Category: Hraparak

Այսօր գրել էինք Ճամբարակի զորամասերից մեկում տեղի ունեցած դժբախտ պատահարի մասին։ Մեր տեղեկություններով՝ զորամասում զինվորներին պատժելու նպատակով նրանց դուրս են բերել վազքի, որի ընթացքում զինծառայողներից մի քանիսը հայտնվել են զորամասի պարագծից դուրս, ինչից հետո նրանց վրաերթի է ենթարկել խոշոր «ԿԱՄԱԶ» մակնիշի մեքենան։

Մեր տեղեկություններով՝ դեպքի հետևանքով մահացած զինծառայողը՝ Սուրեն Մամբրեի Վարդանյանը Սյունիքի մարզից էր, մեկ ամիս էլ չէր անցել, որ բանակ էր զորակոչվել։

Նա, ըստ մեր տեղեկությունների, գտնվում էր ուսումնական կենտրոնում (ՈւՉՊԿ)։ Նման կենտրոններում զինծառայողները, որպես կանոն, անցնում են նախնական մասնագիտական պատրաստություն, իսկ տվյալ դեպքում, նախատեսված է վեցամսյա խստացված դասընթաց, որից հետո միայն զինծառայողներին պետք է տեղափոխեին համապատասխան զորամասեր։

Թուրք թոքաբան Շևքեթ Օզքայան խոսել է Թուրքիայում ծխելու սովորության ու ծխախոտի սպառման մասին։ Նա նշել է, որ Թուրքիայում մեկ անձը միջինում օրական օգտագործում է 17.1 գլանակ սիգարետ։ Այդ ցուցանիշով Թուրքիան աշխարհում առաջին տեղում է։

Երկորրդ տեղում Հունաստանն է՝ միջինում 15.7 գլանակ ծխախոտի սպառմամբ, այնուհետև Իսրայելը՝ 15.5 գլանակ։ Հնգյակը եզրափակում են Ճապոնիան ու Ավստրիան՝ օրական 15.4 գլանակ ծխախոտի օգտագործմամբ։

Ըստ Օզքայայի՝ Թուրքիայում ամեն երկու տղամարդուց մեկը ծխում է, իսկ 18 տարեկանից բարձր կանանց ու աղջիկների շրջանում ծխում է ամեն 4-ից մեկը։

Խոսելով Թուրքիայում ծխախոտի ընդհանուր սպառման մասշտաբներից՝ Օզքայան նշել է, որ 2025-ին վաճառվել է մոտ 8 մլրդ տուփ ծխախոտ։ Սպառման այդպիսի ցուցանիշով Թուրքիան աշխարհում երկրորդն է, գրում է Ermenihaber-ը։

«Հրապարակի» զրուցակիցը քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանն է:

– 9-րդ գումարման խորհրդարանը, կարծես, չափազանց շատ է քննադատվում, միայն համացանցում լրատվամիջոցների մեկնաբանությունների բաժնում իրական օգտատերերի մեկնաբանությունները բավական են հասկանալու համար, որ հանրությունն առավել, քան երբեւէ, հիասթափված է նոր խորհրդարանից: Եվ առհասարակ տպավորություն է, որ նոր խորհրդարանում անփորձ կադրերի պակաս չկա: Հայտնվել են մարդիկ, ովքեր ոչ մի հետագիծ չունեն, անփորձ են չափից ավելի, երբեմն տարրական գիտելիքներ ու իրենց պահելու կուլտուրա չունեն: ԱԺ մշտական հանձնաժողովների նախագահների թեկնածուները նույնպես բավականին անփորձ են, իսկ ինչն առավել մտահոգիչ է` մասնագիտական տեսանկյունից ոչ մի աղերս չունեն տվյալ ոլորտների հետ: Ի՞նչ գնահատական կտաք այս ամենին:

