրով «տեղաշարժվել» հեծանվաշքերթը

«Փաստ» թերթը գրում է. «Հունիսի 3-ը համարվում է Հեծանիվի համաշխարհային օր: Ամեն տարի այդ օրը կազմակերպվում են տարբեր միջոցառումներ: Այս տարի ևս նախատեսվում էր հունիսի 3-ին…

«Փաստ». Ինչպիսի՞ն է եղել մասնակցությունը նախորդ ընտրություններին

«Փաստ» թերթը գրում է. «Համապետական բոլոր ընտրություններից առաջ, այս ընտրություններից առաջ՝ առավել ևս, պարբերաբար շեշտվում է, թե որքան կարևոր է յուրաքանչյուր ընտրողի մասնակցությունը՝ թե՛ որպես քաղաքացիական պարտքի, թե՛ որպես ընտրական իրավունքի իրացում: Հաճախ կարելի է լսել, թե մեր ընտրողներն այնքան էլ ակտիվ չեն մասնակցում ընտրություններին: Սակայն ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանում եղել են բավականին ակտիվ մասնակցությամբ ընտրություններ:

«Փաստ» թերթն ուսումնասիրել է ԿԸՀ պաշտոնական կայքում առկա տեղեկությունները և համադրել ՀՀ նախագահի և Ազգային ժողովի ընտրությունների արդյունքները: Այդ տվյալներից երևում է, որ ընտրողներն ավելի ակտիվ են եղել նախագահական ընտրությունների ժամանակ, թեպետ, օրինակ՝ ԱԺ 2007 և 2012 թվականների ընտրությունների ժամանակ ևս պատկառելի մասնակցություն է եղել: Ամենապասիվ մասնակցությունն արձանագրվել է 2018 և 2021 թվականների արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ:

Եվ այսպես, ՀՀ ԱԺ ընտրություններին արձանագրվել է հետևյալ մասնակցությունը. 1995 թ.՝ 1 մլն 183 հազար 573 քաղաքացի կամ ընտրական իրավունք ունեցողների 54,3 տոկոսը, 1999 թ.՝ 1 մլն 137 հազար 660 կամ 51,7 տոկոս, 2003՝ 1 մլն 233 հազար 757 կամ 52,7 տոկոս, 2007 թ.՝ 1 մլն 375 հազար 733 կամ 59,4 տոկոս, 2012 թ.՝ 1 մլն 572 հազար 518 կամ 62,33 տոկոս, 2018 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 261 հազար 105 կամ 48,6 տոկոս, 2021 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 281 հազար 174 կամ 49,4 տոկոս:

ՀՀ նախագահի ընտրությունների մասնակցությունն ըստ տարեթվերի. 1996 թ.՝ 1 մլն 333 հազար 204 կամ 59,2 տոկոս, 1998 թ.՝ 1մլն 456 հազար 109 կամ 63,3 տոկոս, 2003 թ. առաջին փուլ՝ 1 մլն 462 հազար 383 կամ 63 տոկոս, 2003 թ. երկրորդ փուլ՝ 1 մլն 595 հազար 702 կամ 68,4 տոկոս, 2008 թ. 1 մլն 671 հազար 027 կամ մոտ 70 տոկոս, 2013 թ.՝ 1 մլն 518 հազար 407 կամ 60,05 տոկոս:

Առավել մանրամասն թերթի այսօրվա համարում

«Փաստ». Ինչպիսի՞ն է եղել մասնակցությունը նախորդ ընտրություններին

«Փաստ» թերթը գրում է. «Համապետական բոլոր ընտրություններից առաջ, այս ընտրություններից առաջ՝ առավել ևս, պարբերաբար շեշտվում է, թե որքան կարևոր է յուրաքանչյուր ընտրողի մասնակցությունը՝ թե՛ որպես քաղաքացիական պարտքի, թե՛ որպես ընտրական իրավունքի իրացում: Հաճախ կարելի է լսել, թե մեր ընտրողներն այնքան էլ ակտիվ չեն մասնակցում ընտրություններին: Սակայն ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանում եղել են բավականին ակտիվ մասնակցությամբ ընտրություններ:

«Փաստ» թերթն ուսումնասիրել է ԿԸՀ պաշտոնական կայքում առկա տեղեկությունները և համադրել ՀՀ նախագահի և Ազգային ժողովի ընտրությունների արդյունքները: Այդ տվյալներից երևում է, որ ընտրողներն ավելի ակտիվ են եղել նախագահական ընտրությունների ժամանակ, թեպետ, օրինակ՝ ԱԺ 2007 և 2012 թվականների ընտրությունների ժամանակ ևս պատկառելի մասնակցություն է եղել: Ամենապասիվ մասնակցությունն արձանագրվել է 2018 և 2021 թվականների արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ:

Եվ այսպես, ՀՀ ԱԺ ընտրություններին արձանագրվել է հետևյալ մասնակցությունը. 1995 թ.՝ 1 մլն 183 հազար 573 քաղաքացի կամ ընտրական իրավունք ունեցողների 54,3 տոկոսը, 1999 թ.՝ 1 մլն 137 հազար 660 կամ 51,7 տոկոս, 2003՝ 1 մլն 233 հազար 757 կամ 52,7 տոկոս, 2007 թ.՝ 1 մլն 375 հազար 733 կամ 59,4 տոկոս, 2012 թ.՝ 1 մլն 572 հազար 518 կամ 62,33 տոկոս, 2018 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 261 հազար 105 կամ 48,6 տոկոս, 2021 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 281 հազար 174 կամ 49,4 տոկոս:

ՀՀ նախագահի ընտրությունների մասնակցությունն ըստ տարեթվերի. 1996 թ.՝ 1 մլն 333 հազար 204 կամ 59,2 տոկոս, 1998 թ.՝ 1մլն 456 հազար 109 կամ 63,3 տոկոս, 2003 թ. առաջին փուլ՝ 1 մլն 462 հազար 383 կամ 63 տոկոս, 2003 թ. երկրորդ փուլ՝ 1 մլն 595 հազար 702 կամ 68,4 տոկոս, 2008 թ. 1 մլն 671 հազար 027 կամ մոտ 70 տոկոս, 2013 թ.՝ 1 մլն 518 հազար 407 կամ 60,05 տոկոս:

Առավել մանրամասն թերթի այսօրվա համարում

«Փաստ». Ինչպիսի՞ն է եղել մասնակցությունը նախորդ ընտրություններին

«Փաստ» թերթը գրում է. «Համապետական բոլոր ընտրություններից առաջ, այս ընտրություններից առաջ՝ առավել ևս, պարբերաբար շեշտվում է, թե որքան կարևոր է յուրաքանչյուր ընտրողի մասնակցությունը՝ թե՛ որպես քաղաքացիական պարտքի, թե՛ որպես ընտրական իրավունքի իրացում: Հաճախ կարելի է լսել, թե մեր ընտրողներն այնքան էլ ակտիվ չեն մասնակցում ընտրություններին: Սակայն ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանում եղել են բավականին ակտիվ մասնակցությամբ ընտրություններ:

«Փաստ» թերթն ուսումնասիրել է ԿԸՀ պաշտոնական կայքում առկա տեղեկությունները և համադրել ՀՀ նախագահի և Ազգային ժողովի ընտրությունների արդյունքները: Այդ տվյալներից երևում է, որ ընտրողներն ավելի ակտիվ են եղել նախագահական ընտրությունների ժամանակ, թեպետ, օրինակ՝ ԱԺ 2007 և 2012 թվականների ընտրությունների ժամանակ ևս պատկառելի մասնակցություն է եղել: Ամենապասիվ մասնակցությունն արձանագրվել է 2018 և 2021 թվականների արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ:

Եվ այսպես, ՀՀ ԱԺ ընտրություններին արձանագրվել է հետևյալ մասնակցությունը. 1995 թ.՝ 1 մլն 183 հազար 573 քաղաքացի կամ ընտրական իրավունք ունեցողների 54,3 տոկոսը, 1999 թ.՝ 1 մլն 137 հազար 660 կամ 51,7 տոկոս, 2003՝ 1 մլն 233 հազար 757 կամ 52,7 տոկոս, 2007 թ.՝ 1 մլն 375 հազար 733 կամ 59,4 տոկոս, 2012 թ.՝ 1 մլն 572 հազար 518 կամ 62,33 տոկոս, 2018 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 261 հազար 105 կամ 48,6 տոկոս, 2021 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 281 հազար 174 կամ 49,4 տոկոս:

ՀՀ նախագահի ընտրությունների մասնակցությունն ըստ տարեթվերի. 1996 թ.՝ 1 մլն 333 հազար 204 կամ 59,2 տոկոս, 1998 թ.՝ 1մլն 456 հազար 109 կամ 63,3 տոկոս, 2003 թ. առաջին փուլ՝ 1 մլն 462 հազար 383 կամ 63 տոկոս, 2003 թ. երկրորդ փուլ՝ 1 մլն 595 հազար 702 կամ 68,4 տոկոս, 2008 թ. 1 մլն 671 հազար 027 կամ մոտ 70 տոկոս, 2013 թ.՝ 1 մլն 518 հազար 407 կամ 60,05 տոկոս:

Առավել մանրամասն թերթի այսօրվա համարում

«Փաստ». Ինչպիսի՞ն է եղել մասնակցությունը նախորդ ընտրություններին

«Փաստ» թերթը գրում է. «Համապետական բոլոր ընտրություններից առաջ, այս ընտրություններից առաջ՝ առավել ևս, պարբերաբար շեշտվում է, թե որքան կարևոր է յուրաքանչյուր ընտրողի մասնակցությունը՝ թե՛ որպես քաղաքացիական պարտքի, թե՛ որպես ընտրական իրավունքի իրացում: Հաճախ կարելի է լսել, թե մեր ընտրողներն այնքան էլ ակտիվ չեն մասնակցում ընտրություններին: Սակայն ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանում եղել են բավականին ակտիվ մասնակցությամբ ընտրություններ:

«Փաստ» թերթն ուսումնասիրել է ԿԸՀ պաշտոնական կայքում առկա տեղեկությունները և համադրել ՀՀ նախագահի և Ազգային ժողովի ընտրությունների արդյունքները: Այդ տվյալներից երևում է, որ ընտրողներն ավելի ակտիվ են եղել նախագահական ընտրությունների ժամանակ, թեպետ, օրինակ՝ ԱԺ 2007 և 2012 թվականների ընտրությունների ժամանակ ևս պատկառելի մասնակցություն է եղել: Ամենապասիվ մասնակցությունն արձանագրվել է 2018 և 2021 թվականների արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ:

Եվ այսպես, ՀՀ ԱԺ ընտրություններին արձանագրվել է հետևյալ մասնակցությունը. 1995 թ.՝ 1 մլն 183 հազար 573 քաղաքացի կամ ընտրական իրավունք ունեցողների 54,3 տոկոսը, 1999 թ.՝ 1 մլն 137 հազար 660 կամ 51,7 տոկոս, 2003՝ 1 մլն 233 հազար 757 կամ 52,7 տոկոս, 2007 թ.՝ 1 մլն 375 հազար 733 կամ 59,4 տոկոս, 2012 թ.՝ 1 մլն 572 հազար 518 կամ 62,33 տոկոս, 2018 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 261 հազար 105 կամ 48,6 տոկոս, 2021 թ. արտահերթ՝ 1 մլն 281 հազար 174 կամ 49,4 տոկոս:

ՀՀ նախագահի ընտրությունների մասնակցությունն ըստ տարեթվերի. 1996 թ.՝ 1 մլն 333 հազար 204 կամ 59,2 տոկոս, 1998 թ.՝ 1մլն 456 հազար 109 կամ 63,3 տոկոս, 2003 թ. առաջին փուլ՝ 1 մլն 462 հազար 383 կամ 63 տոկոս, 2003 թ. երկրորդ փուլ՝ 1 մլն 595 հազար 702 կամ 68,4 տոկոս, 2008 թ. 1 մլն 671 հազար 027 կամ մոտ 70 տոկոս, 2013 թ.՝ 1 մլն 518 հազար 407 կամ 60,05 տոկոս:

Առավել մանրամասն թերթի այսօրվա համարում

Փոքրիկ ուղեղի գաղտնիքը. իշամեղուները կասկածի տակ են դրել գիտակցության մասին հին պատկերացումները

Հարյուր տարի առաջ հոգեբան Վոլֆգանգ Քյոլերը անցկացրել է մի հայտնի փորձ, որը ընդմիշտ փոխել է գիտնականների պատկերացումները կենդանիների մասին։ Նա բանանը կախել է այնքան բարձր, որ շիմպանզեները չէին կարող հասնել դրան։ Կարճ մտածելուց հետո կապիկները գլխի են ընկել մոտեցնել և իրար վրա դնել փայտե արկղերը, որպեսզի հասնեն հյուրասիրությանը։ Այս փորձը դարձել է կենդանիների՝ նոր խնդիրները իմաստավորված լուծելու ունակության ամենահայտնի ապացույցներից մեկը։

