Մոսկվայի դատարանը հրաժարվել է հեղինակային իրավունքի օբյեկտներ ճանաչել արհեստական բանականության օգնությամբ ստեղծված պատկերները՝ համարելով դրանց ստեղծման գործընթացն առավելապես տեխնիկական, ոչ թե ստեղծագործական։ Խոսքը «Մոնա Լիզան գինով» և «Ազատության արձանը գինով» արտ-օբյեկտների մասին է, որոնց հեղինակը փորձել էր փոխհատուցում ստանալ ապրանքների վրա պատկերների օգտագործման համար, հայտնում է РИА Новости-ն։
Հայցվորը հայտարարել է, որ նեյրոցանցի օգնությամբ վերամշակել է Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա Լիզա» կտավի վերարտադրությունը և Ազատության արձանի լուսանկարը՝ ստեղծելով նոր դիզայներական պատկերներ։
Ըստ նրա, ինքը փոխել է Ջոկոնդայի արտաքին տեսքը՝ ավելացրել խառնված մազեր, փոխել դիմախաղը, դեմքի ուրվագծերը, ավելացրել աչքերի տակ պարկեր, պատչեր և ձեռքին՝ գինու բաժակ։ Ազատության արձանի դեպքում ջահի փոխարեն բաժակ է հայտնվել։
Ավելի ուշ այս պատկերները հայտնվել են շապիկների, հուդիների, սվիթշոթների և թերմոբաժակների վրա, որոնք վաճառվել են ձեռնարկատիրոջ կայքում։ Հեղինակը պահանջել է ճանաչել իր բացառիկ իրավունքները ստեղծված դիզայներական գործերի նկատմամբ և վճարել փոխհատուցում դրանց օգտագործման համար։
Պատասխանողը չի համաձայնել պահանջների հետ՝ հայտարարելով, որ կատարված փոփոխությունները ինքնուրույն ստեղծագործական ներդրում չեն։ Նրա կարծիքով՝ հայտնի կերպարների օգտագործումը աննշան վերամշակմամբ չի ստեղծում հեղինակային իրավունքի նոր օբյեկտ։
Դատարանը կանգնել է պատասխանողի կողմը։ Որոշման մեջ նշվում է, որ վիճարկվող պատկերները ստեղծվել են նեյրոցանցի կողմից, որը չունի գիտակցություն և չի կարող ինքնուրույն ստեղծագործական գործունեություն իրականացնել։ Այդ պատճառով, դատարանի կարծիքով, չի կարելի խոսել արհեստական բանականության ստեղծագործական ջանքի մասին։
Դատարանը նշել է, որ հեղինակի գործողությունները փաստացի հանգել են նեյրոցանցի համար հարցումներ ձևակերպելուն, իսկ նման հրահանգները կրում են տեխնիկական բնույթ։
«Արհեստական բանականությանը հրահանգներ տալը պարզ մեխանիկական գործողություններ են և կրում են բացառապես տեխնիկական բնույթ։ Արդեն գոյություն ունեցող գաղափարի կիրառումը նախկինում գոյություն ունեցող ստեղծագործության նկատմամբ չի կարող գնահատվել որպես ստեղծագործական ներդրում», — ասվում է գործի նյութերում։
Բացի այդ, դատարանը նշել է, որ հենց գաղափարները՝ օրինակ՝ հայտնի մշակութային խորհրդանիշները ձեռքերում անսովոր առարկաներով պատկերելը կամ դրանց արտաքինը երգիծական ձևով փոխելը, արդեն բազմիցս օգտագործվել են արվեստում և զանգվածային մշակույթում։