– Անկեղծ ասած, ընդդիմադիրների մասին կարծիքս բացասական չէ: Օրինակ, նույն Արեգա Հովսեփյանը, որը Եվրոպական ինտեգրման մշտական հանձնաժողովի նախագահի թեկնածուն է, կարծում եմ, որ պարտադիր չէ առանձնապես, որ պրոֆեսիոնալ կրթություն ունենա հատուկ այդ հանձնաժողովի համար: Այս հանձնաժողովում կարող են լինել դիվանագետներ, պատմաբաններ, քաղաքագետներ եւ այլն: Ինձ ավելի շատ մտահոգում է առողջապահության հանձնաժողովի նախագահի թեկնածու Լուլուն, նույն ինքը՝ Լուսինե Բադալյանը, որը մասնագիտությամբ արվեստաբան է, աշխատել է որպես հաղորդավար, ավարտել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը, սակայն վերջին տարիներին Բժշկական համալսարանի օրդինատուրայում է սովորում: Հիմա հարց` 42 տարեկան կնոջը Արմեն Մուրադյանի ղեկավարած բուհն ինչպե՞ս է մասնագիտական կարգավիճակ տրամադրելու: Նա չունի բազային կրթություն, հասկանո՞ւմ եք: Նա ո՛չ կենսաքիմիայի ֆակուլտետն է ավարտել, ո՛չ դեղագործության բաժինն է ավարտել, նա ինչպե՞ս է ընդունվել բժշկականի օրդինատուրան: Այդ կինը վաղը, փաստորեն, բժշկական ոլորտի մարդկանց հետ պետք է հարցեր քննարկի, բայց ինչպե՞ս: Հաջորդ թեկնածուն Վիլեն Գաբրիելյանն է: Մարդ, որը մասնագիտությամբ դեղագործ է, ի՞նչ կապ կարող է ունենալ պաշտպանության հանձնաժողովի հետ: Դեռ մի կողմ թողնենք նրա անձի շուրջ քննարկվող սկանդալները, միայն խոսում ենք պրոֆեսիոնալիզմի մասին: Ի՞նչ կապ ունի Վիլեն Գաբրիելյանը երկրի անվտանգության հետ: Ո՛չ զինվորական է եղել, ո՛չ մարտական ուղի է անցել, ո՛չ զինվորական բուհ է ավարտել, նա անգամ այդ ոլորտում վերապատրաստման դասընթացներ չի անցել: Չեմ ուզում հիշել Արուսյակ Ջուլհակյանի «մաստեր կլասս»-ը: Մարդուն պարզ հարց տվեց նախկին փաստաբան Հարություն Հարությունյանը, եւ այդ պարզ հարցին տրվեց խայտառակ անգրագետ պատասխան: Վարշավայում սովորած կինը նույնիսկ պրիմիտիվ իրավական գիտելիքների մասին չունի պատկերացում:

– Այսինքն` կարո՞ղ ենք արձանագրել, որ ունենք բավականին թույլ խորհրդարան, որտեղ ոչ միայն ԱԺ ղեկավար կազմի նշաձողն է չափազանց ընկել, այլեւ մշտական հանձնաժողովների նախագահների թեկնածուներն են անպատրաստ եւ ոչ կոմպետենտ:

– Ունենք խայտառակ կառավարման համակարգ: Ընդդիմության ոչ պրոֆեսիոնալ ներկայացուցիչներին ես դրական չեմ ընդունում, սակայն գիտակցում եմ, որ նրանցից շատ բան կախված չէ, ես կասեի` ոչինչ կախված չէ, իսկ մեծամասնությունը Նիկոլի թայֆան է: Նրանք են որոշումներ կայացնողները:

Թուրքիայի Բոլու քաղաքում տեղի է ունեցել ադրբեջանական «Սաբաիլ» ֆուտբոլային ակումբի և թուրքական «Սաքարյասպորի» ստուգողական ​​հանդիպումը։

Խաղն ավարտվել է 1:1 հաշվով, սակայն ավելի շատ հիշվել է հանդիպման վերջում տեղի ունեցած զանգվածային ծեծկռտուքով, գրում են ադրբեջանական ԶԼՄ-ները։

«Սաբաիլ»-ի ֆուտբոլիստի կոպիտ խախտումից հետո սկզբում ծեծկռտուք է սկսվել երեք խաղացողների մասնակցությամբ, իսկ հետո միջադեպը վերաճել է զանգվածային բախման։ Ապա միջամտել է ոստիկանությունը։