Այժմ կենդանական աշխարհի ինտելեկտուալների շարքում անսպասելի հավակնորդ գտել են այնտեղ, որտեղ գրեթե ոչ ոք չէր սպասում նրան տեսնել՝ իշամեղուների շրջանում։

Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Science ամսագրում։

Ֆինլանդիայի Օուլուի համալսարանի, Հելսինկիի համալսարանի և Տուրկուի համալսարանի հետազոտողները պարզել են, որ սովորական հողային իշամեղուները կարող են ինքնուրույն լուծել մի խնդիր, որը հիշեցնում է բանանի և արկղերի հայտնի փորձը։ Ընդ որում, միջատներին ոչ ոք հատուկ չէր սովորեցրել դրան։

Փորձի ընթացքում գիտնականները թափանցիկ խցիկի առաստաղի տակ տեղադրել են պարգևով արհեստական կապույտ ծաղիկ։ Իշամեղուները չէին կարող անմիջապես հասնել դրան։ Մոտակայքում կար մի փոքրիկ գնդակ, որը կարելի էր գլորել։

Փորձարկումից առաջ միջատները գիտեին միայն երկու բան՝ որ կապույտ ծաղիկը սնունդ է պարունակում, և որ գնդակը կարելի է շարժել։ Սակայն շատ իշամեղուներ կարողացել են ինքնուրույն միավորել այս գիտելիքները։ Նրանք գնդակը գլորում էին ծաղկի տակ, բարձրանում էին դրա վրա և հասնում պարգևին։

Համոզվելու համար, որ հաջողությունը պատահական չէր, հետազոտողները անցկացրել են լրացուցիչ ստուգումներ։ Ամենաբարդ փորձարկումներից մեկում ծաղիկը ամբողջությամբ թաքցրել են միջատների տեսադաշտից։ Չնայած դրան՝ իշամեղուները միևնույն է գնդակը հասցնում էին անհրաժեշտ տեղը։ Սա նշանակում էր, որ նրանք պարզապես չէին արձագանքում տեսողական ազդանշաններին, այլ օգտագործում էին նպատակի տեղակայման ներքին պատկերացում։

Հետազոտության գլխավոր հեղինակ Ակշայ Բհամբորեի խոսքով՝ միջատների վարքագիծը նպատակաուղղված էր թվում. որոնման փուլից հետո նրանք անսպասելիորեն անցնում էին խնդրի արդյունավետ և մտածված լուծմանը։

Հետազոտության արդյունքները նոր փաստարկներ են ավելացնում այն մտքի օգտին, որ նույնիսկ մանրաչափ ուղեղը կարող է ապահովել վարքագծի բավական բարդ ձևեր։ Ավելի վաղ նման կարողությունները կապում էին նախևառաջ ագռավների, դելֆինների, պրիմատների և մեծ ուղեղ ունեցող այլ կենդանիների հետ։

Գիտնականները շեշտում են, որ խոսքը մարդկային մտածողության կամ գիտակցության մասին չէ։ Սակայն աշխատանքը ցույց է տալիս, որ մտածողության ճկունությունն ու նոր լուծումներ գտնելու ունակությունը էվոլյուցիայի ընթացքում կարող էին առաջանալ շատ ավելի հաճախ, քան նախկինում էր համարվում։

Audi-ն նոր դարաշրջան է բացել. ներկայացվել է ապրանքանիշի պատմության ամենահզոր ավտոմեքենան

Audi ընկերությունը ներկայացրել է նոր Nuvolari սուպերքարը՝ իր պատմության ամենահզոր և ամենաարագ սերիական մոդելը։ Ավտոմեքենան կթողարկվի սահմանափակ խմբաքանակով՝ ընդամենը 499 օրինակով, իսկ դրա արժեքը, նախնական տվյալներով, կկազմի մոտ 500 հազար ֆունտ ստեռլինգ (մոտավորապես 590 հազար եվրո), գրում է Autocar-ը։

Նորույթը կդառնա ապրանքանիշի նոր դրոշակակիրը և, ըստ էության, լեգենդար R8-ի իրավահաջորդը, սակայն Audi-ում ընդգծում են, որ Nuvolari-ն պարզապես նախկին սուպերքարին փոխարինող չէ, այլ ցուցադրություն է այն բանի, թե ինչպես է ընկերությունը պատկերացնում իր ապագան։