Արման Եղոյանը որոշել է 9-րդ գումարման խորհրդարանում «մտքի փայլատակումների» ռեկորդ սահմանել: Լոռու մարզը պատմական վրացական տարածք լինելու մասին սկանդալային հայտարարությունը դեռ չմարսած, Եղոյանը հայտնվել է նոր սկանդալի կիզակետում։ Նախօրեին իր ելույթում նա որոշել է անդրադառնալ հայկական սփյուռքին։ «Մի տարածված միֆ կա ՀՀ-ում` սփյուռքի եւ մեր հարաբերությունների վերաբերյալ։ Ասում են՝ ինչքան ավելի ուժեղ է սփյուռքը, այնքան ավելի ուժեղ է Հայաստանը։ Սա կատարյալ սուտ, միֆ է, որովհետեւ, ըստ սահմանման, զուտ ֆիզիկապես սփյուռքը ժամանակի ընթացքում կարող է հզորանալ միայն ՀՀ-ից նոր արտագաղթի ալիքների հետեւանքով կամ սփյուռքյան այլ գաղթօջախներից ներգաղթի ալիքների հետեւանքով։ Երբեւէ որեւէ հայկական գաղթօջախ չի հզորացել իր բնական սերնդափոխության հետեւանքով»,- իր ելույթում այսպիսի կարծիք է հայտնել ՔՊ խմբակցության պատգամավոր Արման Եղոյանը։ Ապա հետեւություն է արել․ «Այն մարդիկ, որոնք ասում են՝ սփյուռքը պետք է հզորանա, դա նույնն է, թե ասեն՝ ՀՀ-ն պետք է թուլանա։ Սփյուռքի հզորանալու այլ ճանապարհ չկա։

Հակառակը՝ սփյուռքից մարդիկ պետք է տեղափոխվեն ՀՀ, ինչի հետեւանքով սփյուռքը կթուլանա, եւ ՀՀ-ն կհզորանա»: Ձեռքի հետ էլ կպել է Դաշնակցության, սփյուռքյան հայտնի գործիչներին, Հայ դատի գրասենյակին եւ նրա ղեկավարներին։ Անգամ ֆրանսահայ հայտնի գործիչ Մուրադ Փափազյանին, որն իր ողջ կյանքում աջակցել է իր հայրենիքին, ամեն բան արել Հայաստանի համար, իսկ Նիկոլ Փաշինյանին քննադատելու համար զրկվել էր Հայաստան գալու իրավունքից։ Եղոյանը, կարելի է ասել, ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, թե Մակրոնին Փափազյանը խնդրել է, որ Նիկոլին ասի՝ Հայաստան գալու հնարավորությունը Փափազյանի համար վերականգնեն։ Սա էլ՝ այն մասով, որ Նիկոլ Փաշինյանի անձնական հրահանգով է ոմանց մուտքը Հայաստան արգելափակվում, եւ նա ուղիղ հրահանգավորում է դատական համակարգին եւ նրանց որոշումներն անձամբ է թելադրում։

Բայց որքան էլ վրդովեցնող է սփյուռքի մասով Եղոյանի հայտարարությունը, նա ընդամենը փորձում է հաճոյանալ Նիկոլ Փաշինյանին, որովհետեւ այս հայտարարությունները Փաշինյանի՝ սփյուռքի դեմ տարվող հետեւողական աշխատանքի տրամաբանական շարունակությունն է ընդամենը: Պատահական չէ, որ 2018-ին, իշխանությունը վերցնելուց անմիջապես մի քանի օր անց, Փաշինյանը հայտարարեց սփյուռքի նախարարությունը լուծարելու մասին, իսկ դրանից հետո ուղղակի «պատերազմ հայտարարեց» սփյուռքում գործող ամենամեծ կուսակցությանը` Դաշնակցությանը, իսկ սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատար Զարեհ Սինանյանի միջոցով այս տարիներին զբաղվել է բացառապես սփյուռքը պառակտելով, ոչնչացնելով, Հայաստանից օտարելով: Հասկանալի է, թե քամիները որտեղից են փչում:

Ադրբեջանն ու Թուրքիան այս տարիներին մի քանի անգամ հայտարարել են, որ հայկական սփյուռքն իրենց համար մեծագույն վտանգ է ներկայացնում: Ցեղասպանության ճանաչման հարցը, հայ ռազմագերիների վերադարձի, Արցախի հետ կապված հարցերն ամենաշատ բարձրաձայնում են սփյուռքի մեր հայրենակիցները, այլ ոչ թե ՔՊ-ականները: Առհասարակ, ցանկացած պետություն՝ դրսում սփյուռք ունենալու դեպքում մեծապես օգտվում է իր հայրենակիցների հնարավորություններից, նրանց միջոցով լոբբինգ է անում, տարբեր պետություններում հարցեր է կարգավորում, հզորացնում է իր դիրքերը, իսկ նիկոլականները՝ ճիշտ հակառակը․ ո՛չ իրենք են կարողանում դիվանագիտական հաջողությունների հասնել, ո՛չ էլ օգտագործում են սփյուռքի կառույցների եւ հեղինակավոր անհատների ռեսուրսը։