Ավտոմեքենայի անվանումը հղում է անում հայտնի իտալացի ավտոարշավորդ Տացիո Նուվոլարիին՝ նախապատերազմյան շրջանի ամենահաջողակ վարորդներից մեկին, որը հանդես էր գալիս Auto Union-ի՝ Audi-ի նախորդի կազմում։

Թափքի տակ տեղակայված է հիբրիդային ուժային համակարգ, որը միավորում է 4,0 լիտրանոց V8 շարժիչը կրկնակի տուրբոներհոսքով և երեք էլեկտրաշարժիչ։ Ընդհանուր հզորությունը հասնում է տպավորիչ 987 ձիաուժի։

Սա բավական է, որպեսզի մեքենան տեղից մինչև 100 կմ/ժ արագանա ընդամենը 2,6 վայրկյանում։ 200 կմ/ժ շեմը ավտոմեքենան անցնում է 6,8 վայրկյանում, իսկ առավելագույն արագությունը գերազանցում է 350 կմ/ժ-ը։

Nuvolari-ի ստեղծման համար ինժեներները ակտիվորեն կիրառել են Ֆորմուլա-1-ից եկած տեխնոլոգիաներ։ Սուպերքարը ստացել է ամբողջովին ածխաթելային թափք, ակտիվ աերոդինամիկա, խելացի լիաքարշակ համակարգ և անիվների միջև ոլորող մոմենտի բաշխման բարդ համակարգ։

Հատուկ ուշադրություն է դարձվել աերոդինամիկային։ Հետևի հակաթևը ավտոմատ կերպով փոխում է դիրքը՝ կախված շարժման ռեժիմից և արագությունից, իսկ արգելակման ժամանակ ունակ է ստեղծել ավելի քան 400 կիլոգրամ սեղմող ուժ։ Որոշ լուծումներ, ներառյալ հատուկ S-Duct աերոդինամիկ ալիքը, անմիջականորեն ոգեշնչված են ժամանակակից Ֆորմուլա-1 բոլիդների տեխնոլոգիաներից։

Ավտոմեքենայի մշակումը տևել է ընդամենը մոտ 14 ամիս՝ նման բարդ նախագծի համար անսովոր կարճ ժամկետ։ Աշխատանքներին մասնակցել են Audi-ի, Lamborghini-ի և Audi Formula 1 թիմի մասնագետները։ Ընկերության տեխնիկական տնօրեն Ռուվեն Մորայի խոսքով՝ չնայած նոր Lamborghini Temerario-ի հետ ուժային համակարգի ընդհանրությանը, ավտոմեքենայի բնավորությունը լիովին տարբեր է և արտացոլում է Audi-ի բրենդային փիլիսոփայությունը։

Nuvolari-ն նաև կդառնա առաջին սերիական մոդելը, որը կցուցադրի բրենդի նոր դիզայներական լեզուն՝ մշակված Մասիմո Ֆրաչելլայի ղեկավարությամբ։ Սուպերքարի արտաքինի բազմաթիվ տարրեր հետագայում կհայտնվեն նաև ընկերության ավելի զանգվածային մոդելներում։

Սահմանափակ խմբաքանակի մատակարարումները կսկսվեն հաջորդ տարվա առաջին կեսին։

Հայտնի տեխնոլոգիաների սահմաններից դուրս․ լեգենդար Տարածք 51-ի վերևում նկատել են առեղծվածային թռչող սարք

ԱՄՆ-ի Նևադա նահանգում գտնվող հայտնի Տարածք 51-ի շրջակայքում նկատվել է խորհրդավոր թռչող սարք, որն արդեն բուռն վեճերի առիթ է դարձել ավիացիայի սիրահարների, ռազմական տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվողների և գաղտնիքների երկրպագուների շրջանում։ Համացանցում հրապարակված ջերմապատկերում երևում է եռանկյունաձև օբյեկտ, որը թռչում է ԱՄՆ-ի ամենագաղտնի ռազմական բազաներից մեկի մոտակայքում, գրում է Daily Mail-ը։

Պատկերը հայտնվել է Project Fear ալիքում, որի հեղինակները հայտարարել են, որ լուսանկարում պատկերված է մի սարք, որը նախկինում երբեք չի ցուցադրվել լայն հանրությանը։ Կադրը ստացվել է ջերմատեսիլ սարքի միջոցով, որն աշխատում է 10 միկրոն տիրույթում։

Թեև ամերիկացի զինվորականներից պաշտոնական մեկնաբանություններ չեն եղել, համացանցում անմիջապես սկսվել են քննարկումներ։ Շատերը ենթադրել են, որ խոսքը կարող է այսպես կոչված X-ինքնաթիռներից մեկի մասին լինել՝ փորձարարական թռչող սարքերի, որոնց վրա ապագայի տեխնոլոգիաները փորձարկվում են դեռ շատ վաղ, մինչև սպառազինության մեջ մտնելը։

Նման ենթադրությունները անհիմն չեն։ Տասնամյակներ շարունակ Տարածք 51-ը ծառայել է որպես ԱՄՆ-ի ամենագաղտնի ավիացիոն նախագծերի փորձարկման հարթակ։ Հենց այստեղ են փորձարկվել U-2 և A-12 հետախուզական ինքնաթիռները, ինչպես նաև առաջին ցածր նկատելիությամբ մարտական ինքնաթիռները, որոնց գոյությունը երկար տարիներ պաշտոնական իշխանությունները հերքում էին։

Հատուկ հետաքրքրություն է առաջացրել օբյեկտի անսովոր եռանկյունաձև ձևը։ Որոշ դիտորդներ ենթադրել են, որ դա կարող է լինել հեռանկարային Boeing F-47 կործանիչի նախատիպը՝ Next Generation Air Dominance ծրագրի առանցքային տարրը, որը պետք է ձևավորի ապագա ամերիկյան ռազմական ավիացիայի տեսքը։

Հրապարակված տվյալների համաձայն՝ F-47-ը պատկանում է կործանիչների վեցերորդ սերնդին և պետք է կատարի օդային հրամանատարական կենտրոնի դեր՝ համակարգելով օդաչուով կառավարվող ինքնաթիռների և արհեստական բանականության տարրերով ամբողջական անօդաչու խմբերի գործողությունները։ Ենթադրվում է, որ առաջին սերիական մեքենաները կարող են սպառազինության մեջ մտնել 2030-ականների սկզբին։

Առեղծվածային լուսանկարի նկատմամբ հետաքրքրությունն ավելի է ուժեղացել նաև այն պատճառով, որ ընդամենը մի քանի օր առաջ ԱՄՆ-ի Ռազմաօդային ուժերը խնդրել էին ավելի քան հինգ միլիարդ դոլար F-47 ծրագրի ֆինանսավորման համար՝ դա բացատրելով Չինաստանի արագ զարգացող ավիացիոն տեխնոլոգիաների նկատմամբ առավելությունը պահպանելու անհրաժեշտությամբ։

Սակայն կա նաև մեկ այլ վարկած։ Որոշ փորձագետներ կարծում են, որ լուսանկարում կարող է պատկերված լինել բոլորովին այլ գաղտնի նախագիծ, որի գոյության մասին առայժմ ոչինչ հայտնի չէ։ Ամերիկյան ավիացիայի պատմությունը քիչ դեպքեր չի հիշում, երբ իրական փորձարարական ինքնաթիռները երկար տարիներ ընդունվել են որպես ՉԹՕ։

Ինքը՝ Տարածք 51-ը, վաղուց շրջապատված է լեգենդներով։ 1980-ականների վերջում Ռոբերտ Լազարի հայտարարություններից հետո բազան դարձել է արտաերկրյա տեխնոլոգիաների և կործանված այլմոլորակային նավերի մասին բազմաթիվ տեսությունների խորհրդանիշ։ Այնուամենայնիվ, ԿՀՎ-ի գաղտնազերծված փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ 1950–1960-ական թվականներին ՉԹՕ-ների մասին հաղորդումների զգալի մասը կապված էր հենց նոր բարձրադիր ինքնաթիռների փորձարկումների հետ, որոնց գոյության մասին հանրությունն այն ժամանակ չգիտեր։

Ուստի այս նոր բացահայտումը կարող է լինել թե՛ ապագայի հերթական փորձարարական ինքնաթիռը, թե՛ պարզապես ևս մեկ դրվագ Ամերիկայի ամենաառեղծվածային օդակայանը շրջապատող գաղտնիքների երկար պատմության մեջ։