Սփյուռքի նախկին նախարար Հրանուշ Հակոբյանը, «Հրապարակի» հետ զրույցում անդրադառնալով Եղոյանի այն հայտարարություններին, թե սփյուռքի հզորացումը թուլացնում է Հայաստանը, ասում է. «Ես չգիտեմ, թե ով ինչ է ասում, բայց ուժեղ սփյուռքը ուժեղ Հայաստանի շարունակությունն է: Սփյուռքը մեր ուժն է, այն մեր մրցակցային առավելությունն է, ինչպես նաեւ՝ մեր ժողովրդական դիվանագիտությունն է: Այն մեր հզորությունն է, որը պետք է օգտագործենք»: Հակոբյանին հարցրինք` նկատե՞լ է Թուրքիայի, Ադրբեջանի վերաբերմունքը, ինչու չէ՝ վախը հայկական սփյուռքից։ «Ինչքան սփյուռքը հզոր լինի, այնքան Հայաստանն ավելի ամուր կլինի եւ ուժեղ: Ես չգիտեմ, թե իշխանավորներն ինչ են ասում, սակայն մեր մրցակցային առավելությունը մեր սփյուռքն է: Ես սփյուռքի մասին այնքան գրքեր եմ գրել, թող իմ գրքերը բացեն, կարդան: Ի վերջո, ցեղասպանության ճանաչման հարցն էլ մենք վերցրել ենք սփյուռքից, սփյուռքն է այդ հարցն օրակարգ բերել»:

Մեր տեղեկություններով՝ այսօր՝ օգոստոսի 20-ին, դժբախտ պատահար է տեղի ունեցել Ճամբարակի զորամասերից մեկում։

Ըստ մեզ հասած նախնական տեղեկությունների՝ զորամասի հրամանատարության կողմից զինվորներին պատժելու նպատակով նրանց դուրս են բերել վազքի։ Պատմեցին, որ զինվորներից մի քանիսը վազել են զորամասի պարագծից դուրս՝ այն հատվածում, որտեղ, ըստ նախնական տեղեկությունների, նրանց գտնվելու իրավունքը չի եղել։

Այդ ընթացքում խոշոր «ԿԱՄԱԶ» մակնիշի մեքենան վրաերթի է ենթարկել զինծառայողներից մի քանիսին։

Մեր տեղեկություններով՝ դեպքի հետևանքով կա զոհ, ինչպես նաև տուժածներ։ Դեպքի մանրամասները, զոհերի և տուժածների հստակ թիվը այս պահին ճշտվում են։

«Ռոսիա սեգոդնյա» միջազգային մեդիախմբի և RT հեռուստաալիքի գլխավոր խմբագիր Մարգարիտա Սիմոնյանը հայտարարել է, որ կվճարի Վոլգոգրադի մարզի ֆերմեր Նիկոլայ Մուխինի տուգանքը, ով փորձել է հրազենից խոցել իր տան վրայով թռչող ուկրաինական անօդաչու թռչող սարքը:

Դատարանը Մուխինին տուգանել է 40 հազար ռուբլով, իսկ նրա հրացանն առգրավել են։ Հիմքէ հանդիսացել այն, որ բնակավայրում կրակոցները կարող էին վտանգ ներկայացնել շրջապատի համար։

Ֆերմերն իր գործողությունները բացատրել է ընտանիքին և հարևաններին անօդաչուից պաշտպանելու ցանկությամբ։ Դատարանի որոշման հետնա համաձայն չէ և մտադիր է բողոքարկել այն։

Սիմոնյանն ուշադրություն է հրավիրել նման իրավիճակներում քաղաքացիների վարքագծի հստակ կանոնների բացակայության վրա։

«Մենք կանոններ չունենք, թե ինչ անել նման իրավիճակներում։ Ուրեմն պետք է մշակել։ Եկեք շտկենք: Իսկ ես առայժմ ֆերմերի փոխարեն կվճարեմ այդ տուգանքը», – գրել է նա Max-ի իր ալիքում։

Իրավիճակին արձագանքել է նաև Կուրսկի մարզպետ Ալեքսանդր Խինշտեյնը։ Նա տեղի ունեցածը «ավելի քան տարօրինակ» է անվանել և Մուխինին հրավիրել է միանալ «Բարս-Կուրսկ» կամավորական բրիգադին ՝ նշելով, որ տարածաշրջանին անհրաժեշտ են մարդիկ, որոնք պատրաստ են մասնակցել անօդաչու թռչող սարքերի դեմ պայքարին:

Մինչ Նիկոլ Փաշինյանը ՀԴՄ կտրոններ է հրապարակում, ոչ կանխիկ առեւտրի քարոզ անում, նրա հայրենի Իջեւան քաղաքի «Բազե» սուպերմարկետում բանկային քարտով առեւտուր չեն անում կամ մեծ դժվարությամբ են անում։

Օգոստոսի 18-ին մարզի մի բնակչից էլեկտրոնային նամակ եմ ստացել․ «Շատ բարկացած եմ, չգիտեի՝ ինչպես բարձրաձայնել այս մասին, եւ որոշեցի դիմել ձեր օգնությանը։ Այսօր, ժամը 14-ն անց 35-ին Իջեւանի «Բազե» խանութում էի, 2 հատ հաց գնեցի, ցանկանում էի վճարել թոշակի քարտով, աշխատողն ասաց, որ խնդիր կա, եւ քարտով վճարում չի լինում, բայց ասաց՝ ամեն դեպքում բերեք փորձենք, փորձեցինք, եւ վճարումը ստացվեց։

Աշխատողն ուրախացած ասաց իր կողքի «կասսայի» աշխատողին, որ ստացվեց քարտով գործարքը, ի պատասխան լսվեց հետեւյալը՝ բայց ո՞վ էր ասել, որ չի ստացվում, գործարքը ստացվում է, բայց մենք քարտով առեւտուր չենք անում։ Մոտեցա նույն «կասսային»՝ վճարելու մնացած առեւտրի համար, որը կազմում էր 2 հազար 370 դրամ, տվեցի նույն քարտը, զարմացած նայեց ինձ ու ասաց, որ քարտով չի ստացվում վճարել, ես էլ ասացի՝ բայց հենց նոր ձեր կողքի կասսայում ստացվեց, ավելի զարմացած նայեց ինձ ու ասաց՝ ես էլ հենց նոր ասացի, որ քարտով առեւտուր չենք անում, դրսում բանկոմատ կա, մոտեցեք բանկոմատին։ Քանի որ հեռվից էինք գալիս եւ սոված էինք, ստիպված մոտեցա գումարը կանխիկացնելու, արդեն ոչ թե թոշակի, այլ՝ ուրիշ քարտի, բանկոմատի վրա արեւ էր ընկնում, դժվար էր գործարք կատարելը։ Ես էլ, ջղայնացած, չկարողացա ոչինչ անել, կանչեցի խանութի աշխատողներից մեկին, սա շատ բարեհամբույր օգնեց ինձ, մոտեցա «կասսային», ու նույն աշխատողը հիմա էլ, թե՝ ինչո՞ւ եք ուշանում, երկա՞ր պիտի սպասեմ, որ գաք վճարեք, հերթ է գոյանում։

«Որ քարտով առեւտուր անեիք, ստիպված չէիք լինի սպասել»,- պատասխանեցի ես ու դուրս եկա խանութից՝ առանց վճարման կտրոնը վերցնելու։ Ես չգիտեմ՝ ինքը կտրոնը տպե՞ց, թե՞ ոչ։ Խնդրում եմ՝ բարձրաձայնեք այս մասին։ Եթե հնարավոր է՝ մի հրապարակեք իմ ով լինելը»։

Հավելեմ, որ Իջեւանում նույն սեփականատիրոջը պատկանող 4 հատ «Բազե» սուպերմարկետ կա։

Շատ տարիներ առաջ մենք անգիր գիտեինք բոլոր բարձրաստիճան եւ անգամ միջին կալիբրի պաշտոնյաներին, չնայած այն ժամանակ էլ լիքն անարժան մարդիկ էին հայտնվում այդ պաշտոններին։ Նաեւ անհասկանալի կոալիցիաներ էին կազմվում, ու կառավարության անդամ, պատգամավոր էին դառնում կիսագրագետ մարդիկ։ Բայց պետական պաշտոն զբաղեցնելը, ամեն դեպքում, մեծ պատասխանատվություն ու պատիվ էր, ոչ մեկին, այսպես ասած, փողոցից չէին բռնում, բերում՝ փոխնախարար նշանակում, պատգամավոր դարձնում։

Այդ պատահական մարդիկ ինչ-որ ձեւով թափանցում էին ոչ պատահական մարդկանց կուսակցություններ եւ թիմով որեւէ ոլորտ կառավարելու իրավունք էին ստանում ու հայտնվում խորհրդարանում կամ կառավարության կազմում։ Հիմա պաշտոն ստանում են բացառապես մի մարդու կամքով եւ կամայականությամբ։ Նա կարող է մի օր, մի միջոցառման ժամանակ ինչ-որ մեկին հավանել կամ ինչ-որ քասթինգի արդյունքում անհասկանալի ձեւով ընտրված աղջիկ-տղաներին բերել, բարձր պաշտոնների նշանակել։

Թե քանի հարյուր կամ հազար մարդ է այս իշխանության ժամանակ բարձր պետական պաշտոններ զբաղեցրել, երեւի հաշիվն իրենք էլ են կորցրել, մենք էլ։ Եկել են ու գնացել, հարստացել են ու անհետացել, աղմկել են ու անհայտության մեջ հայտնվել՝ այնպես, որ ոչ ոք չի հիշում անգամ, որ նման մարդիկ երբեւէ եղել են իշխանության մեջ։

Մի բան ակնհայտ է, որ 2018-19-ին շատ ավելի որակյալ էր այս իշխանության կազմը, եւ շատ ավելի հետաքրքիր ու պատրաստված էին պատգամավորներն ու բարձրաստիճան պաշտոնյաները։ Ժամանակի ընթացքում ինքնուրույնները, խելացիները, գրագետները գնացին, մնացին հնազանդները, հարմարվողները, գործը մի կերպ յոլա տանողները։ Ամեն հաջորդ պաշտոնյա սկսեց զիջել իր նախորդին։ Երբ հետ ես նայում, տեսնում ես, թե ինչ դեգրադացիա է ապրել այս իշխանությունը։

Կարող եք մտովի թվարկել ձեր հիշողության մեջ մնացած պաշտոնյաներին։ Եթե առաջին խորհրդարանի նախագահն Արարատ Միրզոյանն էր, այսօր Ռուբեն Ռուբինյանն է, նախորդի փոխնախագահը Հակոբ Արշակյանն էր, այսօր Հայկ Կոնջորյանն ու Վահագն Ալեքսանյանն են։ ԱԺ պետաիրավական հարցերի հանձնաժողովի նախկին նախագահ Վլադիմիր Վարդանյան, այսօր՝ Արուսյակ Ջուլհակյան, առողջապահության հանձնաժողով՝ Նարեկ Զեյնալյան, այսօր՝ Լուլու, աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի հանձնաժողով՝ Հերիքնազ Տիգրանյան, այժմ՝ Նազելի Բաղդասարյան։ Նախկինում կարեւոր կառույցների ղեկավարներն էին Դավիթ Անանյանը, Վահան Քերոբյանը, Արթուր Վանեցյանը, Ֆելիքս Ցոլակյանը, Դավիթ Տոնոյանը, հիմա՝ Գեւորգ Պապոյանը, Անդրանիկ Սիմոնյանը, Սուրեն Պապիկյանը, Վահե Հովհաննիսյանը, Դավիթ Խուդաթյանը․․․Եթե անունները ձեզ ոչինչ չեն ասում, պարզապես բացեք նրանց լուսանկարները, դրեք կողք- կողքի եւ նայեք նրանց դեմքերի արտահայտություններին։

Երբեմն թվում է, թե Նիկոլ Փաշինյանը միտումնավոր է վարկաբեկում, հեղինակազրկում պետական կառավարման գաղափարը։ Մի տեսակ մուռ է հանում նախկինում իր զրկանքների կամ դժվարությունների համար, պատժում է երկիրն ու հասարակությանը, որ իրեն ավելի վաղ չեն բերել իշխանության։ Ինչքա՜ն պետք է չսիրես քո բանակը, ինչքա՜ն պետք է չկարեւորես քո երկրի ու հասարակության անվտանգությունը, որ պաշտպանության նախարար նշանակես Սուրեն Պապիկյանին, ԱԺ պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահ՝ Նավակ ճոճող Վիլեն Գաբրիելյանին, Արտաքին հետախուզության ծառայության պետ՝ Քրիստինե Գրիգորյանին, ՆԳ նախարար՝ Արփինե Սարգսյանին, արդարադատության նախարար՝ Սրբուհի Գալյանին, ՔԿԾ պետ՝ Ծովինար Թադեւոսյանին, գլխավոր դատախազ՝ Աննա Վարդապետյանին, իսկ ԱԱԾ տնօրեն՝ Անդրանիկ Սիմոնյանին․․․